Στο σχεδόν ένα χρόνο της παρουσίας μου στο Νοσοκομείο, οι συμπολίτες μας έχουν νομίζω σχηματίσει γνώμη για το έργο που έχει επιτελεστεί. Και τίποτα βέβαια δεν επιτυγχάνεται με ευχολόγια και με μεγαλοστομίες. Χρειάζεται δουλειά και συνεχής προσπάθεια.
Ενοχλεί τις διαμαρτυρόμενες, η συνεχής παρουσία μου στο Νοσοκομείο μέχρι και τις μεταμεσονύχτιες ώρες δίπλα στους ασθενείς επειδή… «διέκοψα τον ύπνο» επί πληρωμή, ορισμένων αποκλειστικών και απαιτώ να βρίσκονται δίπλα στον ανήμπορο ασθενή, τον οποίον τους εμπιστεύθηκαν οι συγγενείς του και όχι να πίνουν καφέδες σε άλλον όροφο, με 53 ευρώ τη βάρδια τις καθημερινές και 94 ευρώ τις αργίες και τα Σαββατοκύριακα.
Αναφέρουν ακόμα, ότι παρατήρησα συνοδούς που κοιμόντουσαν σε άδεια κρεβάτια, που ανά πάσα στιγμή πρέπει να είναι έτοιμα να φιλοξενήσουν τους ασθενείς συνανθρώπους μας. Η αναφορά στο περιστατικό είναι δική τους και αποδεικνύει νοοτροπίες που αντιμετωπίζω και αντιπαλεύω, για να τηρηθούν τα αυτονόητα.
Σας διαβεβαιώ κύριε Διευθυντά και μέσω υμών τους συμπολίτες μας, ότι όσο χρονικό διάστημα θα είμαι Διοικητής του Νοσοκομείου, θα ξαγρυπνώ εις βάρος της προσωπικής και οικογενειακής μου ζωής, μέχρις ότου παγιωθεί η αλλαγή νοοτροπίας και αποκατασταθεί η πλήρης εμπιστοσύνη όλων σας, για τις προσφερόμενες υπηρεσίες στο Νοσοκομείο μας.
Με εκτίμηση
Βασίλειος Στραγαλινός
