ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΑΛΙΚΙΑΣ: Ο άνθρωπος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έφυγε...

Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
Panvagil
Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2008 02:00
Εμφανίσεις: 3914

Οδυνηρό, ήρθε το άγγελμα του θανάτου του Γιάννη Χαλικιά. ¶γγελμα που σκόρπισε θλίψη, όχι μόνο στο στενό οικογενειακό, συγγενικό και φιλικό του περιβάλλον, αλλά και σΆ όλους όσους τον γνώριζαν, τόσο στην τοπική κοινωνία των Καρυωτών, όσο και του νησιού μας ευρύτερα.
¶νθρωπος μοναδικής ευγένειας και καλοσύνης, εξοπλισμένος με ανθρωπισμό και με ιδιαίτερη αγάπη για τον γενέθλιο τόπο του, πέρασε από τη ζωή, ολοκληρώνοντας την παραδειγματική εικόνα ενός δημιουργικού και υπεύθυνου πολίτη, ενός «καλού κΆ αγαθού» ανδρός, που κατέκτησε τον κότινο της κοινωνίας στην οποία ζούσε, αθόρυβα και σεμνά.

Καθολική υπήρξε η αναγνώριση όσων έζησαν μαζί του, όσων τον γνώρισαν, όσων τον συναναστράφηκαν, ότι κατείχε τη μοναδική ικανότητα να συνθέτει με ανυποχώρητη συνέπεια το σθένος των δημοκρατικών του πεποιθήσεων και το αταλάντευτο της αγωνιστικότητάς του, με την ευγένεια και την αξιοπρέπεια, στη σκέψη και στους τρόπους του, που έμφυτα πήγαζαν από τον εσωτερικό του κόσμο.

Η φιλεργατικότητά του και τα δημοκρατικά ιδεώδη από τα οποία εμπνεόταν, εναρμονίστηκαν με την διάθεση κοινωνικής προσφοράς, την ανιδιοτέλεια, την τιμιότητα και τη μετριοφροσύνη και μας επιτρέπουν να έχουμε σαν πρότυπο και κανόνα ζωής, τη φωτεινή μνήμη του.

Ποτέ δεν λησμόνησε την ηθική αρχή, πως ο άνθρωπος σε όλους τους τομείς της ζωής του, προσωπικής, οικογενειακής, επαγγελματικής, κοινωνικής, πρέπει να επιδιώκει να προσφέρει τον εαυτό του άξιο υπόδειγμα μίμησης.

Οι αρετές του ενωρίς εκτιμήθηκαν και αναγνωρίστηκαν από την τοπική κοινωνία στην οποία ζούσε, που τον τίμησε επανειλημμένα με την ψήφο της και τον ανέδειξε επί τέσσαρες θητείες ως Πρόεδρο και μια θητεία ως μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου Καρυωτών, για να υπηρετήσει την Κοινότητά του και την Τοπική Αυτοδιοίκηση επί είκοσι συνολικά έτη με ευσυνειδησία, απαράμιλλο ήθος και ακεραιότητα χαρακτήρα, απροσωπόληπτα, αναλώνοντας τις προσωπικές του δυνάμεις στο κοινό συμφέρον.

Ως άνθρωπος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ο Γιάννης Χαλικιάς έκαμε σκοπό της ζωής του το υπηρετείν τα κοινά, με συνέπεια, αξιοπρέπεια, φιλοτιμία και χωρίς διακρίσεις, πάντα μετριόφρων και ειλικρινής, τίμιος και αξιόπιστος, εργατικός και ακούραστος, μέχρι τα τελευταία του, γιΆ αυτό και έχαιρε εκτίμησης και σεβασμού από όλους, φίλους, συναγωνιστές, αλλά και πολιτικούς αντιπάλους και καθόλου υπερβολικός δεν θα ήταν αυτός που θα του απέδιδε τον τίτλο του Νέστορα της μικρής, τοπικής, πολιτικής μας σκηνής.

Στους πολιτικούς δημοκρατικούς αγώνες του τόπου μας, ο Γιάννης Χαλικιάς έδωσε το παρόν με συνέπεια και ήθος, μέσα από τις τάξεις της Ανανεωτικής Αριστεράς, ως μέλος και στέλεχος όλων των κατά καιρούς εκφραστών της, (Ε.Δ.Α, Κ.Κ.Ε Εσωτερικού, ΕΑΡ, ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ).

Χωρίς φανατισμούς και μισαλλοδοξία, χωρίς εγωισμούς, χωρίς εμπάθειες, χαμηλών τόνων, αλλά πάντα συνεπής και ανυποχώρητος στα πολιτικά και δημοκρατικά του «Πιστεύω», είχε όπλο του τον δημοκρατικό διάλογο, με συλλογιστική και επιχειρηματολογία, απαλλαγμένη από δογματικές αγκυλώσεις.

Συνέδεσε τη ζωή του άρρηκτα με τους αγώνες για την προκοπή του λαού μας, τους αγώνες για την ανάδειξη και επίλυση των προβλημάτων του τόπου του, των Καρυωτών και γενικότερα της Λευκάδας. Υπήρξε πρωτεργάτης στους αγώνες για τη μεταφορά του οικισμού των Καρυωτών στη θέση που βρίσκεται σήμερα, αλλά και για τη μεταφορά της απορροής των λημμάτων της αποχέτευσης σε άλλη θέση, έξω από τον δίαυλο.

Η επτάχρονη δικτατορία του επεφύλαξε διώξεις, ταπεινώσεις και εξορίες, που όχι μόνο δεν κλόνισαν -ούτε στο ελάχιστο- το αδιαπραγμάτευτο δημοκρατικό του φρόνημα, αλλά αντίθετα, μέσα από τις στερήσεις και τις διώξεις, το ανέδειξαν ακμαιότερο.
Μετά τη μεταπολίτευση επανεξελέγη Πρόεδρος της Κοινότητας Καρυωτών και μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της Τ.Ε.Δ.Κ Λευκάδας.

Ως εκπρόσωπος της Τ.Ε.Δ.Κ χρημάτισε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Νοσοκομείου Λευκάδας και παραμένει ακόμα ζωντανός ο απόηχος του αγώνα του και των προσπαθειών του για διαφάνεια, οικονομικό νοικοκύρεμα και αξιοποίηση της περιουσίας του Νοσοκομείου.

Όσοι είχαν την καλή τύχη να τον γνωρίσουν και να συνεργασθούν μαζί του, αλλά και όσοι τον γνωρίσαμε και δεθήκαμε μαζί του μέσα από κοινούς πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες, εκτιμήσαμε τις πάμπολλες αρετές του: την ευθυκρισία του, την ψυχική του ευγένεια, την μεστότητα των απόψεων και προτάσεών του, τη δημοκρατικότητά του, τον αντιδογματικό του λόγο, τη βαθιά συναίσθηση ενός πολίτη που με ανιδιοτελές πάθος επιθυμεί να προσφέρει πέρα από τον εαυτό του και την οικογένειά του, στο κοινωνικό σύνολο.

Παράλληλα με όλα αυτά, ο Γιάννης Χαλικιάς υπήρξε ένας σωστός οικογενειάρχης, που μέσα από τις στερήσεις και τις κακουχίες που του επιφύλαξε η ζωή εξ αιτίας της εμμονής του να είναι και να παραμείνει ακέραιος, συνεπής και ασυμβίβαστος ως χαρακτήρας και πιστός στις δημοκρατικές του πεποιθήσεις, κατάφερε να αναδείξει μια άριστη οικογένεια, τη σύζυγό του Ευαγγελούλα, το γιο του Θόδωρο, τη θυγατέρα του Χριστίνα, άξιους όλους της ηθικής του κληρονομιάς και κατόχους της πυξίδας και των περγαμηνών της εντιμότητας, της δημοκρατικότητας και της ανιδιοτελούς προσφοράς στα κοινά, που τους κληροδότησε ο εκλιπών.

Στις 6 Γενάρη 2008 τον Γιάννη Χαλικιά αποχαιρέτησαν με θλίψη η οικογένειά του, οι συντοπίτες του, οι φίλοι του, οι σύντροφοί του, όλοι οι δικοί του άνθρωποι. Θλίψη που γίνεται μεγαλύτερη με τη συναίσθηση του πόσο μεγάλο κενό δημιουργεί η απουσία του και πόσο δύσκολο είναι πλέον -στους σημερινούς καιρούς της αποθέωσης του ατομισμού και του ωχαδερφισμού- να αναπληρωθεί το κενό που άφησε.

Ήταν και θα παραμείνει για όλους, φωτεινό παράδειγμα προσφοράς στον αγώνα για κοινωνική προκοπή, ήταν και θα παραμείνει ένας ¶νθρωπος, μίμησης άξιος.

(Αποχαιρετισμός στον Γιάννη. Χαλικιά από τον Σπύρο Β. Αρβανίτη εκ μέρους της Νομαρχιακής Επιτροπής Λευκάδας του ΣΥΝ}