- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία: Κοινωνία
-
Panvagil
-
Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2009 03:00
-
Εμφανίσεις: 1369
Αποστόλης on stage
Μια life style και εφΆ όλης της ύλης συνέντευξη
Αυτά που δεν γνωρίζουμε και που ούτε φανταζόμαστε! Ο Αποστόλης γεννήθηκε στη Λευκάδα στις 4 Ιουλίου 1975, βέρο καρκινάκι. Με την μουσική άρχισε να ασχολείται από 8 χρονών. Ξεκίνησε, όσο αλλόκοτο κι αν φαίνεται από ?ζήλια. Τι σου κάνει ο γείτονας! Ο Αλέξης Τσιλιάνος, γείτονας πήγαινε Φιλαρμονική. Ο Αποστόλης αντιδραστικός κι ανήσυχος όπως ήταν ζήλεψε. Έτσι ξεκίνησε και αυτός. Τρομπέτα, μιας και τα κρουστά απαγορεύτηκαν δια ?ροπάλου από το σπίτι! Είχαν γνώση οι φύλακες. Αυτός όμως τρύπωνε κρυφά στην αίθουσα των κρουστών κι έδινε παράσταση. Την πρώτη του εμφάνιση την έκανε στα 11 με την Φιλαρμονική. επεισοδιακά. Μας λέει: «Δεν έφταναν οι γραμμές και με αφαίρεσαν. Τι το ΅θελαν, πλάνταξα στο κλάμα και δεν θα σταματούσα αν οι άνθρωποι δεν έκαναν την υπέρβασή τους και δεν με άφηναν να παίξω».
Πρώτος του δάσκαλος ο Παναγιώτης Πολυμέρης (Μπλας), από τον οποίον πέρασαν όλοι οι μεγάλοι μουσική της νέας γενιάς της Λευκάδας. Ο Πέτρος Κούρτης, ο Σπύρος Γλένης κ.α. «Αυτός μας έμαθε το ολόκληρο, το μισό και το τέταρτο, τα πρώτα 100 μαθήματα ήταν άλλωστε υποχρεωτικά»?.«Μια τυχαία επίσκεψη κάποιες Απόκριες του Σπύρου Γλένη στην αίθουσα κρουστών της Φιλαρμονικής στάθηκε ικανή να αλλάξει την ζωή μου. Με ανακάλυψε στην κυριολεξία αλλά το πιο σημαντικό απΆ όλα είναι ότι κατάφερε να πείσει τους γονείς μου ότι αξίζει τον κόπο να ασχοληθώ με τα κρουστά πιο σοβαρά και κυρίως να γραφτώ σε κάποιο ωδείο στην Αθήνα! Μαζί του ξεκίνησα τα πρώτα ουσιαστικά μαθήματα. 10 ημέρες δίπλα του στο Πάνθεον στάθηκαν για μέρα μεγάλο σχολείο. Και ένα δυσάρεστο για εκείνον γεγονός στάθηκε αφορμή να πάρω το βάπτισμα του πυρός ανεβαίνοντας στο πάλκο σε ηλικία μόλις 14 ετών τις απόκριες του Ά89. Όταν άκουσα να με καλούν από τα μικρόφωνα δεν ήξερα αν έπρεπε να γελάσω ή να κλάψω. Όχι μόνο λόγω του κόσμου αλλά κυρίως εξΆ αιτίας του χώρου. Το Πάνθεον ήταν αίθουσα σταθμός για τη Λευκάδα. Πάντα όμως ήμουν τσαμπουκάς και το πάλευα, όπως και έκανα. Πέρασα και από την Ειρήνη την Δουβίτσα για πιάνο και ακορντεόν. Την επόμενη χρονιά οι γονείς μου με ανέβασαν στην Αθήνα, στο Ωδείο Φ. Νάκας. Εκεί είχα την τύχη να με δεχθεί για μαθητή του ο συνθέτης Νίκος Αντύπας. Για δύο ολόκληρα χρόνια πήγαινα σχολείο στην Λευκάδα και έκανα μαθήματα ντράμς στην Αθήνα τα Σαββατοκύριακα. Υπερέβαλλα εαυτόν. Η αγάπη μου όμως γιΆ αυτό που έκανα μου έδινε απίστευτη δύναμη κι ενέργεια. Χρωστάω πολλά στον κο Χαλκιά τον καθηγητή των Θρησκευτικών μου. Αυτός ξέρει! Παράλληλα η μοίρα με φέρνει άλλη μια φορά στο ίδιο δρόμο με τον Σπ. Γλένη, στο σχολείο παραδοσιακής μουσικής του Αριστείδη Μόσχου. Έτσι ο Σπύρος γίνεται καθηγητής μου. Ξεκινώ, με την βοήθειά του, την πρώτη επαγγελματική συνεργασία με τους Νταλάρα ? Μπρέγκοβιτς στην Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Παράλληλα συνεργάζομαι με αρκετά ρεμπετάδικα στην Αθήνα. Έρχομαι σε επαφή με τον γνωστό δάσκαλο κλασσικών κρουστών Κων/νο Βορίση στο Ωδείο Ζωγράφου. Έτσι ξεκινάει η επαφή και η αναζήτησή μου με την κλασσική μουσική, που στην κυριολεξία με μάγεψε. Σε σύντομο χρονικό διάστημα είχα επαφή με τρία πολύ σημαντικά είδη μουσικής μέσω των κρουστών πάντα, μοντέρνα παραδοσιακή κλασσική».
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ
«Με την εμπιστοσύνη του Σπύρου και έχοντάς τον πάντα στο πλευρό μου συνεργάστηκα με τους: Θ. Πολυκαδριώτη, Γιάννη Πάριο, Γιώργο Νταλάρα, Κατερίνα Κούκα, Γκόραν Μπρέγκοβιτς, Μελίνα Ασλανίδου, Στέλιο Διονυσίου, Φώτης Μακρόπουλο, ΠέτρροςΓαϊτάνο, ¶ννα Βίσση, Δέσποινα Βανδή, Νίκος Αλιάγα, Τάμτα, Δημήτρης Κοργιαλάς και Ευρυδίκη, Μαρινέλλα κ.α. Συμμετείχα επίσης σε πάρα πολλές συναυλίες εντός και εκτός Ελλάδας, ¶μστερνταμ, Λονδίνο, στην Αυστραλία, Αμερική, Κϊνα, Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Κύπρο και αλλού. Μετά από μεγάλη επιμονή και μετά από το κάλεσμα της κας Ευαγγελίας Αραβανή βρέθηκα για χάρη της στην Βθμια Εκπαίδευση και συγκεκριμένα στο Μουσικό Σχολείο Λευκάδας. Είναι αλήθεια ότι αλλιώς φανταζόμουν το εκπαιδευτικό σύστημα και τις σχέσεις μου με τα παιδιά και την μουσική κι αλλιώς τα βρήκα. Προσπάθησα πολύ, για τα παιδιά κυρίως. Υπήρχαν πολλές ελλείψεις. Για μένα ήταν μεγάλη εμπειρία ομολογουμένως.»
- Από όλα αυτά ποια θεωρείς ότι ήταν η πιο σημαντική συναυλία της ζωής σου;
- Όσο κι αν σας φανεί απίστευτο η ?συνεργασία μου με 2 πλανόδιους κρουστών στο Αντίρριο. Έπαιξα μαζί τους για 20 λεπτά και δέχτηκα για αντάλλαγμα 2 σουβλάκια.
- Οι γονείς σου πως δέχτηκαν την μουσική στην ζωή σου;
- Για κείνους ήταν πολύ δύσκολο για πολλούς λόγους. Ο πατέρας μου με κυνηγούσε. Μόνο η μητέρα μου με στήριξε στΆ αλήθεια. Ήμουν δύσκολο παιδί το ομολογώ. Δεν ήξερε τι ήταν. Αν ήταν σωστό για μένα. Που θα με οδηγούσε. Ήταν άλλες εποχές. Στο μυαλό του το ντραμς δεν είχε θέση.
- Τζάμια, ρούχα, μουσική! Πως. κολλάνε όλα αυτά;
- Εδώ και πολλά χρόνια ασχολούμαι με τα extreme σπορ. Από κει μου έκαναν πρόταση να δημιουργήσουμε ένα μαγαζί στην Λευκάδα που να έχει ως αντικείμενο ρούχα για windsurf, skateboard κ.α. extreme αθλήματα και δέχθηκα. Να σκεφθείτε είχαμε κατασκευάσει την πρώτη ράμπα για skateboard στην Ελλάδα τα εγκαίνια της οποίας έγιναν με το σεισμό του 2003. ΑπόΆκει και πέρα τα πράγματα, όσον αφορά τα ρούχα, πήραν το δρόμο τους. Πρέπει να πω όμως ότι η Λευκάδα έχει από τότε αλλάξει πολύ. Οι καταστηματάρχες του είδους εδώ στο νησί, ο Κατωπόδης, ο Μελάς, ο Σέρβος έχουν κρατήσει με μεγάλη προσπάθεια την αγορά σε ένα πολύ καλό επίπεδο προκειμένου αυτή η κατηγορία ρούχων να υπάρχει και να βρούμε έτοιμο έδαφος να το καλλιεργήσουμε στη συνέχεια. Απόρροια των δραστηριοτήτων μου είναι τα ρούχα. Το ένα φέρνει το άλλο.
- Πως προέκυψε η συνεργασία σου στην Hummel με την ¶ννα;
- Μετά από τόσα χρόνια φιλίας ήθελα όχι μόνο να την φέρω στο νησί αλλά και να την «δέσω» με αυτό. Έτσι προέκυψε η ?.κουμπαριά.
- Τι ρόλο έχουν τα ?τζάμια στην ζωή σου;
- Το τζάμι, άκρως οικογενειακή υπόθεση. Ήθελα δεν ήθελα ήρθα σε επαφή. Την δουλειά την δοκίμασα. Όμως είμαι από φύση δυναμικό άτομο. Δεν μπορώ να κάνω πράγματα που δεν με εκφράζουν. Στην δουλειά μου κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και είναι αλήθεια ότι μου αρέσει η επαφή μου με τα δύσκολα. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνει κάθε μέρα τα ίδια. Η Λευκάδα μου τον στήριξε τον πατέρα μου σε δύσκολες εποχές, του έδωσε δουλειά. Είναι πάντως αλήθεια πως αυτό το τρίπτυχο μου δίνει την δυνατότητα να κάνω φίλους από πολλά διαφορετικά επαγγέλματα αλλά και ηλικίες. Έτσι μαθαίνω και τις κακοτοπιές αποφεύγω, και είναι πηγή έμπνευσης για μένα, μιας και έχω την δυνατότητα να αλλάζω εικόνες. Να ευχαριστήσω θέλω την γυναίκα μου αλλά και την οικογένειά μου που με στήριξα στις όποιες επιλογές μου, αλλά και την αντοχή και την ?ανοχή που έχουν επιδείξει.
- Τι σημαίνει μουσική για σένα
- Στην ζωή μας ψάχνουμε κάτι που να μας καλύπτει, να μας γεμίζει για να μπορέσουμε να ζούμε. Για μένα αυτό είναι η μουσική. Νιώθω τυχερός που την ανακάλυψα πολύ μικρός.
- Από αυτή σου την επαφή με τόπους αλλά και κόσμο διαφορετικών πολιτισμών, τι σου έχει μείνει;
- Κάιρο, 2 χρόνια πριν. Το πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος και το σε τι συνθήκες εξαθλίωσης μπορεί να ζει. Την στιγμή που εμείς αναζητούμε τι μοντέλο καροτσιού θα αγοράσουμε για το παιδί μας αλλού σέρνουν τα μωρά μέσα σε πανιά. Ήταν για μένα ένα σοκ. Είναι πολύ άσχημο ο αέρας που αναπνέεις να είναι βρώμικος.
- Είμαστε τελικά τυχεροί που είμαστε Έλληνες;
- Δεν ξέρω αν είμαστε τυχεροί που είμαστε Έλληνες, είμαστε όμως τυχεροί που έχουμε ήλιο, βουνά και θάλασσα. Από ΅κει, νομίζω, ξεκινάει ο πολιτισμός, αυτό είναι που κάνει την διαφορά. Αν γυρίσεις τον κόσμο με τα μάτια ανοιχτά, δεν μπορείς παρά να δεις, ότι δεν είναι τυχαίο που ο πολιτισμός μας είναι το δυνατό μας κομμάτι. Δεν έχει να κάνει με το αν είμαστε καλύτεροι ή χειρότεροι, έχουμε όμως αυτό που λέμε αλατοπίπερο. Από παντού έχουμε να πάρουμε. Έχουμε όμως και πολλά να δώσουμε.
- ¶ννα Βίσση, πρώτη επαφή που και πότε.
- Ο Σπύρος έπαιξε κι εδώ καταλυτικό ρόλο. Αφρική, Sun City, ζήτησαν 2ο κρουστό και με επέβαλε. Εκεί ξεκίνησαν όλα.
- Μίλησέ μας για αυτήν.
- Είναι αυτό που βλέπετε. Γι αυτό και είναι τόσα χρόνια στην πρώτη γραμμή. Είναι αυθεντική κι όπως κάθε τι αυθεντικό αντέχει στο χρόνο. Ένας γλυκός και ζεστός άνθρωπος, μια κυρία με αλήτισσα ψυχή, όπως άλλωστε λέει και η ίδια. Φίλη πραγματική με το τηλέφωνο πάντα ανοιχτό.
- Στην συναυλία πως περάσατε; Πως ένιωσες σαν Λευκαδίτης;
- Είναι πολύ όμορφα να παίζεις στην έδρα σου με τους δικούς σου από κάτω.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους για τα καλά τους λόγια που μου είπαν και μου έστειλαν μέσω face book αν και υπήρξαν κι αυτοί που έκαναν και την κακόβουλη κριτική τους. Λυπάμαι όμως που φτάσαμε στο σημείο να υπάρχουν μόνο ιδιωτικές πρωτοβουλίες ή μέσω συλλόγων, όπως η Δόξα λ.χ. για να γίνει κάτι στο νησί.
- Το παράπονό σου;
- Το μεγάλο μου παράπονο είναι ότι ενώ η Λευκάδα έχει βγάλει σημαντικούς ανθρώπους, σε πολλούς χώρους, δυστυχώς ξέρει να τιμά όλους τους υπόλοιπους και όχι τους Λευκαδίτες. Καλό θα ήταν να ξεκινήσουμε να κάνουμε εκδηλώσεις για να τιμούμε Λευκαδίτες και θα μας πάρει είναι αλήθεια πολύ χρόνο. Π.χ. τόσο στην Λυρική όσο και την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών συμμετέχουν πάνω από 11 Λευκαδίτες! Ο Σπύρος έδωσε συναυλία για τούμπα στο Μέγαρο που την παρακολούθησαν 8.000 άτομα. Κανείς όμως δεν ασχολήθηκε με αυτό στην Λευκάδα. Είμαστε ένα μουσικό νησί με παράδοση που πρέπει να μάθει να τιμά τους ανθρώπους της και το έργο τους όσο είναι ακόμη εν ζωή.
- Είσαι πατέρας. Τι άλλαξε στην ζωή σου με τον ερχομό του παιδιού σου;
- Η αντίληψή μου για τον κόσμο. Απόκτησε η ζωή μου ουσία. Κατάλαβα ότι όσα κι αν έχω ζήσει δεν είναι αρκετά για του δώσω αυτά που θέλω.
- Εγώ ρωτάω, εσύ απαντάς. Γάμος;
- Στη Βενετία, μόνο φίλοι.
- Έρωτας;
- Σίσσυ
- Παιδιά;
- Ζωή
- Μουσική;
- Τα πάντα
- Ντραμς;
- Ιιιιιιιιιι!!!
- Λευκάδα;
- Αρρώστια
- Παραλία;
- Όνειρο
- Θάλασσα;
- Πνεύμα
- Μότο;
- «Δεν ζω ούτε στο παρελθόν μου ούτε στο μέλλον μου, έχω μόνο το παρόν, αυτό με ενδιαφέρει. Αν μπορείς να μείνεις για πάντα στο παρόν θα είσαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος. Η ζωή θα είναι μια γιορτή, ένα μεγάλο πανηγύρι, γιατί είναι πάντα και μόνο η στιγμή που ζούμε» Πάολο Κοέλιο. Τώρα αυτός το είπε η το άκουσε από μένα.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΟΥΡΤΗ