- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
-
Panvagil
-
Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2004 13:47
-
Εμφανίσεις: 534

Ευχαριστήριες δεήσεις στην Παναγία ένα χρόνο μετά.

14 Αυγούστου 2003! Ώρα 8.20 το πρωί! Ποιος να ξεχάσει αυτή την ημερομηνία; Ποιος λησμονάει την ώρα που η γη, για μια ακόμη φορά, ταράχτηκε συθέμελα και το νησί μας άρχισε να χορεύει τον μπάλο του σεισμού;

Μαθημένη η Λευκάδα απ’ τους σεισμούς. Το 1914, το ’38, το ’48 κι άλλες φορές ο Εγκέλαδος μας επισκέφτηκε. Κι όμως, ποιος μπορεί να μείνει ατάραχος, συνειδητοποιώντας την αδυναμία του μπροστά στους φυσικούς νόμους; Ποια ανθρώπινη ισχύς μπορεί να εκμηδενίσει την ένταση του σεισμού ή να ελαττώσει την επιτάχυνσή του;

Οι Λευκαδίτες δεν κοπιάζουν μάταια, κυνηγώντας το ακατόρθωτο. Γνωρίζουν πως οι ανθρώπινες δυνάμεις είναι πεπερασμένες. Καταφεύγουν σε καταρτισμένους μηχανικούς, σε έμπειρους τεχνίτες, στους πιο ικανούς μαστόρους. Όμως η μεγαλύτερη καταφυγή τους στον σεισμικό κίνδυνο δεν είναι άλλη από την άμαχο προστασία τους, την μεγάλη βοηθό τους στις δύσκολες περιστάσεις: την Παναγία την Φανερωμένη!

13 Αυγούστου 2004, ώρα 10 το βράδυ, στο μοναστήρι της Φανερωμένης. Αρχίζει ολονύχτια αγρυπνία, μπροστά στην εικόνα της Παναγίας. Οι πιστοί καταφτάνουν από νωρίς. Ψάλτες από το Άγιο Όρος κι από την Λευκάδα λαμπρύνουν το προεόρτιο πανηγύρι του νησιού μας. Ο ηγούμενος, που είχε την πρωτοβουλία, επιστατεί άγρυπνος. Ο επίσκοπος συμπροσεύχεται στο Άγιο Βήμα. Απόδειπνο, εσπερινός, όρθρος, αγιασμός, Θ. Λειτουργία… Οι ακολουθίες διαδέχονται η μία την άλλη και περατώνονται, γύρω στις 9 το άλλο πρωί, με λιτάνευση της σεπτής Εικόνας γύρω από το ναό Της και ειδική ευχαριστήρια δέηση. Στη διάρκεια της αγρυπνίας ψάλθηκε η «Ακολουθία ευχαριστήριος και ικετική επί τη απαλλαγή της νήσου Λευκάδος εκ της φοβεράς του σεισμού απειλής εν έτει δισχιλιοστώ και τρίτω, Αυγούστου δεκάτη τετάρτη», που συντάχθηκε ειδικά για την περίσταση και εγκρίθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος.

14 Αυγούστου, ώρα 9.30 το πρωί, στον Μητροπολιτικό Ναό. Κλήρος και λαός, με επικεφαλής τον επίσκοπο και «τους τα πρώτα φέροντες» αναπέμπουν στον Θεό κι άλλη ευχαριστήρια δέηση. Όσοι δεν μπόρεσαν να ανέβουν μέχρι τον Λόφο της Κυράς συμμετέχουν σ’ αυτή την ευχαριστήρια ακολουθία, μέσα στην πόλη.

Ο πιστός λαός της Λευκάδας, ανάμεσα σε άλλους λόγους ευλαβείας, δεήθηκε στην υψηλή προστάτιδά του (σε νεοελληνική απόδοση κάποιοι ύμνοι της ακολουθίας):

«Ας δούμε προσεκτικά την φιλανθρωπία αυτού που επιβλέπει τη γη και την κάνει να τρέμει. Διότι έσεισε τη νήσο, αλλά στήριξε τις σκέψεις μας. Σάλευσε τα θεμέλια, αλλά στερέωσε τα φρονήματά μας. Έφθειρε την πόλη, αλλά έκανε ισχυρή τη γνώμη μας, μεταστρέφοντας και τους ασεβείς ακόμα προς την ευσέβεια και στην παντοτινή υμνωδία Αυτού (δηλ. του Θεού) μαζί με την Φανερωμένη Μητέρα Του, χάρη στις πρεσβείες της οποίας εδραιώθηκε στην πίστη η Λευκάδα».

«Πώς να μη μελωδήσουμε ευχαριστήριο ύμνο σ’ Αυτόν που μας διέσωσε, δηλαδή στον Θεό, ο οποίος στερέωσε τη γη πάνω στα νερά και την κάνει να τρέμει όπως το καλάμι, ενώ όμως καταπραΰνεται με τις δεήσεις της φιλανθρώπου Μητέρας Του, της ελεήμονος Κόρης του Θεού. Γιατί ποιον άλλο, εκτός απ’ Αυτήν, γνωρίσαμε σαν βοηθό μας μέσα στις θλίψεις;»

Τέλος, με την ειδική ευχή είπαν στον Θεό:

«…Είδαμε ναούς και σπίτια, δρόμους και λιμάνια και πάρα πολλά έργα ανθρώπινων χεριών να βλάπτονται από την σεισμική δόνηση, αλλά χάρη στην φιλάνθρωπη θέλησή Σου δεν είδαμε κανέναν από όσους κατοικούν σ’ αυτό το νησί να παραδίδεται στο θάνατο. Φανερώθηκες σ’ εμάς όπως ακριβώς ο φιλόστοργος Πατέρας. Ηρέμησες τον φόβο μας. Διέσωσες τα πλήθη του λαού, που ελπίζουν σ’ Εσένα… Οπότε Σε ευχαριστούμε, μακρόθυμε, για το άπειρο πλήθος της ευσπλαχνίας Σου και για το πέλαγος της συμπαθείας Σου και Σε παρακαλούμε, αγαθέ και φιλάνθρωπε: Σταμάτησε τον κλόνο της γης. Δέξου την μετάνοιά μας σαν τιποτένιο αντίδωρο μπροστά Σου. Σώσε μας από την υπαρκτή απειλή του σεισμού και μην παραδώσεις κανέναν από ‘μας στον θάνατο, αλλά κράτησέ μας όλους ατρώτους χάρη στη θέλησή Σου, που μπορεί να κατορθώσει τα πάντα!»
ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΑΜΠΕΛΗΣ
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας"