Ο-ΝΗΡΙΚΟΣ: ΟΜΟΝΟΙΑ – ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ - ΠΙΣΤΗ
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Θανάσης Αγγελής
- Panvagil
- Πέμπτη, 08 Ιουλίου 2004 15:15
- Εμφανίσεις: 1495
Ονειρεμένο, τιμημένο, “πηδημένο” και όπως αλλιώς ήθελε λεγόταν η κούπα, ήλθε στην πατρίδα μας.
Βεβαίως δεν ήλθε μόνη της αλλά κάποιοι δούλεψαν για να τη φέρουν και σίγουρα δεν είναι μόνο έντεκα αυτοί που το κατάφεραν και ας αναφέρουν κάποιοι ερασιτέχνες της δημοσιογραφίας μόνον αυτούς λες και δεν γινόταν αλλαγές από παιχνίδι σε παιχνίδι, λες και δεν υπήρχαν προκριματικοί. Χρειάστηκαν όμως μόνο επτά γκολ όσα και τα θαύματα για να μπορέσουμε οι απανταχού Έλληνες να νοιώσουμε εθνικά υπερήφανοι.
¶νθρωποι που ποτέ δεν ασχολήθηκαν με το ποδόσφαιρο στην αρχή δειλά και μετά με φανατισμό καθόταν με τις ώρες μπροστά τους δέκτες των τηλεοράσεων, για να νοιώσουν την χαρά της επιτυχίας.
Αλήθεια πόση δίψα είχαμε για μια επιτυχία μετά από τόσες φάπες που έχουμε φάει κατά καιρούς σ’ αυτό που λέγεται “εθνική υπερηφάνεια”;
Οι γενιές του πενήντα και μεταγενέστερα δεν πρέπει να έχουν νοιώσει μεγαλύτερη εθνική έπαρση.
Αποδείχτηκε με τον καλύτερο τρόπο ότι το υλικό υπήρχε πάντα, απλά οι ηγήτορες δεν είχαν καταφέρει να βρούν την χημεία για να το πλάσουν και οργανώσουν έτσι ώστε να γίνουν αυτά που έγιναν στις τελευταίες ημέρες και στο παρελθόν.
Η σημερινή ομάδα μπορεί να μην είχε στις τάξεις της ένα Δομάζο, ένα Παπαιωάννου, ένα Σιδέρη, ένα Δεληκάρη ή ένα Κούδα, είχε όμως αυτό που έλλειπε πάντα,την πειθαρχία ως προς αυτό που λέγεται τακτική, και μάλιστα όχι οποιαδήποτε πειθαρχία αλλά Γερμανική.
Με αυτόν τον τρόπο φτάσαμε σήμερα να μιλούν σε όλο τον κόσμο για την Ελλάδα μας και να μας ζηλεύουν εχθροί και “φίλοι”.
Ποτέ στην μεταπολεμική πορεία μας ως χώρα δεν υψώθηκαν τόσες σημαίες και δεν ακούσθηκε τόσες φορές ο Εθνικός μας ύμνος.
Η πλάκα όμως στην όλη ιστορία είναι, ότι για να συμβούν όλα αυτά, πρωτομάστορας είναι ένας “μάγκας” Γερμαναράς χωρίς φανφάρες και επιπολαιότητες.
Κανείς δεν περίμενε ότι οι αξεχασμένοι στίχοι του Κωστή Παλαμά μετά από τόσα χρόνια θα ήταν κάθε μέρα στα χείλη μικρών και μεγάλων σκορπίζοντας συγκίνηση.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η Ελλάδα όσες φορές μεγαλούργησε είχε κάποιον ηγήτορα που ένωσε αυτήν την ατίθαση ράτσα και την οδήγησε προς το μεγαλείο της.
Πάντα η μεγάλη αδυναμία της φυλής μας ήταν οι εμφύλιες συρράξεις από την αρχαιότητα μέχρι και πρόσφατα.
Ακόμη και ο μεγαλύτερος Έλληνας Στρατηλάτης, ο Μέγας Αλέξανδρος, έπρεπε πρώτα να τους πείσει έστω και δια βίας και κατόπιν να τους οδηγήσει εκεί που μετά από δύο χιλιάδες τριακόσια χρόνια να υπάρχουν άνθρωποι στα βάθη της Ασίας οι οποίοι να δηλώνουν Έλληνες απόγονοι του.
Απόδειξη δε ότι τον Αλέξανδρο δεν τον θεωρούσαν κατακτητή με την στενή έννοια του όρου αποτελεί το γεγονός ότι και σήμερα στο Αφγανιστάν έχουν υιοθετήσει ως μοναδικό επίσημο έμβλημα τους και το τυπώνουν σε όλα τα νέα χαρτονομίσματα τους μία σφραγίδα από την εποχή των Ελλήνων Βασιλέων διαδόχων του Μ. Αλεξάνδρου όπου σε καθαρά Ελληνικά αναγράφεται “ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΥΚΡΑΤΙΛΟΥ
Πέρα λοιπόν από την επιτυχία την ποδοσφαιρική θα πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε, ότι αυτά που μας λείπουν είναι η ομόνοια, η πειθαρχία και η πίστη.
Τέλος ας καταλάβουμε ότι η ιστορία διδάσκει ότι εφ’ όσον οι παραπάνω διαπιστώσεις δεν είναι συνείδηση σε έναν λαό, το μέλλον του είναι αβέβαιο και ζοφερό.
ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΓΓΕΛΗΣ
Από την εφημερίδα «Τα Νέα της Λευκάδας»







