«ΑΝΙΧΝΕΥΟΝΤΑΣ» ΑΝΑΣΑΣΜΟΣ ΖΩΗΣ ΣΤΟ ΝΥΔΡΙ ΤΟΥ π. ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΖΑΜΠΕΛΗ
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Θρησκεία
- Panvagil
- Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2009 03:00
- Εμφανίσεις: 505
Με κάθε Εκκλησιαστική τάξη και επισημότητα έγιναν τα εγκαίνια από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη μας κ. Θεόφιλο και ξεκίνησε την λειτουργία του το Κέντρο Νεότητας της Ιεράς Μητροπόλεως στο Νυδρί. Η είδηση αυτή καθΆ εαυτή δεν θα αποτελούσε γεγονός, αν ήταν σε άλλη περιοχή του νησιού μας. Για τον χώρο όμως του Νυδριού, όπου δεν λειτουργούσαν Κατηχητικά Σχολεία και φιλικές νεανικές συναντήσεις• όπου ο Χριστός και η ελευθερία Του, σαν μοναδική σώζουσα δύναμη και ολοκληρωμένος λόγος παιδευτικής διαδικασίας, υπήρχε μόνο στην Εκκλησία• όπου στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση δηλαδή στο σχολείο «δεν είναι απαραίτητο να περάσει ο παπάς»• όπου πολλές, επίμονες και ενοχλητικές προκλήσεις απευθύνονται δεσμευτικά στους νέους και οι «μεγάλοι» κοιτούν παράξενα ή «σφυρίζουν αδιάφορα», ήταν απαραίτητη η δημιουργία ενός ισχυρού πνευματικού χαρακώματος πολύπλευρης αντίστασης. Δεν πρέπει να αγνοούμε πως ο άνθρωπος, σαν ψυχοσωματική ύπαρξη, ζει με δυο πνεύμονες. Τον σωματικό και τον πνευματικό.
Το Κέντρο Νεότητος της Εκκλησίας, όπου λειτούργησε, εργάστηκε σαν καθαρός πνευματικός – και όχι μόνο – αιμοδοτικός σταθμός, σε μια πολύ κρίσιμη και ιδιαίτερα σοβαρή στιγμή για την νεολαία μας.
Λειτουργώντας συμπληρώνει το τεράστιο έλλειμμα, που αφήνει η εκπαίδευση, αφού «γεμίζει» τα παιδιά με γνώσεις και δεν τολμά να τους προσφέρει την ουσιαστική γνώση της ελπίδος και της ελευθερίας. Αφού αντιμετωπίζει τον ανήσυχο, ανίσχυρο και βαθιά ταραγμένο νέο της ηθικά απαξιωμένης και πνευματικά απονευρωμένης εποχής, σαν ένα φτηνό «δοχείο που πρέπει να γεμίσουμε» με αμφιλεγόμενης εμπιστοσύνης γνώσεις.
Αφού τα εκθέτει, εσωτερικά ποιοτικά αθωράκιστα• αξιολογικά αδύναμα και υπαρξιακά έντρομα, μέσα στους ανταριασμένους κυκλώνες του αδηφάγου υλισμού• του ελαττωματικού ατομισμού• των περίεργων «φίλων». Για να οδηγηθούν, «μεταφυσικά άστεγα και κοσμοθεωριακά κενά», άλλοτε στο περιθώριο της κοινωνίας• άλλοτε αιχμάλωτα εξαρτήσεων και σίγουρα συχνά στο φθοροποιό δοκιμαστήριο των ποικίλων ενοχών μέσα από τους δρόμους της αστοχίας, της άρνησης, της αφιλανθρωπίας, και της πολύμορφης, πολυδύναμης αιχμαλωσίας.
Έτσι όμως οι νέοι μας κουράζονται, πληγώνονται, φθείρονται, δοκιμάζονται, χάνονται. Αρχικά τρέμουν «σαν το άγριο πουλί σαν ερχομό της θύελλας». Αντικρύζουν τον αιχμάλωτο εαυτό τους και πονούν φοβερά. Για να πάρουν – με μεγάλη όντως ευκολία – την συγκλονιστική απόφαση. Ή νΆ αφήσουν την αγωνία και τον αγώνα στην ζωή και να οδηγηθούν, μέσα από φρικτές ψυχονευρωτικές κρίσεις, στην αυτοκτονία. Ή να παρασυρθούν, σαν τα ψόφια ψάρια, από το ρεύμα και να χαθούν στο κοινωνικό σκοτάδι.
Δεν γνωρίζουν να μάχονται. Δεν άκουσαν ποτέ για αντιστάσεις. «Εισέπραξαν» την αξία της ζωής, σαν καθημερινό θάνατο• απαξίωση• αιχμαλωσία. Οι γνώσεις, που παίρνουν, δεν είναι ικανές και έχουν αποδειχθεί αδύναμες προκειμένου να δείξουν με ευπρέπεια τον δρόμο και να δώσουν με ειλικρίνεια νόημα ζωής και δυνατότητα ελευθερίας.
Σήμερα, όπου «ο άνθρωπος για τον άνθρωπο κατήντησε λύκος»• όπου ο πολυδιαφημισμένος πολιτισμός μας έγινε – είναι – «σπουδαστήριο δολοφονίας» • όπου κυριαρχικά εξουσιάζουν «βιαστές και βιαζόμενοι» στο περίεργο παιχνίδι της ζωής, μονάχα η αγκαλιά της Εκκλησίας εγγυάται ασφάλεια• προσφέρει αλήθεια, αγάπη και ελευθερία• χορηγεί το μοναδικό σωσίβιο, που σώζει και ελευθερώνει• μορφώνει και ολοκληρώνει υπαρξιακά τον αγωνιώντα νέο άνθρωπο.
ΓιΆ αυτό πολλοί προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν τις αναζητήσεις των νέων από το κέντρο της αμόλευτης ζωής, που είναι η Εκκλησία. ¶λλοι, πεισματικά• αντιδημοκρατικά• πνευματικά φονικά• λογικά παράλογα• ηθικά ευτελισμένα• παιδευτικά απαξιωτικά και ανθρώπινα απάνθρωπα, δεν δέχονται, προβάλλοντες αστήρικτες δικαιολογίες, να ακουστεί η ζωηφόρα και αναγεννητική φωνή του Χριστού στο Σχολείο και στην κοινωνία. Τι αλήθεια, φοβούνται;
Ο μεγάλος θεατρικός συγγραφέας Ιονέσκο διεκήρυσσε: «Μονάχα ο Χριστός αποτελεί την διέξοδο από τα πνιγηρά αδιέξοδα, που ζει ο νέος άνθρωπος». Κι η ομολογιακή κραυγή του είναι αλεξικέραυνο για τους νέους μας. Είναι όμως σε όλους μας κίνητρο προβληματισμού και αλλαγής στόχων για την σωτηρία των νέων μας.
Όταν ένα βράδυ πέρασα από το Κέντρο Νεότητος στο Νυδρί, πριν εγκαινιασθεί και είδα το πλήθος των μικρών παιδιών – μαθητών Γυμνασίου και Λυκείου – που έπαιζαν χαρούμενα και συζητούσαν απορημένα, σκέφθηκα τους «άλλους». Όλους εκείνους, που χρόνια πριν και σήμερα, εμποδίζουν τον Χριστό να μπει στις καρδιές αυτών των παιδιών, που τον αναζητούν επίμονα. Έχουν δικαίωμα;
Δεν τους προβληματίζει το άπλωμα των ναρκωτικών, τα στοιχεία και σημεία μαγείας, οι πυροδοτικοί μηχανισμοί κ.λ.π., που τρομάζουν για το αβέβαιο αύριο;
Τι πέτυχαν τόσα χρόνια που δεν ακούγεται ο λόγος του Θεού, και αθωράκιστα τα παιδιά σέρνονται από τις καταιγίδες της καθημερινότητας; Ποιος, αλήθεια, κερδίζει, όταν οι νέοι μας «σέρνονται στα λασπόνερα» και χάνονται μέσα στα αφρίζοντα κύματα της εξαλλοσύνης, της νύχτας, του κακού και των κακών;
Η Εκκλησία μας – ιδιαίτερα η τοπική Εκκλησία με την νέα πνοή του Σεβασμιότατου – καταθέτει λόγο ελπίδος και στήνει οδοφράγματα σωτηρίας. Δεν έρχεται εκμαυλιστικά, υποχρεωτικά, δεσμευτικά. Έρχεται απλοϊκά, αδελφικά, έμπονα, ειλικρινά και αληθινά. Το «όποιος θέλει…» αποτελεί κύτταρο ποιμαντικής αγωνίας της. Και δείχνει τα απλωμένα χέρια του Εσταυρωμένου, τα οποία επιμένουν να κρύβουν κάποιοι, προκειμένου να καταλάβουν οι νέοι μας πως η αγκαλιά του Χριστού – της Εκκλησίας – είναι ανοιχτή και τους περιμένει.
Ένα λοιπόν, παιδευτήριο των «φώτων και του Ευαγγελίου» ξεκίνησε την πλοήγηση του στην κοινωνική «θάλασσα» του Νυδριού. Η πρόσκληση για τους νέους είναι ανοιχτή. Όποιος διαθέτει τόλμη, ελευθερία, αγωνία, περιέργεια και διάθεση συνεργασίας ας περάσει την πόρτα του Κέντρου Νεότητος. Αν τον ευχαριστεί η όλη ατμόσφαιρα να παραμείνει. Αν δεν τον ευχαριστεί μπορεί να φύγει. Η ελευθερία – αμόλευτη από αγκυλώσεις• καθαρή από συμφέροντα• γνήσια και δυνατή – αποτελεί – την καρδιά της ζωής της Εκκλησίας.
Θα πρέπει να γνωρίζουν οι πάντες – νέοι και μεγαλύτεροι – πως μια ζεστή αγκαλιά αγάπης και αλήθειας ξεκίνησε την πρόκλησή της στο Νυδρί. Εκεί, στον χώρο όπου ολοχρονίς συγκρούονται πολιτισμοί• προβληματισμοί και ατομικές επιλογές, η Εκκλησία εκδαπανάται για την σωτηρία των νέων μας. Είναι ανάγκη όλοι να βοηθήσουμε.








