Αrt-ηρία - Φιλοσοφικό καφενείο
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Διασκέδαση
- Panvagil
- Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2009 03:00
- Εμφανίσεις: 819
Σειρά ανοιχτών συζητήσεων που προσεγγίζουν ευρέως ενδιαφέροντος θέματα διατηρώντας σαφή μεν, αλλά όχι αυστηρή, τη φιλοσοφική διάσταση. Λειτουργεί σαν πεδίο φιλοσοφικών ασκήσεων, δοκιμής αντοχών των επιχειρημάτων και εποικοδομητικής τροφής για σκέψη σε έναν ζωντανό χώρο προβληματισμού. Τον βασικό προγραμματισμό καθώς και την ευθύνη της διοργάνωσης του φιλοσοφικού καφενείου θα εχει ο Κωνσταντινος Ακριβος Φιλοσοφικό καφενείο (3η συνάντηση). 7 Οκτωβριου 2009. Θεμα: «ο λογος»
Από τον Ηρακλείτιο λόγο που ?διοικεί τα πάντα?, στο Αριστοτελικό ?σύστημα λόγου? που είναι η λογική θεωρία του Συλλογισμού αλλά και στην διαλεκτική ως μέθοδο αντιπαράθεσης λόγων. Από τους ?δισσούς λόγους? των Σοφιστών στον ?σπερματικό λόγο? των Στωϊκών. Από το βιβλικό ?εν αρχή ην ο λόγος?, στις σύγχρονες αντιλήψεις για το λόγο, ως ?συγκροτητική αρχή του υποκειμένου?, ως ?κυρίαρχη δομή? και ως η ?βασιλική οδός προς το ασυνείδητο?. Ο λόγος όπως τον αντιλαμβάνονται σύγχρονοι έλληνες στοχαστές, όπως ο Γ. Χειμωνάς, ο Χρήστος Γιανναράς και ο Οδυσσέας Ελύτης. ΣΆ αυτήν τη συνάντηση θα γινει αναφορα σε διάφορες θεωρίες για το λόγο αλλά κυρίως θα γινει αναφορα για τον τρόπο με τον οποίο εμείς , οι συγχρονοι ανθρωποι, μετέχουμε στο Λόγο και στο διάλογο.
Φιλοσοφικό καφενείο (4η συνάντηση) 4 Νοεμβριου 2009. Θεμα: «η φιλοσοφια σημερα»
Συνήθως βρίσκεται κρυμμένη σε σκοτεινά συρτάρια, ή σκονίζεται σε κάτι απάτητες βιβλιοθήκες μέσα σε συστάδες από τόμους που μοιάζουν ίδιοι. Ή εκφωνείται από γερασμένα θολά λαρύγγια σεπτών καθηγητών, που έρχονται από το παρελθόν. Η φιλοσοφία υποφέρει από πολυπλοκότητα και από κάτι διδάσκοντες που την περιγράφουν σαν να είναι μια τετελεσμένη χρησμοδοσία. Τα ακροατήρια κοιμώνται και αυτοί που την αντέχουν είναι κάπως παράξενοι. Τί συμβαίνει; Ποιανού είναι η φιλοσοφία; Υπάρχει περίπτωση η φιλοσοφία να είναι κάτι που να μας αφορά και μάλιστα περισσότερο από ένα διατηρητέο μνημείο; Υπάρχει περίπτωση η φιλοσοφία να εμπίπτει κατά το μάλλον η ήττον στη δικαιοδοσία μας; Μπορεί αυτή η βαρετή, φιλολογοφανής μάθηση να έχει να μας δώσει κάτι, όχι θεωρητικό, αλλά ουσιαστικό και χρήσιμο για τη ζωή μας; Ή τελείωσε και είναι πλέον αχρείαστη, καίτοι σεβαστή, όπως μια αρχαία γλώσσα; Αυτή τη φορά ας μη μιλήσουμε για τη φιλοσοφία σαν ταμπού. Ας την εκθέσουμε και ας εκτεθούμε. Μπορεί και να αντέχει?
Φιλοσοφικό καφενείο (5η συνάντηση). 2 Δεκεμβριου 2009. Θεμα: «Η Νέα Βαβέλ: Παγκοσμιοποίηση, οι πολλοί και Εγώ»
?Είχα συνηθίσει να έχω γύρω μου ανθρώπους που μου μοιάζουν?. Η διαφύλαξη της διαφορετικότητας είναι μείζον ζητούμενο στην εποχή της πολυ-πολιτισμικότητας και της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας. Η διαφορετικότητα, είτε με τη σημασία της πολιτισμικής ιδιαιτερότητας, είτε, και κυρίως, ως ατομική διαφορετικότητα, ως το διακριτικό στοιχείο που διαφοροποιεί το υποκείμενο, απειλείται στις μέρες μας περισσότερο από ποτέ, λένε αρκετοί. Αυτό συμβαίνει όχι μόνο λόγω της ενιαιοποίησης της κουλτούρας που προωθεί η εμπορική αγορά, αλλά λόγω του ότι η πολλότητα, η μεγαλύτερη αντίπαλος της διαφορετικότητας και του προσωποπαγούς, έχει κατακυριαρχήσει και εξακολουθεί να βαίνει προϊούσα. Η καταξίωση της διαφορετικότητας επέρχεται με την κατάκτηση του προσωποπαγούς. Η φυσική και κοινή διαφορετικότητα, στην οποία όλα τα υποκείμενα μετέχουν, δεν αρκεί για να δώσει τον προσωποπαγή χαρακτήρα του υποκειμένου. Το προσωποπαγές επιτυγχάνεται όταν η ατομική διαφορετικότητα συσχετισθεί δυναμικά με τον κόσμο και τον αντέξει. Στον κόσμο κυριαρχεί η πολλότητα. Η πολλότητα παράγει την ομοιότητα, καθώς πληθαίνουν τα υποκείμενα που υπάγονται στο είδος. Αυτήν την καταλυτική ομοιότητα έχει να αντιμετωπίσει η διαφορετικότητα και εκει θα εστιασει η συζητηση.








