Ο Ζαχαρής - με υποσχέσεις για χρήματα - έπεισε τους συνεργάτες του να κουβαλήσουν καρέκλες και τραπέζια στο “Φοίνικα”, το θερινό κινηματογράφο στην παραλία. Και όλοι περίμεναν με αγωνία το αυτοκίνητο της Ιταλικής εταιρείας. Ο Ζαχαρής (... ως γάτα), την “κοπάνησε” για την Αθήνα. Και όσο περνούσε η ώρα ο κόσμος άρχισε να δυσανασχετούσε. Και μέσα σε λίγες ώρες όταν έγινε αντιληπτή η φάρσα γέμισε η Λευκάδα από αδέσποτους σκύλους και γάτες. Το γεγονός είναι αληθινό. Και δείχνει ότι η παλιά Λευκάδα ήταν θρυλική. Και ανεπανάληπτη.
Ένας ακόμη νέος άνθρωπος, ο Λευκαδίτης Νίκος Βρακατσέλης (καθηγητής ΜΕ, φυσικός), έφυγε από κοντά μας σε ηλικία 48 ετών (η κηδεία του έγινε την περασμένη Τρίτη στην Αθήνα). Έφυγε τόσο άδικα. Τόσο πρόωρα. Ο Νίκος - που κατοικούσε μόνιμα στην Αθήνα αλλά έρχονταν συχνά τα καλοκαίρια και τις γιορτές στο νησί - έμενε κοντά στο πατρικό μου, στου Πουλιού, στην Παναγιά των Ξένων. Μεγάλωσε και τελείωσε το λύκειο στη Λευκάδα και μετά σπούδασε στην Πάτρα. Αγαπούσε τη Λευκάδα και τη ζωή. Την τελευταία φορά τον είχα συναντήσει στην Πάτρα, στο μνημόσυνο του φίλου μας και γείτονά μας, του Ανδρέα Σταυρόπουλου (που και αυτός “έφυγε” νωρίς). Στην οικογένεια του Νίκου, στη μάνα του την κυρά - Μαυρέτα, τον πατέρα του τον κυρ Σπύρο, την αδελφή του τη Φοίβη και τη γυναίκα του τη Νέλλη, μια μόνο λέξη: κουράγιο. Και πάλι κουράγιο. Το φίλο Νίκο τον αποχαιρετώ με ένα στίχο του Τάσου Λειβαδίτη: Οι παλιοί σύντροφοι / δεν πέθαναν, / αλλά κατοικούν τώρα / στο βάθος των δρόμων - / όποιον κι αν πάρεις / θα τους συναντήσεις.
Όμορφο το ρεπορτάζ για τη Λευκάδα με τίτλο “γαλανολευκη δαντέλα” που είχε το Γεωτρόπιο (ΓΕΩ) της “Ελευθεροτυπίας” το περασμένο Σάββατο. Εντυπωσιακή η δισέλιδη φωτογραφία της εισαγωγής με την αμμόγλωσα.
Ω γαρίδα π' σερν’ κάρο”, “του μπούφου το πλί”, “παούρ από το ιβάρ”, “γκουντ λουκούμ Κοτσώλ'', “ω ζεστές ζεστές κουκούτσεεες!'' “ω δρόμο πατέρα'' κ.α. Φράσεις - κλειδιά της παλιάς Λευκάδας με τους φοβερούς τύπους.
Πεντακόσια ευρώ στοιχίζει για μια τετραμελή οικογένεια (με ΙΧ) το πήγαινε - έλα από την Αθήνα στην Κρήτη με πλοίο. Εκατοντάδες είναι τα ευρώ για να πάς διακοπές στα νησιά του Αιγαίου. Το πλοίο στοιχίζει. Και για να πάς στη Λευκάδα πληρώνεις μόνο το Ρίο (10ευρώ) και τα καύσιμα. Αυτό το μεγάλο προνόμιο της εύκολης πρόσβασης (δωρεάν και όλο το 24ωρο) δεν το έχει ακόμη εκμεταλλευτεί η Λευκάδα. Δυστυχώς. Και τώρα όλο και περισσότεροι φωνάζουν να μπουν συμβολικά διόδια στη γέφυρα της Λευκάδας (πχ 1 ευρώ) προκειμένου να γίνουν κάποια απαραίτητα έργα υποδομής και να βελτιωθεί το οδικό δίκτυο. Γιατί όχι;
Είναι γνωστή η απέχθεια των αρμοδίων για τις πινακίδες προορισμών. Μήπως όμως πρέπει να κάνουν μια “εξαίρεση” και να βάλουν πινακίδες στη διασταύρωση μπροστά από το πολιτιστικό κέντρο για να ξέρουν οι τουρίστες πως να φύγουν από το νησί ή πως να πάνε στους δημοφιλείς προορισμούς όπως είναι το Πόρτο Κατσίκι ή τους Εγκρεμνούς. Λέω μήπως;
Φολκλόρ και Παράδοση σήμερα» είναι το θέμα του ενδιαφέροντος συμποσίου που θα γίνει στη Λευκάδα στις 25-26 Αυγούστου στο πλαίσιο του 43ου Διεθνούς Φεστιβάλ Φολκλόρ της Λευκάδας. Οργανωτές είναι το Πνευματικό Κέντρο Δήμου Λευκάδας και το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστήμιου Αθηνών.
HΛIAΣ ΓEΩPΓAKHΣ
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".