Εμείς και οι προεστοί μας Του Πολυχρόνη Σίδερη
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Κοινωνία
- Panvagil
- Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2009 02:00
- Εμφανίσεις: 788
Επί τουρκοκρατίας σε κάθε κατοικημένη περιοχή υπήρχε ένας κοινοτικός άρχοντας για να διοικεί, να λύνει τις διαφορές μεταξύ των κατοίκων και να επιβάλει την τάξη. Ήταν ο προεστός. Οι περισσότεροι σαν διαμεσολαβητές μεταξύ των Ελλήνων και της Οθωμανικής διοίκησης στήριξαν τη θρησκεία και εκπαίδευση και αργότερα την επανάσταση. Όμως επειδή εισέπρατταν το χαράτσι από τους ραγιάδες για λογαριασμό των τούρκων, είχαν ένα διάφορο από αυτό, ήταν και διορισμένοι ήταν μισητοί από το λαό. Στη θέση των προεστών σήμερα είναι οι δήμαρχοι που είναι εκλεγμένοι και όχι διορισμένοι Και τα τέλη που εισπράττουν δεν τα δίνουν στο Σουλτάνο ούτε καρπώνονται από αυτά αλλά τα διαθέτουν για τον δήμο. Εν τούτοις, ο λαός, όπως και τότε για τον προεστό, έτσι και σήμερα δεν τρέφει και πολλή συμπάθεια για το δήμαρχο. Το διαπιστώνει κανείς στις συζητήσεις που γίνονται αλλά και από δημοσιεύματα και σχόλια του τύπου. Είναι φυσικό να μην μας ικανοποιούν οι δήμαρχοι όταν περιμένουμε μας λύσουν όλα τα προβλήματα που το θεωρούμε εύκολο και υποχρέωσή τους αφού τους ψηφίσαμε. Το βλέπω και σε μηνύματα αναγνωστών που μου ζητάνε να γράψω για διάφορα θέματα που πολλά από αυτά δεν αφορούν το σύνολο αλλά προσωπικά αιτήματα. Υπάρχει μια προκατάληψη με αποτέλεσμα πολλές ενέργειες τους να κρίνονται με καχυποψία.
Η πρώτη αλήθεια είναι βέβαια ότι εξηγείται και δικαιολογείται αυτή η στάση όσο ο δήμαρχος δεν ανταποκρίνεται τουλάχιστον στα βασικά και καθημερινά που απαιτεί ο δημότης και τα οποία είναι: 1) Να φροντίζει αποτελεσματικά για την καθαριότητα του δήμου και την διαχείριση των σκουπιδιών. 2) Να υπάρχει αποκατάσταση της ζημιάς που γίνεται στο δρόμο ή στο πεζοδρόμιο άμεσα από τα συνεργεία του δήμου. Όπως και αντικατάσταση της λάμπας του δημοτικού φωτισμού που κάηκε 3) Να είναι εξασφαλισμένη η παροχή νερού και να ελέγχεται η καταλληλότητά του. 4) Να βελτιώνει την ζωή των κατοίκων με χώρους στάθμευσης, με δημοτικές συγκοινωνίες, με βρεφονηπιακούς σταθμούς. 5) Να υπάρχει, σύμφωνα με τις οικονομικές δυνατότητες του δήμου, φροντίδα για την υγεία των δημοτών και παροχή βοήθειας σε άτομα που έχουν ανάγκη όπως είναι οι. ανάπηροι, άστεγοι, άποροι, ηλικιωμένοι.
Πέρα από την παραπάνω καθημερινή διαχείριση εκείνο που επηρεάζει την στάση του δημότη είναι αν υπάρχει προγραμματισμός και εκτέλεση έργων υποδομής που ανοίγουν νέες προοπτικές όπως είναι: Δρόμοι, πλατείες, ανάπλαση χώρων, προστασία του περιβάλλοντος, πολιτιστικά και κάθε τι που βελτιώνει την ζωή των κατοίκων. Για την Λευκάδα λόγω της σημασίας του τουρισμού πρέπει να προσθέσει κανείς και την προβολή και διαφήμιση των αξιοθέατων που ευνοούν την αύξηση του αριθμού των επισκεπτών. Ακόμη ότι συμβάλει στην ποιοτική τουριστική ανάπτυξη.
Ο δήμαρχος συγκεντρώνει τα πυρά επειδή έχει επιτελική θέση. Μέρος όμως της ευθύνης υπάρχει και σε άλλους. Παραβλέπουμε, καμιά φορά και σκόπιμα ότι:
1) Υπάρχει και δημοτικό συμβούλιο που αποφασίζει.
2) Ο δήμαρχος δεν μπορεί να γνωρίζει το κάθε πρόβλημα όταν μάλιστα οι δήμοι είναι μεγάλοι.
3) Υπάρχουν και αντιδήμαρχοι στους οποίους έχουν μεταβιβασθεί αρμοδιότητες.
4) Υπάρχει πάρεδρος σε κάθε δημοτικό διαμέρισμα που έχει άμεση γνώση για κάθε πρόβλημα
5) Τέλος υπάρχει και η στάση των πολιτών.
Η δεύτερη αλήθεια είναι ότι η συναίνεση των πολιτών συνήθως δεν υπάρχει και πάντα βρίσκονται προφάσεις. Παραδείγματα πολλά. Δεν δεχόμαστε και αντιδρούμε σύσσωμοι για την βελτίωση του οδικού δικτύου αν πρόκειται να παρακάμψει το χωριό μας. Το ίδιο για κάθε έργο αν πρόκειται να θίξει κάτι από το ατομικό μας συμφέρον. Δεν διαθέτουμε στον δήμο το νερό που υπάρχει στο κοινοτικό μας διαμέρισμα επειδή το θεωρούμε ιδιοκτησία μας. Δεν συμφωνούμε για καμία θέση της χωματερής στο δήμο μας αφού όλοι την θέλουμε μακριά από μας. Στην μη συναίνεση οφείλεται και η έλλειψη ΧΥΤΑ στο νομό την στιγμή που οποιαδήποτε πρόταση έχει γίνει στο παρελθόν συνάντησε την αντίδραση τοπικών συλλόγων και δημοτών. Έπιασε ο πόνος μια μεγάλη κατηγορία επαγγελματιών όταν κάποιος δήμαρχος, για να βελτιώσει τα οικονομικά του δήμου, θέλησε να βάλει ένα τέλος ελλιμενισμού των τουριστικών σκαφών. Μεγάλη αντίδραση υπήρξε και όταν έγιναν προσχώσεις λίγων μέτρων στην λιμνοθάλασσα για να κτισθεί το δημοτικό θέατρο. Δεν ξέρω αν υπήρξε και παλιότερα που μπαζώθηκε το μέρος που κτίσθηκε το δημαρχείο με το πνευματικό κέντρο και το μουσείο.
Αν υπήρχε συναίνεση θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί και το πρόβλημα πάρκιν που υπάρχει στον δήμο της Λευκάδας. Μια λύση και σχετικά εύκολη και ανέξοδη θα ήταν η επέκταση του πάρκιν που είναι δίπλα στο δημαρχείο προς την λιμνοθάλασσα όσο χρειάζεται. Πιστεύω όμως ότι λόγω υπερβολικής ευαισθησίας θα ξεσηκωθούμε πολλοί να διαμαρτυρηθούμε ότι μειώνεται η έκταση της λιμνοθάλασσας και αλλάζει το φυσικό περιβάλλον.
ΓιΆ αυτό είχε αναζητηθεί άλλη λύση που ήταν η χρήση του ιδιωτικού χώρου που είναι απέναντι από το δημαρχείο. Μέχρι να το αγοράσει τελικά άλλος ιδιώτης το οικόπεδο, ο δήμος είχε προσπαθήσει - ανεπιτυχώς - να το αγοράσει αρχικά και στη συνέχεια να κάνει αναγκαστική απαλλοτρίωση. Απορώ όμως που δεν ακούστηκε καμία διαμαρτυρία των δημοτών για το δυσανάλογο, σύμφωνα με τις δυνατότητες του δήμου, ποσό που επρόκειτο να διατεθεί. Όταν μάλιστα έχουμε άλλες απαιτήσεις που χρειάζονται κονδύλια. Όπως είναι οι κοινωνικές δομές (βοήθεια στο σπίτι, νηπιακοί σταθμοί, κ. τ. λ) που καταργούνται για οικονομικούς λόγους. Δηλαδή άλλοτε είμαστε υπερβολικά ευαίσθητοι όπως στην πρώτη λύση και άλλοτε παντελώς αδιάφοροι και ανενεργοί όπως στην δεύτερη.
Στην αδιαφορία μας όταν δεν διαμαρτυρόμαστε οφείλεται και η ανοχή του δήμου σε πολλές παρατυπίες. Όπως η κατάληψη δρόμων και πεζοδρομίων από επαγγελματίες καταστηματάρχες. Και η χρήση του πεζόδρομου της πόλης τις πρωινές για πάρκιν αντί για φόρτωση και εκφόρτωση.
Με τις παραπάνω αναφορές πιθανόν να παρεξηγηθώ ότι θέλω να μεροληπτήσω υπέρ των δημάρχων. Αν το ήθελα θα μπορούσα να το κάνω αναφέροντας και πολλά πεπραγμένα που είναι υπέρ τους. Αλλά δεν έχω τέτοιο σκοπό. ¶λλωστε πριν ένα χρόνο τα έγραψα τόσο χοντρά στον δικό μας που πίστευα ότι θα μου κόψει για πάντα τουλάχιστον την καλημέρα. Ευτυχώς δεν μου κράτησε καμία κακία και με απάλλαξε από πιθανές τύψεις. Αν και δεν πιστεύω να έχει κανείς τύψεις επειδή δεν κολακεύει και μάλιστα ένα φίλο του.
Την δυνατότητα επέκτασης προς το μέρος της λιμνοθάλασσας για να μεγαλώσει το υπάρχον δημοτικό πάρκιν θα συμπληρώσω με μερικές σκέψεις και με μια ακόμη πρόταση.
Θα θυμούνται όλοι ότι κάποτε ξεκινώντας από το δημαρχείο και πηγαίνοντας στον Αη Γιάννη μετά από 300- 400μ και αριστερά βλέπαμε τον σκουπιδότοπο. Σήμερα στην ίδια θέση βλέπουμε ενοικιαζόμενα δωμάτια και τον γύρω χώρο με δέντρα και γκαζόν.
Αργότερα ο σκουπιδότοπος μεταφέρθηκε εκεί που σήμερα είναι ο θαυμάσιος χώρος που στεγάζεται το ΚΤΕΛ. Στον ίδιο χώρο υπάρχουν άνετοι δρόμοι, θέσεις στάθμευσης και μεγάλα καταστήματα.
Τώρα ο σκουπιδότοπος βρίσκεται λίγο παρακάτω προς το μέρος της θάλασσας. Αν και επεκτείνεται ουσιαστικά δεν μεγαλώνει γιατί τον ακολουθεί ένα μικρό άλσος με ευκάλυπτους που καλύπτει κάποιο μέρος του. Υπάρχουν όμως δικαιολογημένα διαμαρτυρίες γιατί βαθμηδόν αυξάνεται η στεριά και στενεύει ο δίαυλος. Εφόσον όμως υπάρχει κορεσμός στην υπάρχουσα θέση και επί πλέον σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα ενοχλεί και τον καταυλισμό των τσιγγάνων θα μπορούσε ο σκουπιδότοπος να μετακομίσει ακόμη μια φορά.
Όπως φαίνεται όπου και να πάει με μια καλή διαχείριση το πρόβλημα των σκουπιδιών που υπάρχει για την πόλη της Λευκάδας μετριάζεται. Καταστρέφεται βέβαια ή μεταβάλλεται ένα δεδομένο περιβάλλον αλλά δημιουργείται συγχρόνως και ένας ζωτικός χώρος. Δηλαδή τα σκουπίδια μπορούν να αφανιστούν και συγχρόνως να αποτελέσουν υλικό για ένα πρώτο υπόστρωμα όταν δεν υπάρχει περίπτωση μόλυνσης του υπεδάφους και του υδροφόρου ορίζοντα.
Αυτό θα μπορούσε να γίνει κατά μήκος του δρόμου που υπάρχει από το Δημαρχείο προς τους μύλους από την πλευρά της λιμνοθάλασσας και σε ένα πλάτος 6-8 μέτρων. Αρχικά εναπόθεση των σκουπιδιών παράλληλα με τον δρόμο. Στη συνέχεια άμεσα σκέπασμα με υλικό από νταμάρι που θα προϋπάρχει στο χώρο. Πάτημα με οδοστρωτήρα και μπάζωμα για να γίνει στέρεο. Έτσι θάβοντας τα σκουπίδια «κυριολεκτικά κάτω από το χαλί» σε λίγα χρόνια θα υπάρχει ένας δεύτερος δρόμος παράλληλος με τον πρώτο, ίσως και με μια δενδροστοιχία ευκαλύπτων ανάμεσα να τους χωρίζει.








