ΔΆ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΗΠΕΙΡΟΥ - ΚΕΡΚΥΡΑΣ & ΛΕΥΚΑΔΑΣ: Το μάθημα των Θρησκευτικών μεταξύ «προοδευτισμού», «φοβικότητας» και «προχειρότητας»
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Θρησκεία
- Panvagil
- Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2009 02:00
- Εμφανίσεις: 565
- Να διατηρήσει το μάθημα τον ομολογιακό του χαρακτήρα, διαμορφώνοντας κοσμπολίτες και προσφέροντας πολιτισμό!
ANIXNEYONTAΣ: ΕΚΚΛΗΣΙΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΝΗ ΤΗΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ -Θ-
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Θρησκεία
- Panvagil
- Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009 02:00
- Εμφανίσεις: 629
Η Εκκλησία, σταθερά και αμετακίνητα, ενσαρκώνει στους αιώνες το όραμα «μιας αλλιώτικης βιοτής». Στα κουρασμένα και τραυματισμένα υπαρξιακά κύτταρα των ανθρώπων μεταγγίζει την γνησιότητα και την καθαρότητα της ζωής. Το «κάτι άλλο», βαθιά αναγεννητικό και μεταμορφωτικό. «Το πρώτο που η Εκκλησία κομίζει, διαλεγόμενη με τους προβληματισμούς των νέων, είναι η βίωση της πατρότητας του Θεού. Η Θεολογία, πολύ πριν την ψυχολογία και την παιδαγωγική, κατενόησε ότι η υποταγή ή η ανταρσία των νέων οφείλεται στην παραμόρφωση ή την απουσία πατρότητας. Οι νέοι χρειάζονται πατρότητα κατ? εικόνα της θείας: αυτήν της περιχώρησης αγάπης και ελευθερίας, ενότητας και διαφθοράς. Μια πατρότητα συνώνυμη της δωρεάς, της χωρίς όρους και όρια κοινοποίησης της ζωής. Πράγμα που σημαίνει ότι οι γονείς βοηθούν τα παιδιά τους να εγκαταλείψουν τον παιδισμό, τους δεσμούς δηλαδή εξάρτησης και μονόδρομης απολαβής, ώστε να μπορούν να βιώνουν δεσμούς αμοιβαιότητας ακόμη δε περισσότερο δεσμούς πλήρους δοτικότητας, Όπως επίσης ότι οι πνευματικοί πατέρες και διδάσκαλοι βοηθούν τους μαθητές τους να κοινωνούν με τον Θεό και το συνάνθρωπο, να χαίρονται την ομορφιά της κρίσης» (Στ. Φωτίου, Αντινεανική Κοινωνία?, σελ.61).
ΕΠΙ ΤΑΣ ΠΗΓΑΣ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ: ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Θρησκεία
- Panvagil
- Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009 02:00
- Εμφανίσεις: 540
Ο λόγος των Τριών Ιεραρχών, μέσα στο ασίγαστο στροβίλισμα της ιστορίας και τις διαρκείς μεταπτώσεις της ανθρώπινης κοινωνίας, παραμένει σταθερά διαχρονικός και επίκαιρος. Κομίζει μηνύματα αντοχής και ελπίδος σε κοινωνίες και κοινότητες ανθρώπων, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει διαρκώς δρόμους ζωής μέσα από ισχυρούς βηματισμούς ελευθερίας. Προβάλλει το αγέραστο και αφτιασίδωτο? το αληθινό και γενναίο? το ανθρώπινο και το Θεανθρώπινο πρόσωπο της Εκκλησίας. Ένα πρόσωπο, που επενδύει με ιερότητα? αξιολογική δύναμη και θεϊκή υπόσταση τον ταραγμένο άνθρωπο των ανίσχυρων καιρών μας.
Είναι δε αδιαμφισβήτητη αλήθεια, πως οι ¶γιοι Πατέρες αντιμετώπισαν και θαυμαστή αιχμηρότητα και τόλμη τον δύσκολο ιδεολογικό και κοινωνικοπολιτικό κυκλώνα της άστατης εποχής τους. Παρέμειναν «εδραίοι και αμετακίνητοι» στις υψηλόπνοες και ελευθερογόνες αρχές τους, τις οποίες «εισέπρατταν» από το ιερό ταμιευτήριο της Εκκλησίας. Ενώ ταυτόχρονα διέθεταν τον ένθεο οπλισμό της αντοχής? το μεταφυσικό άθλημα της Ορθόδοξης βιοτής? την αταλάντευτη δυναμική της ελευθερίας και την θεραπευτική πνοή της αγάπης του Χριστού στην ένδακρυ? εκρηκτική? έμπονη και πολυεπίπεδη καθημερινότητά τους.
Έτσι όμως μπορούσαν να κινούνται πέρα από τον σπαραγμό και την αδυναμία της εγκόσμιας λογικής? έξω από το εφθαρμένο και φθοροποιό σχήμα της αγωνίας και της ταραχής του κόσμου τούτου. Με διαρκή Αναστάσιμη προοπτική και αμετακίνητο μεταμορφωτικό όραμα ζωής. Ένα όραμα το οποίο τους απογείωνε και σήμερα απογειώνει από το ευτελές? εγκόσμιο σχήμα και οδηγεί σε ανατροπές αμόλευτης ζωής.
Διαβάστε περισσότερα: ΕΠΙ ΤΑΣ ΠΗΓΑΣ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ: ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
KENTΡΟ ΝΕΟΤΗΤΑΣ Ι. Μ. ΛΕΥΚΑΔΟΣ & ΙΘΑΚΗΣ: Η κοπή Βασιλόπιτας της ενορίας Ευαγγελιστρίας
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Θρησκεία
- Panvagil
- Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009 02:00
- Εμφανίσεις: 712
Το απόγευμα της Κυριακής, 11 Ιανουαρίου, στην αίθουσα τελετών του 2ου και 3ου Δημοτικού Σχολείου (στα Βαρδάνια) πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη κοπή της Βασιλόπιτας της « Ενοριακής Νεανικής Αντίστασης» της ενορίας Ευαγγελιστρίας Λευκάδος, με ευθύνη του π. Γερασίμου Ζαμπέλη και των συνεργατών του.
ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΕΤΟΥΤΟ: Η ΑΠΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ -6-
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Θρησκεία
- Panvagil
- Παρασκευή, 30 Μαΐου 2008 03:00
- Εμφανίσεις: 1704
Και όμως! Αυτή η πρακτική ζωής, αυτή η συγκλονιστικά σκληρή στάση μιας αλλόκοτα ιδιόμορφης και φονικά πνιγηρής πρακτικής αθεΐας, που πυροδοτεί και δραστικοποιεί την πολύφερνη αστοχία, είναι συχνά ο κύριος και ουσιαστικός ρυθμιστικός παράγοντας, που εκτρέφει δυναμικά και ανυπότακτα τον ακέφαλο Μινώταυρο της μεγάλης αποστασίας του ανθρώπου από την αγκαλιά του Θεού. Και γεμίζει το κοινωνικό μας σώμα με απίθανα πνευματικά ? ηθικά προβλήματα, τα οποία χαρακτηρίζουμε «ασθενείς τη πίστη», «διαταραγμένες προσωπικότητες», «λαβωμένες συνειδήσεις». Δηλαδή ακρωτηριασμένες προσωπικότητες, στερημένες των ουσιαστικών «μελών» της πίστεως, της ελπίδος και της αγάπης. ΓιΆαυτό και είναι φθοροποιά, παθογόνα αιχμάλωτες.
Διαβάστε περισσότερα: ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΕΤΟΥΤΟ: Η ΑΠΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ -6-







