ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ ΤΩΝ ΛΕΥΚΑΔΙΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ.

Κατηγορία: Κοινωνία
Panvagil
Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2007 02:00
Εμφανίσεις: 506

Μέσα σε κλίμα γενικής συγκίνησης πραγματοποιήθηκε η πρώτη τιμητική εκδήλωση για τους παλιούς Λευκαδίτες Αγρότες και Αγρότισσες στην ασφυκτικά γεμάτη από κόσμο Αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου Δήμου Σφακιωτών στα Λαζαράτα το Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2007.
Η εκδήλωση, η πρώτη από μια σειρά εκδηλώσεων που θα ακολουθήσουν σε όλους τους δήμους προς τιμήν των παλιών αγροτών του τόπου μας. διοργανώθηκε από την Δ/νση Αγροτικής Ανάπτυξης Λευκάδας και με την στήριξη της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Λευκάδας.

Σύντομο χαιρετισμό απηύθυναν ο νομάρχης Λευκάδας Κώστας Αραβανής, ο βουλευτής Λευκάδας Θοδωρής Σολδάτος και ο δήμαρχος Σφακιωτών Γιώργος Κούρτης.

Η λαϊκή ποίηση ζωντάνεψε από την απαγγελία του παλιού αγρότη Βαγγέλη Γρηγόρη με ένα δικό του ποίημα, γραμμένο αρκετά χρόνια πριν, το οποίο εξέφραζε μιαν ευχή που την ημέρα της τιμητικής εκδήλωσης έγινε πραγματικότητα. Σας το παραθέτουμε (ένθετα).

Ο διευθυντής της Δ/νσης Ανάπτυξης, γεωπόνος, Μπάμπης Λάζαρης ανέπτυξε το θέμα «Ανασκάπτοντας το παρελθόν της Λευκαδίτικης γεωργίας», δίνοντας πραγματικά την εικόνα της σκληρής εργασίας και του μόχθου των αγροτών (ανδρών και γυναικών) που πάλεψαν με μια άγονη και πετρώδη γη που κιΆ αυτή δεν ήταν πάντα δική τους, σε αντίθεση με τις απολαβές τους που δεν ήταν ανάλογες με τον ιδρώτα που έχυναν. Ήταν γιΆ αυτούς ένας αγώνας χωρίς τελειωμό με τα παλιούρια και ταΆ αγκάθια.

Επιγραμματικά, κλείνοντας το λόγο του ο κύριος Λάζαρης τόνισε ότι «οι κόποι σας δεν πήγαν χαμένοι, οι σπόροι που ρίξατε πάνω στη γη και ποτίσατε με τον ιδρώτα σας, βλάστησαν και σήμερα οι περισσότεροι γεύεστε τους καρπούς σας. Τιμούμε στο πρόσωπό σας όλους όσους απόψε λείπουν από κοντά μας, είτε γιατί έφυγαν για πάντα ταπεινοί και καταφρονεμένοι, είτε γιατί είναι ανήμποροι μια και η ζωή που έζησαν άφησε στο σώμα τους σημάδια αρρώστιας και πόνου ανεξίτηλα»!

Τέλος, προλογίζοντας το ντοκυμαντέρ αφιερωμένο στους τιμώμενους με τίτλο «της Πέτρας και του μόχθου», διάρκειας μισής ώρας, ο κύριος Λάζαρης τόνισε χαρακτηριστικά: «Οι παραστάσεις που θα παρουσιαστούν βγήκαν από τον δικό σας μόχθο για να θυμηθείτε για μια ακόμη φορά οικείες μορφές και τόπους που σήμερα αρχίζουν να χάνονται και να σβήνουν από την μνήμη και το ενδιαφέρον των νεότερων? είναι ένα μικρό αφιέρωμα ευαισθησίας και εκτίμησης στο πρόσωπό σας».

Μετά την προβολή του ντοκιμαντέρ - με εικόνα και ήχο, χωρίς αφήγηση, κάτι που το έκανε πολύ δυνατό - ακολούθησε η απονομή τιμητικών πλακετών σε περίπου 65 αγρότες και αγρότισσες, ως φόρο τιμής για την ανυπολόγιστη προσφορά των ακούραστων εργατών της Λευκαδίτικης γης, κλείνοντας έτσι την πολύ λιτή αυτή εκδήλωση.
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΣΑΝΤΑ


ΣΥΓΧΩΡΙΟ
Για τον Αγρότη Σπύρο
O ήλιος πρωτοχρύσωνε τις κορυφές στο Σκύδι
σαν πρόβαινε στο Περγαντί ζεστός και χρυσαφένιος.
τη πρώτη καλημέρα του την έπαιρνε απΆ το Σπύρο,
που εκεί ? στο Σκύδι ? έφτιαχνε στη γη τις ζωγραφιές του.
Η μοίρα του τον έταξε καβάλα στα κοντρώνια,
να τα στολίζει πράσινο,
να τα καταβολιάζει με κλήματα για το κρασί, μΆ αγριελιές για λάδι.
Περίμενε με τον καιρό που η γης του θα καρπίσει
να μπει στο σπίτι έσοδο, πόρεψη για το χρόνο
- η σκέψη τον παρότρυνε -
Παρά τα γερατειά του τα εργαλεία τα Άπαιζε στα χέρια κομπολόι,
τα Άχε παρέα αχώριστη χειμώνα-καλοκαίρι.
Το γδούπο της βαρειάς του που χτύπαε στο ριζιμιό
να βρει στη γράβα χώμα για να γωνιάσει το φυτό,
επήγαινε ο αντίλαλος μεγάλη λιτανεία
σΆ όλα τα γύρω ρέματα ως το Κακό Λαγκάδι.
O βράχος ξεχερσώνεται. ο Σπύρος ζωγραφίζει.
- λιθόδενε και φύτευε την ομορφιά στη γη μας ...
Oι πινελιές του τώρα, αφήνουνε στη θέση του
χωράφια στολισμένα, λιθοδεμένα όμορφα και αμπελοφυτεμένα.
Παλεύει με τα σύνεργα, κάνει τους λόγγους κήπους,
ποτίζει ίδρωτα τη γη, κι αυτή καρπούς προσφέρει.
Όλη της νιότης του η ζωή αγώνας
να στολίζει τη μάνα Γη με κλήματα και να την πρασινίζει.
- Τα χρόνια ταξιδεύτηκαν...
O Σπύρος γερασμένος, τα κλώθει μες τη σκέψη του.
καντήλι που του σώνεται σιγά-σιγά το λάδι.
οδεύει τώρα στη φθορά, με αναμνήσεις συντροφιά.
Τα μάτια του αναβρύσανε, χοντρές σταγόνες δάκρυ
που κατεβαίνουνε αργά το πρόσωπο αυλακώνουν
και χάνονται ποτίζοντας όλη τη θύμησή του.
Κοιτάει κατάματα το γιο, που Άμεινε στο πλευρό του
- άρα τι θέλει να του πει; Τι να τον συμβουλέψει; -
κλείνει ο κύκλος της ζωής κι είχε πολλά στο νου του.
Τώρα το Σκύδι ορφάνευε.
το ψιλοτράγουδό του, που το Άλεγε κατά καιρούς γλυκά και πονεμένα,
το Άκαμε δώρο στα νυχτοπούλια.
- ο Σπύρος αποδήμησε κι η γης τον αγκαλιάζει -
Αν τούτος κάποτε ο Λαός μπορέσει και θελήσει
σε μια γιορτή ιστορική αγρότες να τιμήσει,
να Άχει το Σπύρο σύμβολο-πρωτοπαλίκαρό της,
που ανάμεσα στους διαλεχτούς, πιο διαλεχτός ακόμα
εκόπιασε και μάτωσε στην πέτρα και στο χώμα.
Βαγγέλης Γληγόρης