«Δια χειρός Γεωργάκη»

Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
Panvagil
Πέμπτη, 01 Δεκεμβρίου 2005 14:43
Εμφανίσεις: 878

Το τραγούδι της Βαρκαρόλας

ΒΑΡΚΑΡOΛΑ
Στης νυχτιάς τη σιγαλιά
σχίζει η βάρκα τα νερά,
μεθυσμένο το φεγγάρι
αλητεύει στο Ιβάρι. Έρχεται η βαρκαρόλα
ξεκινάει η καντάδα
του Αυγούστου φεγγαράδα
ομορφούλα μου Λευκάδα.
Έρχεται η βαρκαρόλα
τα μονόξυλα αμόλα
μια παρέα οι ψαράδες
με τις πίκρες φιλενάδες.
Στης νυχτιάς τη σιγαλιά
με τ’ αστέρια συντροφιά,
πάμε μέχρι το Καρνάγιο
η ζωή θέλει κουράγιο,
με τραγούδια και κιθάρες
Πόντε μου, Πέντε καμάρες.
Βγάλτε δίχτυα και καμάκια
τα κουπιά ειναι μεράκια,
μια παρέα οι ψαράδες
με τις πίκρες φιλενάδες.

H βαρκαρόλα, λοιπόν, είναι συνυφασμένη με τις Αυγουστιάτικες εκδηλώσεις στην Λευκάδα. Είναι μια όμορφη εκδήλωση που πρέπει να κρατήσουμε ζωντανή. Θυμάμαι όταν ήμουν μαθητής στο γυμνάσιο τον αξέχαστο Γιάννη Αθηνιώτη με τα σκηνικά του στο μόλο αλλά και την μαέστρο την Αλίκη Κόγκα στη “Νέα Χορωδία”. Και είναι πράγματι ένα μοναδικό σκηνικό ο χώρος που γίνεται κάθε Αύγουστο η Βαρκαρόλα απο τη “Νέα Χορωδία”.

Mου γράφουν φίλοι της στήλης καμιά φορά να αναφέρομαι και στις φάρσες των μπρανέλων. Παραθέτω μια γκάφα του μοναδικού Ζαχαρή (Κατωπόδη). Γιατί ο Ζαχαρής δεν σκάρωνε μόνο φάρσες.

Ο Ζαχαρης, λοιπόν, έπαιζε την πρεφούλα του (σ.σ. εδώ να θυμίσω στους παλιούς ότι στο θρυλικό καφενείο της Μηλιάς στην Κουζούντελη ήταν στα “πάνω” της η πρέφα κονσολάτσιο, δηλαδή εκείνος που μοίραζε τα χαρτιά δεν έπαιζε). Ο Ζαχαρής λοιπόν είχε πάνω του εφτά κούπες και τέσσαρους άσσους! Φοβερή εύνοια. Όμως κάποιος από την παρέα του την είχε “στημένη”. Μπαίνει λοιπόν ασθμαίνοντας μέσα στο καφενείο ένας μούλος φωνάζοντας:

-Βοήθεια, βοήθεια, τρέξτε όλοι έπιασε φωτιά το δημαρχείο.

Η παρέα του Ζαχαρή συνέχισε ατάραχη το παιγνίδι. Λες και δεν συνέβαινε τίποτα. Όμως ο Ζαχαρής που αγαπούσε τη Λευκάδα και είχε διατελέσει και δήμαρχος, πέταξε με πόνο ψυχής τα χαρτιά και έφυγε τρέχοντας από το καφενείο. Πήγε στο δημαρχείο οπου διαπίστωσε ότι... του τη σκάσανε.

Iδιαίτερα απολαυστικός ο Ηλίας Λογοθέτης στο ΘΕΑΤΡΟ ΜΟΥΣΟΥΡΗ - ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΡΥΤΣΗ 7 ΑΘΗΝΑ - ΤΗΛ. 210 33 10 936, για δεύτερη χρονιά στην κωμωδία “Ψέμα στο Ψέμα” μαζί με τους Φιλιππίδη - Χαϊκάλη κ.α. Με την ευκαιρία αντιγράφω ένα κομμάτι από μια παλιά του συνέντευξη Σωτήρη Κακίση στην εφημερίδα “ΝΕΑ”, 09/06/2001).

Ιδού τι απαντά στην ερώτηση: “Τι μας λείπει πιο πολύ πια; Ποια αίσθηση;”
-Αγάπη μας λείπει, τι να μας λείπει; Το αίσθημα του άλλου μας λείπει. Η ανεκτικότητα είναι η πρώτη αρετή για να καταφέρει μια κοινωνία να επιβιώσει. Η συνύπαρξη με τους άλλους είναι πια δύσκολη υπόθεση κι εδώ υπάρχει πια μειονέκτημα. Ενώ η υποχρέωση του καθενός μας δεν θα 'πρεπε να 'ναι μόνο η αποδοχή του άλλου, αλλά και η εξύψωση του φίλου σου. Αν στον άνθρωπο δεν αποδίδει ο ίδιος ο άνθρωπος τιμή, πώς να προχωρήσει το πράγμα; Αφήστε τα περί Θεού και τα διάφορα, αυτά είναι άλλου παπά ευαγγέλια, άλλης τάξεως θέματα. Αλλά αν ο άνθρωπος δεν ζητήσει συγχώρεση πρώτα από τον άλλον άνθρωπο, τίποτα δεν κάνουμε. Τίποτα».

Εξάλλου, σε άλλο σημείο της ίδιας συνέντευξης ο Ηλ. Λογοθέτης παρατηρεί: «Γιατί πρέπει να τους ξαναφανταστούμε τους ανθρώπους. Τους ανθρώπους μας. Να τους ξανακοιτάξουμε. Να ξανακοιτάξουμε βαθιά μέσα τους. Μέσα μας. Αλλιώς δεν πάει. Αλλιώς δεν γίνεται. Ακούστε με κι εμένα...».

Aξιαίπενη η πρωτοβουλία της Εταιρείας Λευκαδικών Μελετών να οργανώσει εκδήλωση για το Δήμο Μαλακάση (Σάββατο 10/12, στις 6.30 μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, Ακαδημίας 50). Ο Δήμος Μαλακάσης ήταν συμβολαιογράφος και παράλληλα αξιόλογος μελετητής της τοπικής μας παράδοσης στον κοινωνικολαογραφικό τομέα. Με πολλά δημοσιεύματα στον τοπικό τύπο και σημαντικά βιβλία όπως: Τα παλιά σπίτια της Λευκάδας (1984), Το χρονικό των εμποροκτηματιών της Αγίας Μαύρας 1820-1920 (Αθηνά 1982),κ.α. Σκηνογράφος και ζωγράφος αλλά και στυλοβάτης στα σωματεία του νησιού με πάθος για τη Λευκάδα. Δυστυχώς έφυγε από κοντά μας το 1997. Kαι η Λευκάδα έχασε ένα τόσο σημαντικό πνευματικό άνθρωπο.