- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία: Ποίηση
-
Panvagil
-
Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2004 15:45
-
Εμφανίσεις: 873
Φτάνει μια ώρα που όλα είναι τελειωμένα!
Κάθε προσπάθεια, κομμένη αρτηρία.
Το κλάμα μοιάζει σαν βουβή διαμαρτυρία,
μα για τον ένα... Ο πόθος κόκκινο πανό, σε μια πορεία,
που πάνω έχει τα αιτήματα γραμμένα:
«Αγάπη, Έρωτας» και όχι αδιαφορία
του ενός προς ένα...
Έρχεται βράδυ... Σαν βαριά οι ώρες τρένα
συνθλίβουν όσα η μέρα είχε οικοδομήσει.
Τ’ όνειρο, ερπύστρια που θα πολτοποιήσει
μόνο τον ένα...
Ο ήλιος βγαίνει, πάλι δύει, ξαναβγαίνει...
Περνούν βδομάδες, μήνες, χρόνια απελπισμένα,
κι η αυταπάτη είναι ακόμα ερωτευμένη,
μα με τον ένα...
Βέβαια, θα ‘ρθει κι ο καιρός, δεν αμφιβάλλω,
που η σκοτωμένη ιστορία θα στοιχειώσει
μες στην καρδιά του δολοφόνου, για να νιώσει
κι αυτός τον άλλο...
Θ’ απαντηθούν κάποια φορά στο δρόμο πάλι,
κι η τραγωδία θα τελειώσει σαν... αστείο!
Άλλος θα έχει γίνει αυτός, κι εκείνη άλλη...
Μ’ οίκτο η αγάπη θα κουνήσει το κεφάλι,
και για τους δύο!
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΟΛΔΑΤΟΣ
Από την εφημερίδα «Τα Νέα της Λευκάδας»