Η μεγάλη βραδιά έφθασε. Και ο Άγγελος λέει στη μάνα του: “Μάνα, θα έρθουν οι καλεσμένοι αλλά επειδή θ’ αρχίσουν τ’ αφσκόλογα πήγαινε για ύπνο”.
Πράγματι η μάνα του Άγγελου αποσύρθηκε στην κάμαρά της. Της έβαλε και το καδινάτσο για σιγουριά.
Οι καλεσμένοι έφθασαν γύρω στις 10 το βράδυ. Ο Άγγελος κατέβηκε τη σκάλα για να τους υποδεχθεί. Καλώς τους. Καλησπέρα. Καλώς το Γιάννη, καλώς το Νίκο, καλώς το Χρίστο. Χαθήκαμε ρε παιδιά, είχα καιρό να σας δω. Και άρχισε να ανεβαίνει τη σκάλα με τρόπο σαν ν’ ανέβαιναν και οι καλεσμένοι του. Μετά από λίγο άρχισε το τσιμπούσι. Ο Άγγελος ήταν μεγάλος μίμος. Και άρχισε τους διαλόγους:
--- Παναγία μου τη ψαρούκλα είναι αυτή!
--- Και το γουρουνόπουλο είναι φοβερό.
--- Καλά Άγγελε, η γαλοπούλα σου είναι το κάτι άλλο.
Και να το τσούγκρισμα των ποτηριών. Εβίβα, γεια σου, να ‘σαι καλά Άγγελε, πάντα από τέτοια. Και τα ρέστα.
Η ώρα περνούσε. Οι διάλογοι συνεχίζονταν μαζί και το φαγητό. Τα μαχαίρια και τα κουτάλια χτυπούσαν στα πιάτα.
--- Εις υγείαν.
--- Είναι όλα υπέροχα!
-- Μπράβο Άγγελε, σου χρωστάμε και εμείς τραπέζι στην Πρέβεζα....
Η ώρα είχε φθάσει 5 το πρωί. Οι καλεσμένοι (εννοείται) έφυγαν. Και η μάνα του Άγγελου κατάφερε να διακρίνει από τη χαραμάδα της πόρτας το γιο της πεσμένο με τα μούτρα πάνω στο τραπέζι, σκασμένο απ’ το φαΐ. Και σταυροκοπήθηκε. “Μπα το ξεπατωμένο”, μονολόγησε.
Ο Άγγελος κατάφερε το απίστευτο. Το μοναδικό. Έφαγε μόνος του όλα τα φαγητά. Μέχρι σκασμού. Είχε παραθέσει τραπέζι στον εαυτό του!!!
Τον Απρίλιο του 1995 σταμάτησε η λειτουργία του θρυλικού “Πάνθεον” με πρωτοβουλία της τότε δημοτικής αρχής η οποία επικαλέστηκε το μίσθωμα των 200.000 δρχ το μήνα. Σχετική ενημέρωση μου έγινε από τον ιδιοκτήτη του κτιρίου κ. Χάρη Γιαννουλάτο. Δήμαρχος ήταν τότε ο κ. Κ. Σταματέλος. Εγώ ερωτώ: Γιατί δεν μπορούσε τότε ν’ αγοραστεί το κτίριο ώστε το “Πάνθεον” ένα κομμάτι της Λευκάδας να μείνει για πάντα ζωντανό;;;
Πάντα θα επιμένω ότι η Λευκάδα είναι παντού. Και πάντα δραστήρια. Για του λόγου το αληθές όπου και αν πάς θα πέσεις πάνω σε Λευκαδίτη. Και πάντα πετυχημένο. Αν σκεφθεί κανείς τι έχει κατορθώσει να κάνει αυτή η μικρή Λευκάδα, ο μικρότερος νομός της χώρας θα μείνει έκπληκτος. Όπως έμεινα κι εγώ έκπληκτος με την απίστευτη δράση του συλλόγου Λευκαδίων Πάτρας που εφέτος έκλεισε 80 χρόνια από την ίδρυσή του. Φυσικά η “ψυχή” του συλλόγου είναι ο Απόστολος Μαργέλης, αυτός ο παθιασμένος Λευκαδίτης (Αγιοπετρίτης) και εκλεκτός λογοτέχνης.
HΛIAΣ ΓEΩPΓAKHΣ
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".