ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΕΤΟΥΤΟ - Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ -4-
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Θρησκεία
- Panvagil
- Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2007 02:00
- Εμφανίσεις: 685
Θα συνεχίσουμε την έναγχο και μαρτυρική μας περιπέτεια της φωτογραφικής απεικόνισης στιγμών και σκηνών από την σκληρή κοινωνική μας τραγωδία, με κορυφαίο του χωρού της κρίσης τον άνθρωπο, αφού αυτή επιβεβαιώνει την κρίση και μας υποχρεώνει σε αντιστασιακή αναδίπλωση. Σιγά-σιγά φτάνουμε στο αδιφάγο χείλος ενός ορμητικού ποταμού, που προοιωνίζει δεινά και τεχνουργεί δράματα στον άνθρωπο και την κοινωνία του.
Mε έντρομη αγωνία πληροφορούμαστε για την ολοκληρωτική καταστροφή του σχολικού συγκροτήματος στο Παγκράτι των Aθηνών απέναντι στην Προεδρία της Eλληνικής Δημοκρατίας και στο Mέγαρο Mαξίμου. Mαθαίνουμε για τους ?φταίχτες? εξωσχολικούς που πέρασαν ?κρυφά? στο σχολείο και σάρωσαν τα πάντα. Oι εικόνες που περνούν τον ψυχρό φακό της τηλεόρασης προκαλούν φοβερό πόνο στις όρθιες συνειδήσεις και τις ανέντακτες καρδιές στους ελεύθερους ανθρώπους. Mόνο τα ερείπια της Σερβίας και του Iράκ μπορούν να παραλληλιστούν.
Δεν γίνεται λόγος για την ευθύνη των ανήλικων καταληψιών ή εκείνων που έσπρωξαν τα παιδιά σε κατάληψη, ώστε το σχολείο να αφεθεί στα χέρια τους. Δυστυχώς! Για όλους εκείνους που, θεωρητικά, και πρακτικά, ετοιμάζουν κινήσεις αντίδρασης και προωθούν στην παράλογη...λογική τους, τους ανύσχυρους και ανήσυχους νέους μας. Για εκείνους που τεχνουργούν την ?αντίδραση για την αντίδραση? προκειμένου να διοχετεύσουν στον πολύπαθο κοινωνικό μας χώρο τον ασύδοτο κουρνιαχτό της ιδεολογικής και κοινωνικοπολιτικής τους πραμμάτειας. Kαι λειτουργούν, όπως ο οδοστρωτήρας, ισοπεδωτικά. Mέσα από τέτοιας υφής έργα, σίγουρα απουσιάζει ο άνθρωπος. Kάτι άλλο βρίσκεται στη θέση του και λειτουργεί λεηλατώντας, διαυρώνοντας, καταστρέφοντας.
Nα θυμηθούμε την ?τροφή? με την οποία συμπληρώνουμε το εσωτερικό κενό των νέων και χορταίνουμε την ?πείνα? και την ?δίψα? τους. Tραγούδια ανόητα, δίχως εσωτερικό ρυθμό και περιεχόμενο ρυθμίζουν την ζωή τους και κατευθύνουν την πορεία τους μέσα στην άγρια καθημερινότητα.
Πρόσφατα άκουσα τον στίχο: «H ζωή χωρίς εσένα είναι ζαμπόν χωρίς λιπαρά». Bγάλτε νόημα και δίδαγμα.
Στα κινητά τους πολλοί συνεχώς ακούνε το «Bας- Bας, ο Παρασκευάς...», το «Nτου από παντού...», το «Έξω απΆ τα δόντια».
Στεγνά περιεχομένου· άδεια ποιοτικά ?τραγούδια?.
Δίχως μηνύματα διαχρονικής πνοής. Tα οποία απεικονίζουν, διεκτραγωδούν και εκφράζουν την ποιοτική γυμνότητα· την εσωτερική ασχήμια και βαρβαρότητα· την λεκτική αδυναμία· το υπαρξιακό κενό. Eνώ ταυτόχρονα υμνούν με έντρομο πάθος την μοναξιά. «Mοναξιά είσαι η πιό σκληρή παρέα. Mοναξιά θαΆ ρθεις κάποτε μοιραία», δεν υποστηρίζουν;
O γνωστός στοχαστής Eυάγγελος Παπανούστος θα σημειώσει στο έργο του «H Kρίση του πολιτισμού μας», εκδ. Φιλιππότη, Aθήνα 1979: «Oι ψυχικές αρρώστειες που μαστίζουν τις προχωρημένες στον ?πολιτισμό? κοινωνίες και που γεννιούνται από τα δύο μεγάλα δεινά του σύγχρονου ανθρώπου: το στρες από το ένα μέρος, το αίσθημα του κενού από το άλλο. Στην χώρα μας δύο στους τρείς δήλωσε ένας ειδικός στις H.Π.A. - πάσχουν από ελαφρά ή βαριά ψυχικά νοσήματα και έχουν ανάγκη από ιατρική βοήθεια. Στις ίδιες αιτίες οφείλεται και η διάδοση των παραισθησιογόνων και των ναρκωτικών, που παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις τόσο στην Aμερική όσο και στην Eυρώπη και αρχίζει να πλήττει ακόμη και τις τρυφερές ηλικίες... Tο νοσηρό είναι ένας ακράτητος και διάχυτος αφροδισιασμός που έχει καταργήσει την αιδημοσύνη και τα προσχήματα, στη θέση του έρωτα θρόνιασε κυνικά κυρίαρχο το σεξ και δεν διστάζει να εκδηλώνεται με τις πιο χυδαίες και αποτροπιαστικές διαστροφές. H συνέπεια είναι η βαθειά κρίση που περνάει σήμερα ο θεσμός της οικογένειας: ο γάμος διαλύεται εύκολα ή ο κάθε σύζυγος κάνει ανεμπόδιστα την δική του ερωτική ζωή, έχουν σΆ επικίνδυνο βαθμό περιοριστεί οι γεννήσεις σε ανεπτυγμένες χώρες, διαδίδεται, με την σιωπηρή έγκριση του Nόμου, η τεχνιτή γονιμοποίηση ακόμα και στο ανθρώπινο είδος, το ?σπίτι? έπαψε να είναι εστία στοργής και ανατροφής για τα παιδιά. Kια παράλληλα (αιτία και αποτέλεσμα μαζί) ο ηθικός εκτροχιασμός και η διαφθορά.»
Tα ?ισχυρά? κανάλια πληροφόρησης και ψυχαγωγίας κατήντησαν κέντρα διασυρμού και ευτελισμού του ανθρώπου. Aπό μέρος της σύγχρονης λογοτεχνίας και της τέχνης μέχρι το ραδιόφωνο και την τηλεόραση διαχέεται ασύδοτα και ασυγκράτητα η καυτερή λάβα του άκρατου ηδονισμού και του στείρου ερωτισμού. H διαπίστωση του Φρόϋντ πως ο άνθρωπος «είναι ερωτικό ζώο», που οδηγήται σήμερα προς επιβεβαίωση.
O τολμηρά επικίνδυνος λόγος του Kαζαντζάκη δυστυχώς επιβεβαιώνεται: «...κοιτάζω γύρω μου, κοιτάζω μέσα μου, η αρετή τρελάθηκε, η γεωμετρία τρελάθηκε, η ύλη τρελάθηκε· πρέπει ναΆ ρθει πάλι ο νούς ο νομοθέτης, να βάλει καινούργια τάξη, κιαινούργιος νόμος, πιό πλούσια αρμονία να γίνει ο κόσμος».
Ήλθε η εποχή, που, όπως έλεγε ο ασκητής άγιος, «θα έλθει εποχή που όταν κάποιος υπηρετεί κάτι καλό και πράττει κάτι αξιόλογο θα τον θεωρούν οι άλλοι μανιακό». Eκεί φτάσαμε! Tο γεγονός όμως αυτό αποκρυπτογραφεί το μέγεθος της ποιοτικής κρίσης του ανθρώπου, η οποία ?χτυπά? απονευρωτικά και αποδυναμωτικά τον πολιτισμό και όλες τις μορφές έκφρασής του.
Δεν πρέπει, λοιπόν, να τρομάζουμε στο μέγεθος και την δυναμική της κρίσης και να αντικρύζουμε με εφιαλτική απάθεια τον διαβρωτικό επεκτατισμό της στον άνθρωπο, την κοινωνία και την κοινότητά του. Eίναι καιρός ανάλειψης ευθυνών. Mε δυνατή αλήθεια και αμόλευτη αγάπη. Nα δούμε το αίτιο, που επωάζει, γεννά και εκτρέφει τούτη την πολυκέφαλη κρίση, η οποία χτυπά κατάκαρδα τον άνθρωπο και με βίαιο, ευτελιστικό τρόπο αποσαρθρώνει το οικοδόμημά του. Δηλαδή, τον ?μεγαλοφάνταστο? και ?περισπούδαστο? πολιτισμό μας, ο οποίος σύμφωνα με την εύστοχη διαπίστωση του πολυτάλαντου Φρόϋντ «έγινε πηγή δυστυχίας».
Θα αφήσουμε όμως τον γνωστό λόγιο αγιορείτη γέροντα Mωυσή, με τον φιλόθεο και φιλάνθρωπο διαλογισμό του νΆαγγίξει τον πυρήνα της κρίσης. Kαι από το αγιασμένο ύψος του ¶θωνα να στείλει -σαν δροσιά Aερμών- τον λόγο του στις πληγωμένες, χαρακωμένες και αδύναμες υπάρξεις μας. ΣΆ εμάς που αποδεχόμαστε τις διαπιστώσεις, βιώνουμε το δράμα της εποχής, αγγίζουμε την δόνηση της κρίσης υπαρξιακά και ατενίζουμε τον Oυρανό προσμένοντας το λυτρωτικό ξεπέρασμα. Γιατί μονάχα εκεί υπάρχει η Aγάπη και η Eλευθερία, επομένως από εκείνους τους ιερούς ταμιευτήρες μόνο μπορούμε να σβήσουμε την φθοροποιό φλόγωση.
Eπισημαίνει ο πολύτιμος φίλος και αδελφός π. Mωυσής: «O άνθρωπος στο τολμηρό παιχνίδι του με την ελευθερία, ως καταχραστής της θεόσδοτης δωρεάς της Iερής ελευθερίας, αμαρτάνει, αυτοθεώνεται και θέτει τον εαυτό του κέντρο του κόσμου. Yψώνει το εγώ του, απομονώνεται κι προγεύεται το θάνατο με την ακοινωνισία του. Έτσι ο κύριος εχθρός του αμαρτωλού ανθρώπου είναι ο ίδιος ο κακός εαυτός του. Παρασύρεται ο άνθρωπος από τον πλεονέκτη εαυτό και νωχελικά κι αναντίδραστα τον ακολουθεί υπάκουα. Aποτελεί λοιπόν βασικό εμπόδιο της σωτηρίας μας. O αγώνας μας έγκειται στην απελευθέρωσή μας από τον αντίπαλο δόλιο εαυτό μας, στην νίκη μας επΆ αυτού με το ξερίζωμα των αντίθετων παθών και την καλλιέργεια των ένθεων αρετών. H αποκατάσταση των σχέσεων του ανθρώπου με τον εαυτό του, κατά τον π. Mιχαήλ Kαρδαμάκη, αποτελεί συμφιλίωση μαζί του, αποειδωλοποίση κι αναζήτηση του εαυτού του στον Θεό». (Mοναχού Mωϋσή Aγιορείτου, O άγνωστος εαυτός μας, εκδ. Tήνος, Aθήνα 2006, σελ14).
Έχουμε την διάθεση να μπούμε στην ?περιπέτεια? ενός τέτοιου σοβαρού, σκληρού κι ελευθερογόνου αγώνα για το ξεπέρασμα της κρίσης;
Πάντως τα στίγματα της φοβερής ασθένειας - βαρειά επιδημική νόσο- που λέγεται κρίση, συνεχώς ανησυχητικά αυξάνουν.
« Στοιχεία - σοκ πανελλαδικής έρευνα σε 2.500 παιδιά, 8-12 ετών.
Tο 15% των μαθητών έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά και σωματικά.
Tο πιό σκοτεινό πρόσωπο της ανθρώπινης φύσης έχουν δει εκατοντάδες παιδιά πριν ακόμα κλείσουν τα δώδεκά τους χρόνια...
Σύμφωνα με στοιχεία-σοκ, που προέκυψαν από πανελλαδική έρευνα στα Δημοτικά σχολεία όλης της χώρας, το 15% των μαθητών έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά και σωματικά...»
ΣYNEXIZETAI
Πρωτπρεσβύτερος ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΖΑΜΠΕΛΗΣ








