ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ: Σχεδιασμός-Design οι τρεις συνιστώσες του σχεδιασμού: Λειτουργία, κατασκευή, μορφή

Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
Panvagil
Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2004 14:07
Εμφανίσεις: 696

Στη διαδικασία του Σχεδιασμού οποιουδήποτε συνόλου κτίσματος ή αντικειμένου συμβάλλουν τρεις - μεταξύ άλλων -βασικοί και πολυσυζητημένοι παράγοντες επιρροής.
Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ Η ΜΟΡΦΗ Οι τρεις αυτοί παράγοντες εκφράζουν και περιέχουν τους κανόνες που ρυθμίζουν τις δημιουργικές διαδικασίες ολοκλήρωσης των συνόλων.
Κατά καιρούς έχουν χρησιμοποιηθεί με διαφορετικές ονομασίες όπως αισθητική αντί για μορφή, τεχνική αντί για κατασκευή, λειτουργία χρήσης ή πρακτική – πρακτικότητα.
Λειτουργία ή λειτουργία χρήσης: ο όρος αναφέρεται στη χρήση και είναι το σύνολο των αντιδράσεων μεταξύ αντικειμένου ή χώρου και των χρηστών του.
Οι αντιδράσεις αυτές λειτουργούν άμεσα κατά τη χρήση και στηρίζονται σε οργανικές ενέργειες [πχ κάθομαι εργάζομαι ξεκουράζομαι κλπ] είναι δηλαδή οι φυσιολογικές όψεις της χρήσης.
Σταθερό γνώρισμα της λειτουργίας χρήσης είναι ότι στη διαδικασία χρήσης εκπληρώνονται οι ανάγκες του χρήστη [δια μέσου των λειτουργιών του ανάλογου αντικειμένου ή κτίσματος].
Κατασκευή ή Στατική λειτουργία: Αναφέρεται στο σύνολο των τρόπων και μεθόδων κατασκευής του συνόλου αντικείμενο ή κτίσμα που προορίζονται για να αντισταθούν στις διάφορες δυνάμεις που το φορτίζουν και γενικά το καταπονούν. Αναφέρεται επίσης στις επιμέρους συνδέσεις των υλικών του μερών.
Όλες οι κατασκευαστικές διαδικασίες στοχεύουν στην εκπλήρωση της στατικής λειτουργίας των επιμέρους συνόλων διαμορφώσεων και του συνόλου [πχ σταθερότητα καθίσματος, περιστροφή του, κύλιση, αντοχή στοιχείου πλάτης και μπράτσων κλπ].
Η στατική λειτουργία είναι θεμελιακή προϋπόθεση για τη λειτουργία χρήσης.
Η σημασία όμως της κατασκευής πάει πέρα από τη στατική της αποστολή και γίνεται το μέσο, το σχεδιαστικό εργαλείο των λειτουργικών λύσεων και των μορφολογικών παραλλαγών.
Μορφή ή αισθητική και συμβολική λειτουργία: είναι το κύριο γνώρισμα των υλικών αντικειμένων που μας περιβάλλουν. Η μορφή βιώνεται με τη διαδικασία παρατήρησης των υλικών αντικειμένων μέσω των αισθήσεων μας και ενεργεί στον ψυχικό μας κόσμο αμεσότερα και πιο πολύπλοκα από ότι η λειτουργία χρήσης ενεργεί άμεσα στον οργανικό κόσμο μας και έμμεσα στον ψυχικό.
Η ολοκλήρωση ενός συνόλου είναι ευνόητο [τώρα πια] ότι πρέπει να επιτυγχάνεται με την ισότιμη συμμετοχή και των τριών αυτών θεμελιακών παραγόντων, όμως αυτό φαντάζει ουτοπικό ή ακατόρθωτο.
Ανά καιρούς έχουν παρουσιαστεί κινήματα που ρίχνουν μεγαλύτερο βάρος ενδιαφέροντος στον ένα ή στον άλλο παράγοντα με αποτέλεσμα τη δημιουργία των εξής γενικών τάσεων που κάθε τόσο ανακύπτουν με διαφορετικό όνομα.
Φορμαλισμός [formalismo από το forma =μορφή] όπου η μορφή κυριαρχεί έναντι της κατασκευής και λειτουργίας [που βασικά αποτελούσε και νομίζω αποτελεί την σύγχρονη ιταλική νοοτροπία σχεδιασμού αλλά και την αμερικάνικη μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον και βεβαίως επηρεάζει ακόμη].
Φουνξιοναλισμός [funzionalismo από την λέξη funzione=λειτουργία] όπου η λειτουργία, πρακτικότητα κυριαρχεί τόσο της μορφής όσο και της κατασκευής [έντονο χαρακτηριστικό της νοοτροπίας σχεδιασμού βορείου Ευρώπης [Γερμανία, Ελβετία, Δανία Φινλανδία Σουηδία Νορβηγία Κάτω χώρες].
Κονστρουκτιβισμός [costruttivismo από τη λέξη costruzione =κατασκευή] όπου η κατασκευή αποτελεί την έναρξη- την πηγή έμπνευσης - της δημιουργικής διαδικασίας δίνοντας και τον αντίστοιχο χαρακτήρα.
Τα αποτελέσματα αυτά είναι αιχμές του φαινομένου και γνώρισαν την αποδοχή των πλατιών μαζών και μάλιστα για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΑΣ
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας"