«Ο-ΝΗΡΙΚΟΣ»: Προ-εκ-λογικά
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Θανάσης Αγγελής
- Panvagil
- Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2005 20:23
- Εμφανίσεις: 1974
Οι συζητήσεις τον τελευταίο καιρό δίνουν και παίρνουν, σχετικά με το ποιοι θα είναι οι εκλεκτοί των κομμάτων για το χρίσμα όπως ηγηθούν των συνδυασμών Νομαρχιακής και Δημοτικής Αυτοδιοίκησης. Ποια όμως θα είναι τα κριτήρια που τα κόμματα θα επιλέξουν τον οπαδό τους ως εκλεκτό;
Μας λένε ότι οι εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι πέραν της κομματικής πολιτικής.
Μήνυμα το οποίο προσπαθούν να περάσουν στους ψηφοφόρους όλοι σχεδόν οι υποψήφιοι.
Αλλά πως γίνεται και τα κόμματα ορίζουν αυτά τους εκλεκτούς τους;
Πόσοι από κάποιους άξιους που πιθανόν να είχαν την επιθυμία να δραστηριοποιηθούν έχουν ελπίδα να εκλεγούν χωρίς κομματική στήριξη;
Μήπως μας δουλεύουν άγρια;
Η αλήθεια είναι ότι σχεδόν όλα τα κόμματα τα ενδιαφέρει την ημέρα των εκλογών με τι χρώματα θα ζωγραφίσουν την Ελλάδα τα τηλεοπτικά Μ.Μ.Ε. αργά το βράδυ.
Γιατί αποκαλούν «αντάρτες» όσους κατεβαίνουν ανεξάρτητοι χωρίς την άνωθεν εντολή τους;
Μεγάλες πόλεις ανά τον κόσμο με πληθυσμό διπλάσιο απ’ την Ελλάδα μας έχουν μόνο έναν δήμο, ενώ εμείς τριακόσιοι βουλευτές και πενήντα υπουργούς.
Με ποιο σκεπτικό η ιδιαίτερη πατρίδα μας έχει έξι Δήμους και δύο κοινότητες;
Την εποχή του αραμπά πιθανόν να χρειάζονταν αλλά σήμερα τι πολιτικές εξυπηρετούν;
Πως είναι δυνατόν να λυθεί το πρόβλημα του ΧΥΤΑ όταν κάθε Δήμαρχος βλέπει μόνο τον δικό του χώρο με σκεπτικό την επανεκλογή του;
Για όλα δε τα στραβά που συμβαίνουν και για όποια έργα δεν υλοποιούνται, πάντα φταίνε οι άλλοι και ποτέ η ανικανότητα αυτών.
Γιατί όλα αυτά τα χρόνια από παλιά κανένας άρχοντας της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν παραιτήθηκε αποτίνοντας ύστατο φόρο τιμής στην ηθική της συνειδήσεώς του; Θα μείνουν να παλέψουν μέχρι τέλος μας λένε λες και είναι αρκούδα που μακάρι να ήταν γιατί μπορεί να έτρωγε και κανέναν.
Υπάρχουν επίσης και πάρα πολλοί σύμβουλοι που το μόνο που κάνουν είναι να πιάνουν την καρέκλα στα συμβούλια με μόνο προσόν το μεγάλο σόι που τους ψήφισε.
Δεκαετίες ολόκληρες εκλέγονται χωρίς ποτέ να έχουν εκφράσει έστω και μια άποψη.
Κάποιοι δε από αυτούς εκβιάζουν για να κερδίσουν θέση Αντινομάρχη – Αντιδημάρχου ώστε να μπορούν να λαμβάνουν και την χρηματική αποζημίωση που καταβάλουμε εμείς…
Κάποιοι δε από αυτούς εκβιάζουν για να κερδίσουν θέση Αντινομάρχη – Αντιδημάρχου ώστε να μπορούν να λαμβάνουν και την χρηματική αποζημίωση που καταβάλουμε εμείς…
Ακόμη και αυτοί που δεν μπορούν να λάβουν τα προαναφερόμενα αξιώματα ζητούν εναγωνίως να αναλάβουν υπεύθυνοι των όποιων έργων υπάρχει ελπίδα να εκτελεστούν με μοναδικό γνώμονα την προάσπιση του δημοσίου χρήματα και μάλιστα άνευ αμοιβής.
Και μετά χάνεται το μέλι μαζί με τη γυάλα.
Μιλάμε για άσπιλους εθελοντές που στα παιδικά τους χρόνια όταν γίνονταν μαθητική δεντροφύτευση την κοπανούσαν με μικρά πηδηματάκια καθ’ ότι είχαν «πονόκοιλο».
Σε λίγο καιρό θα τους δείτε να ζητούν την ψήφο μας (ειδικά οι καρεκλοκένταυροι) λέγοντας σε μας τους βλάκες ότι ΟΛΑ αυτά που δεν έκαναν την τρέχουσα θητεία τους ή και παλιότερα. ΘΑ τα πραγματοποιήσουν αν τους ξανά εκλέξουμε.
¶σε που μας βάζουν το δίλημμα: δηλαδή αν δεν ψηφίσετε εμάς ποιους θα + σταυρώσετε;
Τους άλλους, τους άπειρους (εδώ η απειρία μπορεί να λέγεται και διαπλοκή) που δεν γνωρίζουν τα προβλήματα;
Λες και αυτοί που τα γνώριζαν τα έλυσαν έστω και κατά ένα μέρος.
Σίγουρα υπάρχουν και άξιοι πολίτες που εκ των πραγμάτων απαξιώνουν τα αξιώματα με την κρατούσα κατάσταση με αποτέλεσμα να μας κυβερνούν (όχι πάντα) ανάξιοι.
Τέλος ελλοχεύει ο κίνδυνος τα κόμματα να μας φέρουν εισαγωγής «άξιους» οπαδούς τους, που η μόνη σχέση με τον τόπο μας, ήταν η μαθητεία τους στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, και κάθε πενταετία μια εβδομάδα διακοπές.
Αρκετοί είναι επίσης και οι ψηφοφόροι με τα παραπάνω προσόντα που θα μας κουβαλήσουν δωρεάν τα κόμματα ώστε να εκλέξουν τους τοποτηρητές τους.
Αυτοί όμως θα φύγουν και θα τους ξαναδούμε στις επόμενες εκλογές αλλά σ’ εμάς τους ιθαγενείς θα καθίσουν στο σβέρκο μας αυτοί που βοήθησαν από αυτούς να εκλεγούν.
Όλα τα προαναφερόμενα γι’ αυτούς που σκέφτονται φαίνονται αστεία, γι’ αυτούς όμως που αισθάνονται είναι τραγωδία.








