ΑΡΘΡΟ: Θα εφαρμοστεί η συνθήκη του Κιότο;
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Κοινωνία
- Panvagil
- Πέμπτη, 03 Μαρτίου 2005 13:21
- Εμφανίσεις: 679
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ποιοι είμαστε εμείς; Μα είμαστε η ίδια η γη. Καταστρέφοντας λοιπόν τη γη καταστρέφουμε τους εαυτούς μας.
Η τρύπα του όζοντος και το φαινόμενο του θερμοκηπίου
Όπως όλοι γνωρίζουμε η εξέλιξη της τεχνολογίας έλυσε πολλά προβλήματα, αλλά ως συνήθως δημιούργησε νέα. Δυο από τα πιο σημαντικά προβλήματα που δημιουργήθηκαν και εξελίσσονται στην ατμόσφαιρα της γης, με άμεση επίπτωση την ίδια τη γη, είναι η περίφημη τρύπα του όζοντος στην Ανταρκτική, η οποία εξαπλώνεται και πάνω από την αρκτική, καθώς και το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Είναι τα δυο πιο σημαντικά σε παγκόσμιο επίπεδο γεγονότα που πολύ πριν τον Γκορμπατσόφ έφεραν τις δυο υπερδυνάμεις μαζί με τα άλλα κράτη στο ίδιο τραπέζι να συζητούν και να συμφωνούν για την ανάγκη κοινής δράσης και συνεργασίας. (Ακολούθησαν βέβαια τα άλλα προβλήματα όπως η αλόγιστη χρήση λιπασμάτων – φυτοφαρμάκων - μεταλλαγμένων προϊόντων).
Θα είναι βέβαια ενδιαφέρον να δούμε το πώς οι κυβερνήσεις θα καταφέρουν να επιλύσουν αυτά τα προβλήματα, όταν η βιομηχανική ρύπανση και η οικολογική καταστροφή συνεχίζονται με αμείωτους ρυθμούς .
Διαστημικά σκουπίδια
Εκεί ψηλά στον ουρανό εκτός από τον καλό θεούλη που παρακολουθεί τις καλές και – δυστυχώς - τις κακές μας πράξεις, υπάρχουν επίσης δορυφόροι, διαστημικοί σταθμοί κι ένας τεράστιος αριθμός διαστημικών σκουπιδιών (48.000 αντικείμενα υπάρχουν γύρω από τη γη από τα οποία τι 72% είναι απορρίμματα δηλ. κατεστραμμένοι πύραυλοι, δορυφόροι κ.λ.π.). Υπάρχει επίσης και ένα στρώμα όζοντος που προφυλάσσει τον πλανήτη από τις δολοφονικές υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου. Υπάρχει τέλος ένα στρώμα CO2.
Οι άνθρωποι μετά από επίμονες προσπάθειες αιώνων και αφού ρυπαίνουν τη θάλασσα, τη ξηρά και τον αέρα, βρίσκονται σήμερα παγιδευμένοι στην επιφάνεια ενός πλανήτη που ψυχορραγεί. Ενός πλανήτη που αργά αλλά σταθερά, δολοφονείται, (μην πάτε μακριά, πάρτε για παράδειγμα το νομό μας, που ρίχνουμε τα σκουπίδια μας;, που εκβάλουμε τις αποχετεύσεις μας; κ.λ.π).
Η καταστροφή της προστατευτικής ζώνης του όζοντος και το φαινόμενο του θερμοκηπίου – που προκαλείται από CO2 – δεν είναι προβλήματα που μπορούν να επιλυθούν με την επίδειξη καλών προθέσεων, τις εκκλήσεις στην κοινή λογική ή κάποιες αμοιβαίες υποχρεώσεις, όπως το ζήτημα των πυρηνικών εξοπλισμών. Κι αυτό γιατί τα δυο προβλήματα που προαναφέρθηκαν, αφορούν πρώτα και κύρια τον καθημερινό τρόπο ζωής μας, τις ανέσεις μας, τον εαυτούλη μας.
Κόλαση ο Παράδεισος
Ο μικρός τεχνολογικός παράδεισος που με τόσες προσπάθειες έχουμε δημιουργήσει, μπορεί σύντομα να μεταβληθεί σε εφιαλτική κόλαση. Ποιος είναι ο εχθρός; Μα οι άνθρωποι και τα δημιουργήματα τους.
Ας τα πάρουμε με την σειρά. Φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Ένα φαινόμενο καταστροφικότερο από τη μείωση του όζοντος και πιο δύσκολο από την αντιμετώπιση του, που προκαλείται κυρίως από CO2.
Η παρουσία του CO2 στην ατμόσφαιρα είναι παρόμοια με την παρουσία της τζαμαρίας ή των πλαστικών φύλλων στα θερμοκήπια : επιτρέπει στην ηλιακή ακτινοβολία να φθάσει ως την επιφάνεια της γης, δημιουργεί όμως ένα είδος θερμικού θόλου στην ατμόσφαιρα, που δεν αφήνει σημεία διεξόδου για την υπέρυθρη ακτινοβολία την οποία απορροφά. Άμεση συνέπεια αυτού του φαινομένου είναι η αύξηση της θερμοκρασίας της γης.
Υποτίθεται ότι ως το 2050 θα σημειωθεί μια άνοδος της μέσης θερμοκρασίας της τάξης των 3,5οC περίπου. Αυτή η αύξηση είναι 5 φορές μεγαλύτερη από την άνοδο της θερμοκρασίας που προκάλεσε το τέλος της εποχής των παγετώνων.
Η σχέση μεταξύ του CO2 στην ατμόσφαιρα και της ανόδου της θερμοκρασίας έχει αποδειχθεί πειραματικά. Τον Σεπτέμβριο του 1987 μια κοινή γάλλο-σοβιετική ομάδα έδωσε στην δημοσιότητα στοιχεία που αποδεικνύουν την άμεση σχέση μεταξύ της συγκέντρωσης του CO2 στην ατμόσφαιρα και της θερμοκρασίας του πλανήτη.
Μελετώντας τα διαδοχικά στρώματα πάγου στην ανταρκτική οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα τελευταία 160.000 χρόνια οι περίοδοι παγετώνων συνέπιπταν με μειωμένες ποσότητες CO2 στην ατμόσφαιρα, ενώ σε θερμές περιόδους συνέβαινε το αντίθετο.
Ο ανθρώπινος πολιτισμός δημιουργήθηκε και εξελίχθηκε σε συγκεκριμένα θερμοκρασιακά επίπεδα. Στο γεγονός αυτό συντέλεσαν όλα τα αέρια της ατμόσφαιρας ανάμεσα σε αυτά είναι το όζον και το CO2. Οποιαδήποτε λοιπόν μεταβολή των αέριων αυτών θα επιφέρει αλλαγές στη θερμοκρασία.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ – ΛΥΣΗ;
Είναι δύσκολο να βρεις καλούς πλανήτες στην εποχή μας, Σίγουρα! Αυτό το ξέρουμε όλοι μας πολύ καλά. Ο πλανήτης Γη ήταν (είναι;) ένας καλός πλανήτης και μιας οι περισσότεροι από μας θα ζήσουμε και θα πεθάνουμε πάνω σ΄ αυτόν τον πλανήτη καλό θα ήταν να αφήσουμε και κάποιους πίσω μας, έτσι για να μας απευθύνουν τον ύστατο χαιρετισμό (γιατί οι μειοψηφίες ούτως ή άλλως ήταν πάντα τάγματα φευγάτα και ξυπόλυτα).
Φυσικά το μείζον πρόβλημα της ρύπανσης δεν είναι μόνο επιστημονικό αλλά και πολιτικό. Ένα από μεγαλύτερα επιτεύγματα της τάξης που διαχειρίζεται την κοινωνία, είναι το γεγονός ότι έχει κατορθώσει να μας πείσει για την α-ορατότητα της κυριαρχίας της πάνω στην κοινωνία.
Αυτή η τάξη, η επιστήμη αυτής της τάξης και η τεχνολογία αυτής της επιστήμης ομολογούν, σήμερα την αδυναμία τους να επιλύσουν το μικρότερο πρόβλημα. Η αδυναμία συνέχισης της ίδιας κατάστασης αποτελεί τον αντίθετο πόλο της γενικής αποσύνθεσης και της γενικής αδυναμίας. Οι δυο πόλοι, όμως, περιβάλλονται εξίσου από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τις πολιτικό – επιστημονικές ηγεσίες του πλανήτη ενώ οι κοινοί θνητοί αρκούνται στην έκφραση του αποτροπιασμού τους (π.χ. Τσερνομπίλ, Τσαλεντζερ, Μπομπάη, Αιθιοπία κ.λ.π.) ή στην έκφραση του ενθουσιασμού τους στην εμφάνιση ενός νέου προβλήματος.
Τα προβλήματα παραμένουν και αποτελεί θράσος και ύβρη η απαίτηση μας για την επίλυση αυτών των προβλημάτων. Γιατί; Μα διότι απλούστατα αυτή η κοινωνία δεν θέλει να καταλήξει πουθενά αλλού εκτός από τον εαυτό της. Δεν επιθυμεί παρά μόνο την διαιώνιση της ύπαρξης της . Αυτή η κοινωνία και η επιστήμη της δεν ξέρουν να σκέφτονται στρατηγικά. Αδύνατον να συλλάβουν μια αληθινή αντιστροφή της πορείας των πραγμάτων. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να δημιουργούν προβλήματα και να εκστασιάζονται μπρος στην αδυναμία τους να επιλύσουν, έστω το μικρότερο από αυτά.
Όταν μια κοινωνία με τη βοήθεια των επιστημονικών μέσων, τα οποία ελέγχει πλήρως, αλλοιώνει καθημερινά τις βιολογικές βάσεις της ύπαρξης σ΄ ολόκληρο τον πλανήτη τότε αυτή η κοινωνία είναι νεκρή.
Αγαπητοί φίλοι. Στα συντάγματα των περισσότερων χωρών υπάρχει η διάταξη: «Η τήρησης του Συντάγματος επαφίεται εις τον πατριωτισμών των κατοίκων αυτής της χώρας κ.λ.π. κ.λ.π.» Ας επιχειρήσουμε μια άλλη ανάγνωση της παραπάνω συνταγματικής αρχής. « Η διατήρησης της ζωής εις την γη επαφίεται εις τον ανθρωπισμό των κατοίκων αυτού του πλανήτη, δικαιουμένων και υποχρεωμένων εις την δια παντός μέσου αντίστασης, κατά οιουδήποτε επιχειρούντος την βίαιη ή μη κατάλυση αυτής».
Φίλοι: Ως που μπορεί να φθάσει η αδιαφορία μας; Ως την αυτοκτονία; Αυτοί δεν θέλουν και δεν μπορούν ν΄ αλλάξουν την κατάσταση. Ας κάνουμε κάτι, εμείς, τώρα!
Χθες, ήταν ήδη αργά….
Ρεκατσίνας Σπύρος, Χημικός
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".







