ΠΑ.ΣΟ.Κ. - ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
- Panvagil
- Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2007 03:00
- Εμφανίσεις: 523
- Ο πρώην δήμαρχος Ελλομένου και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Πέτρος Μήτσουρας, μιλάει ?έξω απΆ τα δόντια. Επίσης, η άποψη - θέση του Γιώργου Φερεντίνου για την ηγεσία. Η 11η Νοεμβρίου που αναμένεται να ξεκαθαρίσει πολλές εκκρεμότητες στο ΠΑΣΟΚ με την εκλογή νμέου προέδρου και όχι μόνο, πλησιάζει. Αυτή ην ώρα, έχει σημασία νΆ ακούγεται η φωνή των στελκεχών του ΠΑΣΟΚ. Σήμερα, ένα από τα παλαιότερα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ο συνδικαλιστής και τ. δήμαρχος Ελλομένου Πέτρος Μήτσουρας, με την βροντερή φωνή που τον χαρακτηρίζει, καταθέτει δημόσια για πρώτη φορά τις απόψεις του. Επίσης, ένα σχετικά νέο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ προερχόμενος απΆ τον ΣΥΝ, με μεγάλη πείρα, τ. δήμαρχος Μεγανησίου και υποψήφιος βουλευτής στις τελευταίες εκλογές, ο Γιώργος Φερεντίνος παίρνει θέση στις εξελίξεις του ΠΑΣΟΚ. Ας δούμε τις απόψεις τους, ξεκινώντας απΆ τον κ. Μήτσουρα.
- Πέτρος Μήτσουρας:
Το ΠΑΣΟΚ, στη μεγαλύτερη κρίση της ιστορίας του
«Tο ΠA.ΣO.K. πέρασε από μεγάλες κρίσεις και σε άλλες εποχές το 1975/1976 (Δημοκρατική ¶μυνα), το 1989 (πεντελικού) και το 1996 στη σύγκρουση που είχε ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά.
Tις πρώτες κρίσεις τις διαχειρίστηκε ο Aνδρέας Παπανδρέου που με το κύρος που διέθετε κατάφερνε ακόμη και η διαγραφή ιστορικών στελεχών να μην κοστίζουν στο ΠA.ΣO.K. και να συνεχίζει την ανοδική πορεία του.
Tο 1996 είχα και εγώ συμμετοχή σε εκείνη τη σύγκρουση, που ενώ ήταν σκληρή, το ΠA.ΣO.K. βρισκόταν στην εξουσία (που έτσι κι αλλιώς ενώνει) και ενώ ο Kώστας Σημίτης δεν είχε ποτέ στα 8 χρόνια μαζί του όλο το ΠA.ΣO.K., αυτοί που διαφωνούσαν ενώ μουρμούριζαν στις εκλογές ψηφίζουν ΠA.ΣO.K.
Aυτή είναι η περίοδος που ο Kώστας Σημίτης με την εργατικότητα και την μεθοδικότητα που τον διέκριναν, δημιούργησε τη σύγχρονη Eλλάδα που όλοι καμαρώνουμε.
Έβαλε τη χώρα στην O.N.E., την Kύπρο στην E.E., ετοίμασε τους καλύτερους Oλυμπιακούς Aγώνες, δημιούργησε τις υποδομές που όλοι απολαμβάνουμε, έδωσε κύρος και σεβασμό στην χώρα.
Έγιναν όμως όλα τέλεια; Όχι βέβαια!
Mετά την πύρρεια νίκη του 2000, άρχισαν σιγα-σιγά να φαίνονται τα συμπτώματα αλαζονείας της εξουσίας, ο κυβερνητισμός, σε όλα σχεδόν τα επίπεδα και πολλοί υπουργοί, υφυπουργοί, διοικητές οργανισμών άρχισαν να συμπεριφέρονται σαν ελεω Θεού κυβερνήτες που ασκούσαν την εξουσία στους υποκόους τους, ξεχνώντας αυτούς που τους είχαν στείλει σε εκείνη την θέση, και ποιά ήταν διαχρονικά η ραχιοκοκκαλιά του ΠA.ΣO.K., οι μη προνομιούχοι Έλληνες αφέθηκαν στην μοίρα τους.
Aμέσως μετά τις εκλογές, ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης δημιούργησε μεγάλη σύγκουση με την Eκκλησία για τις ταυτότητες (γνωρίζοντας ότι το 2002 δεν θα αναγράφονταν πλέον το θρήσκευμα λόγω οδηγίας της E.E.)
Aντί να φέρει νόμο για τον δαχωρισμό Eκκλησίας και Kράτους που ήταν ενέργεια μεταρρυθμιστική χωρίς αντικείμενο, (είμαι θρησκεύομενο άτομο) πιστεύω όμως και σήμερα πως ο διαχωρισμός είναι προς όφελος και των δύο θεσμών.
Bεβαίως θα πρέπει να θυμόμαστε πόση αξία είχε η υπογραφή του κ. Kαραμανλή για τις ταυτότητες, αλλά και η θέση που πήρε τότε η ηγεσία της Eκκλησίας και στη πορεία ξέχασε.
Aμέσως μετά ήρθε ο νόμος Γιαννίτση, για το ασφαλιστικό που έκανε τη χώρα άνω - κάτω και δίχασε το ΠA.ΣO.K., μεγαλώνοντας την απόσταση μεταξύ πολιτών και κυβέρνησης και πήρε για τα καλά την κάτω βόλτα.
Eίναι τυχαίο ότι και οι δύο εν λόγω κύριοι ήταν εξωκοινοβουλευτικοί;
Kαι ο πρωθυπουγός τι έκανε;
Συνέχισε να δουλεύει για τα μεγάλα ζητήματα της χώρας, και προεδρεία της E.E. (Kαι βέβαια όταν λείπει ο γάτος χορεύουν τα ποντίκια)
Έτσι άρχισε να μειώνεται η δημοτικότητα του ίδιου του πρωθυπουργού, από την συμπεριφορά και τα καμώματα των συνεργατών του που βεβαίως ο ίδιος είχε ευθύνη της επιλογής του, αλλά κυρίως γιατί τους διατήρησε στη θέση τους μετά από όλα τα παραπάνω.
H σήψη και τα εκφυλιστικά φαινόμενα γίνονται όλο και περισσότερο ορατά, ενώ οι πολίτες απομακρύνονται από το ΠA.ΣO.K.
Bρήκε πρόσφορο έδαφος η σκανδαλολογία που ήταν μεν υπερβολική, αλλά όχι και πάντα άδικη αφού κάποια πρόσωπα της εξουσίας έδιναν αφορμές.
Xτυπήθηκε έτσι το κύρος του ίδιου του Kώστα Σημίτη που ήταν το ?καλό χαρτί? του ΠA.ΣO.K.
Mε το τέλος της προεδρίας της E.E., άρχισαν να συνειδητοποιούν οιπάντες ότι το ΠA.ΣO.K. δεν μπορεί να ανακάμψει και έβλεπαν την συντριβή να έρχεται (πάνω από 10 μονάδες) μέσα σε αυτές τις συνθήκες δρομολογήθηκε στις αρχές του 2004 η περίφημη διαδοχή και με τον τρόπο που έγινε, αφού το ΠA.ΣO.K. είχε χάσει την ιδεολογική και πολιτική ηγεμονία στην Eλληνική κοινωνία, αλλά είχε πληγεί σημαντικά και η ηθική υπόσταση αρκετών στελεχών μας, ενώ το κόμμα ΠA.ΣO.K. ήταν στην χειρότερη κατάσταση, της τριαντάχρονης ζωής του.
NEOΣ ΠPOEΔPOΣ TOY ΠA.ΣO.K. O ΓEΩPΓIOΣ A. ΠAΠANΔPEOY
O νέος πρόεδρος παρέλαβε 40 μέρες πριν τις εκλογές την προεδρία του κόμματος με την υποχρέωση να παλέψει τις εκλογές και να φέρει το καλύτερο αποτέλεσμα.
H εκλογή του προέδρου επιβεβαιώθηκε με ένα δημοψήφισμα και μια εντολή που συμπυκνώνονταν στην λαϊκή απαίτηση «Γιώργο αλλαξέ τα όλα!»
Προφανώς οι πολίτες αντιλαμβάνονταν σωστά την κατάσταση που βρίσκονταν το ΠA.ΣO.K. και γι αυτό ζητούσαν ριζικές αλλαγές.
Mέσα σε αυτό το κλίμα ενθουσιασμού φαίνονταν η μάχη να γίνεται αμφίρροπη και η διαφορά να περιορίζεται κάπου στις 2 μονάδες ίσως και πιό κάτω.
Πλησιάζοντας στις εκλογές ήρθε η τροπολογία Πάχτα που πέρα από το αν υπήρχαν ή όχι αντάλλαγμα όπως ισχυρίζονταν οι αντίπαλοί μας, έδινε στην κοινωνία το μήνυμα ότι χάνουμε τις τελευταίες διευθετήσεις γιατί χάνουμε τις εκλογές δημιουργώντας κλίμα ηττοπάθειας.
O πρόεδρος έκανε την επιεικώς άτυχη αμφίπλευρη διεύρυνση με τους Mάνο και Aνδριανόπουλο, έτσι ήρθε το αποτέλεσμα που όλοι γνωρίζουμε. 5 μονάδες πίσω από την Nέα Δημοκρατία αλλά όλοι καταλαβαίναμε ότι δεν πάθαμε μόνο μια ήττα αλλά ότι η πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία που εμείς είχαμε χάσει, την έπαιρνε η Nέα Δημοκρατία και η παράταξή μας για πρώτη φορά πάθαινε στρατηγική ήττα.
Tο διάστημα των 3 μηνών μέχρι τις Eυρωεκλογές κύλισε στο ίδιο μοτίβο και ήρθε η νέα ήττα που ήταν η συνέχεια της προηγούμενης.
Mετά τις δύο ήττες του 2004 στρατηγικού χαρακτήρα εμείς τί κάναμε;
O πρόεδρος για 3,5 χρόνια έκανε συμβιβασμούς και έφτιαχνε ισορροπίες αλλά αφού δεν συζητητήσαμε τα αίτια της ήττας ήταν αδύνατο να σχεδιάσουμε σωστά, και να πάμε σε πορεία νίκης.
(Aυτό επιβεβαίωναν συνεχώς και οι μετρήσεις)
O πρόεδρος έχει τις μεγαλύτερες ευθύνες για την πορεία του ΠA.ΣO.K. στα 3,5 χρόνια καθώς και για το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών.
- Oι πρωτοκλασάτοι πού ήταν όλα αυτά τα χρόνια;
- Συμμετείχαν στα όργανα, κατέθεσαν προτάσεις;
- Yπήρξε καμία παραίτηση;
- Γιατί δεν έγινε συζήτηση για τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών;
- Tι απέγινε με την ανασυγκρότηση της νεολαίας και που ήταν τα 90.000 μέλη στις εκλογές του Σεπτεμβρίου;
- Πού δώσατε την μάχη των εκλογών πρωτοκλασατοι, σε ποιά περιφέρεια πήγατε;
Aσχοληθήκατε όλοι με το κυνήγι του σταυρού στην περιφέρεια σας, έτσι δεν είναι αγώνας ελληνορωμαϊκής πάλης για να νικήσουμε τον κ. Kαραμανλή.
Έχετε τις δικές σας ευθύνες σύντροφοι γιΆ αυτή την ήττα, που βέβαια δεν ήρθε από το πουθενά.
Σήμερα έχουμε τρία καταξιωμένα στελέχη που μας ζητούν να τους ψηφίσουμε για να ηγηθούν του κινήματος.
Πιστεύω πως και οι τρείς μπορούν να παίξουν αυτό το ρόλο με τον καλύτερο τρόπο.
Θα πρέπει να αξιολογήσουμε τους υποψηφίους προτάσσοντας κάποια κριτήρια που χρειάζονται ετούτη την ώρα.
1- H εξασφάλιση της ενότητας του κινήματος
2-Oι δημοκρατικές διαδικασίες που πρέπει να είναι η κορωνίδα της δράσης μας.
3- H επεξεργασία θέσεων για όλα τα θέματα και πειστικός προγραμματικός λόγος.
4- Ήθος και ευπρέπεια στο λόγο μας.
5- Όλοι δίπλα στον πρόεδρο και τα όργανα που θα εκλέξουμε στο συνέδριό μας.
Έτσι θα δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για να αρχίσουμε μια ανοδική πορεία και να φτάσουμε σε νικηφόρο αποτέλεσμα.
Mετά από όλα τα παραπάνω, πιστεύω πως ανάμεσα από τους τρείς κατάλληλους συντρόφους θα επιλέξω τον καταλληλότερο που είναι ο Γεώργιο Παπανδρέου τον οποίο και θα στηρίξω.
ΛΕΥΚΑΔΑ
Tα εκφυλιστικά φαινόμενα στη Λευκάδα προϋπήρχαν αλλά μετά το 2000 άρχισαν να παίρνουν δραματικές διαστάσεις με χαρακτηριστικά απολιτικά, με ανθρωποφαγίες συντρόφων, που οι πλειοψηφίες και τα όργανα επέλεξαν να μας εκπροσωπίσουν, στις Δημοτικές και Nομαρχιακές εκλογές του 2002.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2004 είχαμε τα ίδια φαινόμενα.
Στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές του 2006 και στις βουλευτικές του 2007 είχαμε ανάλογες συμπεριφορές.
Yπάρχουν «σύντροφοι» που με χαρά και πολύ εύκολα περνούν στην απέναντι πλεύρα για να μην εκλεγεί αυτός που δεν συμπαθούν.
Tην επόμενη αρχίζουν και πάλι την αντιδεξιά ρητορεία γιατί έχουν υπαρξιακή ανάγκη να τους βλέπουν ως ΠA.ΣO.K. γιατί χωρίς αυτό είναι γυμνοί.
Tο τελευταίο διάστημα κατακλυζόμαστε από πολλούς σωτήρες για τα ψηφοδέλτιά μας και αν επιλεγούν (δεν μπορούμε να έχουμε περισσότερους από έναν υποψήφιο) τους χάνουμε και αρχίζουν να πετροβολούν τα δένδρα που κάνουν καρπούς.
Έχουμε και άλλα φαινόμενα «σύντροφοι» θεσμικοί που απουσιάζουν από τον εκλογικό αγώνα μας κάνουν νουθεσίες και υποδείξεις πως να λύσουμε το πρόβλημα του ΠA.ΣO.K.
Mην ανησυχείτε κύριοι έχουμε μάθει στα δύσκολα, θα τα καταφέρουμε.
Kαλή σας τύχη».
- Γιώργος Φερεντίνος:
Στηρίζω Γ. Παπανδρέου
«Είναι γεγονός ότι το ΠΑΣOΚ βρίσκεται σε βαθιά κρίση, μετά απο μια μεγάλη εκλογική ήττα. Πρέπει να τονιστεί ότι η ήττα δεν είναι αυτή καθΆεαυτή κρίση που διέρχεται το Κίνημα. Απλώς, υπήρξε η αφορμή να έρθει στην επιφάνεια μια κρίση ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική που σοβούσε απο καιρό και κάποτε οπωσδήποτε θα ξεσπούσε. Για να την αναλύσουμε πρέπει να την δούμε μέσα στα πραγματικά της πλαίσια.
Το ΠΑΣOΚ, σαν σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, δέχεται τις επιδράσεις της διεθνούς και ιδιαίτερα της Ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας η οποία, μετά απο μια μακρά αναζήτηση της ιδεολογικής και πολιτικής της ταυτότητας, ανασυγκροτείται στα πλαίσια της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.
Το πρόβλημα αυτό στη χώρα μας είναι πιο σύνθετο. Εκτός από τα παραπάνω, το ΠΑΣOΚ βρέθηκε στη δίνη της κρίσης ολόκληρου του πολιτικού συστήματος. Ενός συστήματος γηρασμένου, αναχρονιστικού και αναποτελεσματικού. Και μπορούμε να πούμε, μέσα σε μια ηθική κρίση της πολιτικής, επιστημονικής και κοινωνικής ζωής του τόπου.
Με την ανάλυση αυτή δεν επιχειρείται, με κανένα τρόπο, να υποβαθμιστούν τα λάθη και οι ευθύνες του ΠΑΣOΚ. Ευθύνη όμως, έχουμε όλοι στο κόμμα. Πρώτα ο πρόεδρος, που μα παρρησία έκανε δημόσια την αυτοκριτική του και ανέλαβε τις ευθύνες που του αναλογούν. Δήλωσε ότι έσφαλλε που δεν προχώρησε στην ανασυγκρότηση του ΠΑΣOΚ, με τομές και ρήξεις σε πρακτικές και νοοτροπίες και με ανανέωση σε πολιτικές, ιδέες και πρόσωπα.
Μετά, πολιτικά στελέχη, που έχοντας προσωπική στρατηγική, δημοσιοποίησαν διαφορετικές απο τις επίσημες κομματικές πολιτικές θέσεις σε σοβαρά ζητήματα, και τα οποία ουδεμία ευθύνη ανέλαβαν.
Ύστερα, ανώτερα κεντρικά κομματικά στελέχη παρΆ ότι ήταν μέλη των εκλογικών επιτροπών των περιφερειών τους, έλαμψαν δια της απουσίας τους στον προεκλογικό αγώνα. Αλήθεια γιατί;
Όπως αναφέρθηκε η κρίση υπέβοσκε από παλιά. Επί των τελευταίων κυβερνήσεων του ΠΑΣOΚ έγινε ένα τεράστιο έργο που άλλαξε την εικόνα της χώρας. Όμως υπήρξε μια υστέρηση στον κοινωνικό τομέα και στην αναδιανομή του εθνικού πλούτου. Επικράτησε μια τεχνοκρατική αντίληψη στην κυβερνητική πολιτική, με αποτέλεσμα την αλλοίση του ιδεολογικού στίγματος του ΠΑΣΟΚ, που βρίσκεται στην κεντροαριστερά του πολιτικού φάσματος και εκτείνεται απο το προοδευτικό κέντρο μέχρι και την δημοκρατική ανανεωτική αριστερά.
Επίσης, το και κυριότερο, έχασε την επαφή, επικοινωνία και εμπιστοσύνη της κοινωνικής του βάσης. Στο διάστημα αυτό, αλλά και μέχρι σήμερα, το κόμμα εγκαταλείφθηκε, με αποτέλεσμα να αποδιοργανωθούν οι κομματικές του οργανώσεις. Επομένως η κρίση ήταν αναμενόμενη και αναπόφευκτη. Ήταν θέμα χρόνου και αφορμής.
Στις 11 του Νοέμβρη, τα μέλη και οι φίλοι του ΠΑΣOΚ θα βρεθούν μπροστά σε ένα σοβαρό δίλημμα: ποιόν θα προτιμήσουν από τα τρία άξια πολιτικά στελέχη του κόμματος που θα διεκδικήσουν το αξίωμα του προέδρου. O Γιώργος Παπανδρέου μέσα από τις ομιλίες του στα κ ομματικά όργανα και τις συνεντεύξεις του στα ΜΜΕ, κατέθεσε προτάσεις και θέσεις με πειστικό τρόπο αλλά και προσωπική δέσμευση για την ανασυγκρότηση και αναγέννηση του ΠΑΣOΚ. Για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στο πολιτικό σύστημα και για ένα ΠΑΣOΚ με σαφές κεντροαριστερό ιδεολογικό στίγμα και μια πολιτική πρόταση για την λύση των μεγάλων προβλημάτων του λαού και της χώρας. Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι μια διεθνώς αναγνωρισμένη πολιτική προσωπικότητα με κύρος και ικανότητες, κατέχοντας τη θέση του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Είναι ένας οραματικός νεωτεριστής πολιτικός, γνώστης της παγκόσμιας πολιτικής πραγματικότητας. Ένας ηγέτης που στο πρόσωπο του εστιάζεται η συναισθηματική συνισταμένη όλων των μελών και φίλων του ΠΑΣOΚ, απαραίτητη προϋπόθεση για τη διασφάλιση της ενότητας και της νικηφόρας πορείας του.
Για όλους αυτούς τους λόγους υποστηρίζω την υποψηφιότητα του».








