Το ποίημα της εβδομάδας: ΑΤΙΤΛΟ ΠΟΙΗΜΑ - (για ένα αβάφτιστο κοριτσάκι)

Κατηγορία: Ποίηση
Panvagil
Πέμπτη, 27 Μαΐου 2004 16:48
Εμφανίσεις: 1223

Ένα μωρό γεννήθηκε, αθώο σαν αγγελούδι,
που γάλα είναι το δέρμα του, και τα μαλλιά του χνούδι.
Λιμνούλες τα ματάκια του – τα στρέφει γύρω-γύρω
γεμάτα περιέργεια – κι η ανάσα του είναι μύρο.
Γροθίτσες τα χεράκια του, λες μέσα να κρατάει
όλου του κόσμου τις χαρές, όταν χαμογελάει.
Και όταν κλαίει σπαραχτικά, μοιάζει σαν να φοβάται
τούτη την άχαρη ζωή! Την ώρα που κοιμάται,
χορεύουν απαλόφτερα στ’ ασημοβλέφαρά του,
ανείδωτα απ’ τα μάτια μας, τα χρυσονείρατά του. Πώς να το πούμε τ’ όμορφο το κοριτσάκι, τάχα;
Ποιο όνομα χίλια ονόματα κλείνει, σ’ ένα μονάχα;
Τ’ όνομα να ‘χει της γιαγιάς; Της μίας ή της άλλης;
Κει που το βρίσκεις μια στιγμή, την άλλη αμφιβάλλεις.
Κι ύστερα πάλι απ’ την αρχή ονόματα αραδιάζεις...

Αχ, κοριτσάκι όμορφο, με τίποτα δεν μοιάζεις!
Τόσο απαλό και τρυφερό το κόκκινό σου στόμα,
που τέτοιο τριαντάφυλλο στη γη δεν βγήκε ακόμα!
Τόσο γλυκό και διάφανο το βλέμμα σου ανατέλλει,
που θάμπωσε απ’ τη ζήλια του και το καθάριο μέλι!

Αχ, κοριτσάκι αβάφτιστο, που άφωνο μ’ αφήνεις,
όποιο κι αν πάρεις όνομα, εσύ θα τ’ ομορφύνεις!

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΟΛΔΑΤΟΣ
Από την εφημερίδα “Τα Νέα της Λευκάδας”