- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία: Ποίηση
-
Panvagil
-
Πέμπτη, 29 Απριλίου 2004 18:31
-
Εμφανίσεις: 869
Μες στης ψυχής μου τους καπνούς και μες στη στάχτη,
πώς να κολλήσω δυο κομμάτια από ένα Χάρτη;
Πώς να ερμηνεύσω τους χρησμούς τους διφορούμενους
ενός καιρού που αγνοεί τους Αγνοούμενους; Τώρα που σκέπασε σιωπή τα βογκητά μας,
ανάβει η Μνήμη τα καντήλια τα σβηστά μας,
να φέγγουν στα σκοτάδια που διαβαίνουμε
της εποχής που μάθαμε να ξεμαθαίνουμε.
Από την Πράσινη Γραμμή πώς να περάσω,
που γράφει πάνω «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ» – πώς να ξεχάσω;
Μάνα μου Σμύρνη κι αδερφούλες Τένεδο-Ίμβρο,
δύο κομμάτια είν’ η καρδιά μου, σαν την Κύπρο.
ΝΑΙ, τα Όνειρά μας, του Εφιάλτη γίναν στόχοι,
μα τα ρυάκια του αίματός μας είπαν «ΟΧΙ».
Από την εφημερίδα «Τα Νέα της Λευκάδας»