Το ποίημα της εβδομάδας: ΣTIXAKIA HMEPOΛOΓIOY

Κατηγορία: Ποίηση
Panvagil
Πέμπτη, 09 Ιουνίου 2005 14:23
Εμφανίσεις: 1373

Τα πρωινά, όταν ξυπνώ, πλανιέται μια ηρεμία
στο σκοτεινό δωμάτιο, λες κι έχει λησμονήσει
ο ύπνος μου το δίχτυ του στου νου την τρικυμία,
που μ’ όνειρα σπαρταριστά το ‘χε από χθες γεμίσει. Ζεστά είναι τα σεντόνια μου. Και γλυκοναρκωμένα
τα μέλη μου αναδεύονται νωχελικά στο στρώμα.
Σηκώνομαι, τα ρούχα μου φορώ βαριεστημένα
και βγαίνω ν’ αναμετρηθώ μ’ άλλη μια μέρα ακόμα.

Μ’ άλλη μια μέρα, σαν και χθες η ίδια, σαν τις άλλες…
Στου κόσμου το ικρίωμα θηλιές οι ηλιαχτίδες,
που τις περνάω στο λαιμό. Οι μέρες μου κρεμάλες –
ποιο είναι το έγκλημα, που ζω ή που δεν έχω ελπίδες;

¶λλη μια μέρα, κι άλλη μια, πόσες να μένουν τάχα;
Φύλλα στο ημερολόγιο στιχάκια γεμισμένα:
«Εγώ εσέναν αγαπώ, κι αν μ’ αγαπάς, μονάχα
εσένα πάντα θ’ αγαπώ, όπως κι εσύ εμένα».

Φύλλα στο ημερολόγιο: «Φίλα με για να σβήσω…»
κι άλλο στιχάκι. Ένας σταυρός στη μνήμη κάποιου αγίου.
Πάλι στιχάκι: «Δεν μπορώ χωρίς εσέ να ζήσω…»
Ζωή, στιχάκι απλοϊκό του ημερολογίου.

¶λλη μια μέρα… Πρωινά: προοίμια της δύσης.
Θα φτύσω στον καθρέφτη μου αντί για καλημέρα.
Άλλη μια μέρα… Πέρασε γρήγορα για να σβήσεις
μέρα, ν’ ανάψει ο θάνατος τον πολικό του αστέρα.

3 Σεπτεμβρίου 2004

Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".