- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
-
Panvagil
-
Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2007 02:00
-
Εμφανίσεις: 421
Πρωτόγνωρες και πολύ βασανιστικές είναι οι μέρες που βιώνει τελευταία κάθε οπαδός του ΠΑΣΟΚ εν όψει των εσωκομματικών εκλογών και δεν αναφέρομαι στους διακεκριμένους «επαγγελματίες» πασόκους, οι οποίοι κάνουν την επιλογή τους ανάλογα με την πλευρά που εξυπηρετεί την προσωπική τους στρατηγική. Ούτε βέβαια στους δορυφόρους τους που έχουν συνδέσει την ύπαρξή τους με συγκεκριμένους τέτοιους επωνύμους.
Μιλάω για τον ανώνυμο και άδολο οπαδό, τον χωρίς σκοπιμότητα ιδεολόγο, τον άνθρωπο που βρίσκεται στο ΠΑΣΟΚ γιατί το πίστεψε και γιατί το βλέπει σαν τον πολιτικό φορέα που ενσαρκώνει την ελπίδα του να τον προστατεύει από μια σκληρή και ανάλγητη νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση που τον συνθλίβει.
Ακόμα ειδικότερα, μιλάω για τους εναπομείναντες αντιστασιακούς αγωνιστές του βουνού ή της χούντας, που εντάχθηκαν πρώιμα στο ΠΑΣΟΚ και αναγνωρίζουν πως αυτό ήταν ο φορέας που έδωσε περιεχόμενο στην δημοκρατία στο τόπο μας, που τους αφαίρεσε τις πινακίδες του μιάσματος και κατήργησε τις ολέθριες διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των πολιτών, σφυρηλατώντας την πραγματική εθνική ενότητα.
Αύριο τα μέλη και φίλοι, καλούμαστε να αποφασίσουμε για το μέλλον αυτής της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης.
ΣΆένα τοπίο θολό όσον αφορά τους εκλέκτορες, ανήσυχο και φοβικό όσον αφορά τις τεχνικές και την ασφάλεια που θα πλαισιώσουν την διαδικασία, δεν μπορούμε παρά να ελπίζουμε πως όλα θα πάνε καλά και πως το Κίνημα θα περάσει όσο το δυνατόν αλώβητο από αυτή τη δοκιμασία.
Όλοι αντιλαμβανόμαστε το διακύβευμα αυτής της εκλογής. Είναι κατά πολύ σημαντικότερο ? και πιο καθοριστικό ? από το διακύβευμα μιας απλής εθνικής εκλογικής αναμέτρησης.
Το αποτέλεσμα της εσωκομματικής αυτής εκλογής θα είναι ο παράγοντας που θα καθορίσει την πορεία του Κινήματος προ το μέλλον και άρα το σημαντικότερο στοιχείο που θα διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό τις πολιτικές εξελίξεις της πατρίδας μας για τις επόμενες δεκαετίες!
Διασπασμένο ή συρρικνωμένο και φοβικό ΠΑΣΟΚ, θα σημάνει μακρόχρονη και ανεξέλεγκτη ηγεμονία της δεξιάς.
Είναι απαραίτητο λοιπόν να ρίξουμε μια προσεκτική ματιά στο παρελθόν, προσπαθώντας να ανιχνεύσουμε τις αιτίες που μας οδήγησαν σΆαυτή την πολύ δυσχερή θέση και στην συνέχεια να δούμε τις προοπτικές που προσφέρει ο καθένας απΆ τους δυο υποψηφίους προέδρους, ώστε με οδηγό την τεκμηριωμένη λογική να κάνουμε την καλύτερη για την περίσταση επιλογή, πέρα από ανεπίτρεπτες για την περίσταση συναισθηματικές επιδράσεις.
- Η τελευταία τετραετία
Από το 2004 και μετά το ΠΑΣΟΚ, με επικεφαλής τον σημερινό Πρόεδρο του, κατέγραψε τέσσερις διαδοχικές και επώδυνες ήττες, σε όσες εκλογικές διαδικασίες συμμετείχε.
Βέβαια για την εκλογική ήττα του 2004, στις εθνικές εκλογές κανένας δε του καταλογίζει την παραμικρή ευθύνη, αφού μόλις είχε αναλάβει την ηγεσία και η ήττα βρίσκοταν προ των πυλών. H εκτίμηση όμως, ότι το ΠΑΣΟΚ υστερούσε τότε στις δημοσκοπήσεις με διψήφια διαφορά ποσοστού από την Ν.Δ., που αναφέρεται συχνά απΆ το περιβάλλον του σημερινού Προέδρου, άποψη που υποστηρίζεται και προβάλλεται κυρίως απΆ τους επώνυμους κονδυλοφόρους της δεξιάς, είναι απολύτως αναληθής.
Η υστέρηση την στιγμή αλλαγής της ηγεσίας ήταν περίπου 4 μονάδες με τάση κλεισίματος της ψαλίδας, από την ελπιδοφόρα παρουσία του άφθαρτου νέου αρχηγού, η δημοφιλία του οποίου, σύμφωνα πάντα με τις δημοσκοπήσεις συναγωνίζονταν την δημοφιλία του αρχηγού της Ν.Δ.
Μόλις τρεις μήνες αργότερα, στις Ευρωεκλογές τον Ιούνιο του 2004, το Κίνημα υπέστη μια ξεκάθαρη συντριβή με εντυπωσιακό άνοιγμα της ψαλίδας, αν και παραδοσιακά οι Ευρωεκλογές, όπως και οι Δημοτικές εκλογές άλλωστε, λειτουργούν πάντοτε σαν αντίβαρο, ευνοώντας σταθερά την αντιπολίτευση.
Ταυτόχρονο η δημοφιλία του Προέδρου κατρακύλισε σε αρνητική διαφορά πάνω από είκοσι μονάδες σε σχέση με τον Πρωθυπουργό.
Είχαν προηγηθεί η άτυχη επιλογή Μάνου - Ανδριανόπουλου στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του Μάρτη, η σύνθεση του Ευρωψηφοδελτίου, με επικεφαλή την κ. Ματσούκα και βέβαια η τετράμηνη παρουσία του κ. Παπανδρέου στην θέση του Προέδρου.
- H ενδιάμεση διαδρομή
Έκτοτε, ο Πρόεδρος διέγραψε την δική του αρχηγική πορεία και αποκάλυψε τόσο τις αντιλήψεις του για την εσωκομματική λειτουργία του Κινήματος όσο και τις δυνατότητες του για την άσκηση της θεσμικής αντιπολιτευτικής του αποστολής.
Ο απολογισμός της αρχηγικής του αυτής διαδρομής, πολύ δύσκολα θα μπορούσε να θεωρηθεί επιτυχής, ακόμα και απΆτον πιο καλοπροαίρετο οπαδό του.
Οι άτυχες στιγμές και επιλογές του ήταν δυστυχώς εντυπωσιακά πολλές, τόσες που κλόνισαν την προσδοκία της κοινής γνώμης ότι θα μπορούσε να ενσαρκώσει την ελπίδα της για μια θετική (και ελκυστική) συμβολή στην γενικότερη πορεία της πατρίδας μας.
Ας τις θυμηθούμε επιγραμματικά:
Επικεφαλής ευρωψηφοδελτίου η κ. Ματσούκα, άτυχη αναφορά στην ανασφάλιστη εργασία των νέων στο Λαύριο, επιλογή Μαριλίζας για Γραμματέα, επαμφοτερίζουσα στάση στην εθελουσία έξοδο του ΟΤΕ, τραυματικές και διχαστικές διαδικασίες απονομής χρισμάτων δημοτικών εκλογών, επιλογή Καραχασάν, υπόθεση Μπουτάρη, άρθρο 16 για την παιδεία, άτυχες επιλογές υποψηφίων βουλευτικών εκλογών, γκάφα Φώφης, υπόθεση Πατουλίδου κ.λ.π.
Ταυτόχρονα άσκησε την εσωκομματική αρχηγική εξουσία του με τρόπο μοναρχικό, παραμερίζοντας τις καταστατικές διαδικασίες, αφήνοντας ακέφαλη (και αδρανή) την νεολαία και αποφεύγοντας τις εσωκομματικές εκλογές για τις οργανώσεις που έπρεπε να είχαν γίνει από τον Ιούνιο.
Φυσική κατάληξη όλων αυτών των σφαλμάτων, ήταν να καταγράψει το Κίνημα στις τελευταίες εκλογές μια πρωτοφανή συντριβή, που έφερε τους οπαδούς και τους φίλους του Κινήματος σε πολύ μειονεκτική θέση, ανακηρύσσοντας ταυτόχρονα τον χειρότερο πρωθυπουργό από την μεταπολίτευση σε αδιαφιλονίκητο ηγεμόνα!
Και αντί στις 16 Σεπτέμβρη ο Πρόεδρος να πράξει το αυτονόητο και να παραιτηθεί αναγνωρίζοντας την αποτυχία του, όπως θα έκανε κάθε σύγχρονος ηγέτης, επικαλέστηκε δήθεν υπονομευτές και αόρατα συμφέροντα που τάχα τον πολεμούν, προσπαθώντας να μεταθέσει τις δικές του ευθύνες και να παραμείνει γαντζωμένος στην αρχηγική του καρέκλα.
Το χειρότερο όμως είναι πως έθεσε το Κίνημα σε μια απίστευτη καταστροφική και διασπαστική διαδικασία εσωστρέφειας και ξεκατινιάσματος στα τηλεοπτικά παράθυρα, απαιτώντας τρίμηνη «προεκλογική» περίοδο, έστω κι αν τελικά κατέληξε δίμηνη, αλλά εξίσου επικίνδυνη?
Αλλά το όνομα Παπανδρέου είναι πολύ μεγάλο για να του αξίζει ένα τόσο μικρόψυχο και αταίριαστο ένδυμα.
Οι δημοσκοπήσεις, που (όλες τους) συμφωνούν ότι αν και αναγνωρίζεται η δυνατότητα του Βαγγέλη Βενιζέλου, τόσο να κάνει καλύτερη αντιπολίτευση όσο και να κερδίσει τον Καραμανλή, τα μέλη το ΠΑΣΟΚ προτιμούν τον Γιώργο, δείχνουν την γοητεία και το (δικαιολογημένο) συναίσθημα που προκαλεί το όνομα Παπανδρέου.
Όμως από την εκλογή της Κυριακής κρίνονται πολύ σημαντικά και πρακτικά ζητήματα που δεν χωρούν στείρους συναισθηματισμούς.
Ενδεχόμενη επικράτησή τους, είναι βέβαιο πως θα σημάνει περιπέτειες και δοκιμασίες για πάρα πολλά χρόνια.
Kαταλήγει συνεπώς μονόδρομος, για όλους όσους συμφωνούμε σΆ αυτές τις διαπιστώσεις, να δώσουμε οπωσδήποτε βροντερό παρόν στις κάλπες της Kυριακής.
Υ.Γ. Δειλά - δειλά αποκαλύφθηκε τελευταία πως το περιβόητο εκατομμύριο και κάτι, που τάχα ψήφισαν Γιώργο το 2004, στην πραγματικότητα δεν ήταν ούτε οι?μισοί.
Όμως αυτό δεν αποτελεί μια αθώα υπερβολή. Πρόκειται για καραμπινάτη εξαπάτησή μας διαρκείας, με συγκεκριμένο αυτουργό, στον οποίο και ωφείλουμε την πρέπουσα απάντηση.
ΝΙΚΟΣ ΓΑΖΗΣ
(Συντονιστής του Ινστιτούτου Επιμόρφωσης του ΠΑΣΟΚ Ευρυτανίας)