«ΔIA XEIPOΣ ΓEΩPΓAKH» ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΤΑ ΣΕΛΙΑΝΙΤΙΚΑ

Κατηγορία: Γενικές Ειδήσεις
Panvagil
Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2005 19:57
Εμφανίσεις: 1206

Με τον Παναγιώτη Σταματέλο, τον Τσουκαλαδιώτη παλιό μάγειρα στο φημισμένο εστιατόριο του Π. Μάλφα (στην κεντρική πλατεία της Λευκάδας), είμαστε χρόνια φίλοι. Αθεράπευτα Λευκαδολάτρης, με άποψη για τη ζωή, το φαγητό και τα μυστικά του. Η μοίρα τον οδήγησε - χρόνια τώρα - να ρίξει άγκυρα στα Σελιανίτικα του Αιγίου (ένα όμορφο παραθαλάσσιο χωριό μεταξύ Αιγίου και Πάτρας). Εκεί παντρεύτηκε, εκεί μεγαλούργησε και άφησε στα παιδιά του μια φημισμένη ταβέρνα και ένα μικρό ξενοδοχείο που φέρουν το μικρό του όνομα: “Παναγιώτης”. Πολλοί είναι οι Λευκαδίτες - περαστικοί και μη - που περνούν από τον “Παναγιώτη”. Συνταξιούχος σήμερα, ιδιαίτερα αγαπητός στην περιοχή, καλόκαρδος με μόνιμο χαμόγελο - και αφηγήσεις από την παλιά εποχή της αγάπης, της αλληλεγγύης και της παρέας - απολαμβάνει το... άγιο τσιπουράκι του δίπλα στη θάλασσα. Απαγγέλλει Βαλαωρίτη, διαβάζει και έχει εμφυσήσει την αγάπη για  τη Λευκάδα τόσο στα παιδιά του όσο και στα εγγόνια του. Ο Παναγιώτης - κοντά στα 65 - ανήκει σ΄ αυτή την περήφανη γενιά των Λευκαδίων που ξεκίνησαν με τρύπια παντελόνια και κατάφεραν -παρά τις κακουχίες, τη φτώχεια, τους πολέμους - να κερδίσουν το στοίχημα της ζωής. Με μοναδικό τους όπλο τη δουλειά, την επιμονή, τη θέληση. Και κυρίως με τη δύναμη της ψυχής.

Του αφιερώνω - με αγάπη - ένα ποίημα του Βαλαωρίτη (ευχόμενος υγεία και δίνοντας ένα νέο ραντεβού στην ταβέρνα του, για ροφό ψαρόσουπα):

H προς την Πατρίδα Aγάπη μου
Δεν είναι διαβατάρικο πουλί, που για μια μέρα / σχίζει τα νέφη και περνά γοργό σαν τον αγέρα, / ούτε κισσός, π' αναίσθητος την πέτρα περιπλέκει / ούτ' αστραπή, που σβήνεται χωρίς αστροπελέκι, / δεν είναι νεκροθάλασσα, βοή χωρίς σεισμό, / νοιώθω για σε, πατρίδα μου, στα σπλάχνα χαλασμό.

Και μια ο λόγος για τον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη (και τους πάντα δραστήριους Τσουκαλαδιώτες), θα πρέπει να επισημάνω την αξιόλογη δράση του συλλόγου Λευκαδίων στο Μόντρεαλ του Καναδά. Ο σύλλογος φέρει το όνομα του μεγάλου μας ποιητή. Η ιστορία της Λευκαδίτικης παροικίας Μόντρεαλ άρχισε την πρώτη δεκαετία του αιώνα (1903), όταν είχαν εγκατασταθεί εκεί οι Λευκάδιοι Γεώργιος Σταματέλος από τους Τσουκαλάδες, Θεόδωρος Γρηγόρης, Σπύρος Χαλικιάς, Πάνος Γρηγόρης και Σταύρος Γρηγόρης, πατέρας του αειμνήστου γιατρού Ξενοφώντα Γρηγόρη (από το Σπανοχώρι) Ευστάθιος Λάζαρης και Αθανάσιος Λάζαρης (από τα Λαζαράτα). Πολλοί απ' αυτούς επέστρεψαν στην Ελλάδα για να λάβουν μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-1913. Το 1904 εγκαταστάθηκε επίσης στο Μόντρεαλ και ο Κωνσταντίνος Χαλικιάς (από το Σπανοχώρι) που διετέλεσε πρόεδρος της Κοινότητας και πρώτος πρόεδρος του συλλόγου. Από επίσημα στοιχεία φαίνεται επίσης ότι είχαν έρθει στο Μόντρεαλ και δημιούργησαν επιχειρήσεις οι Λευκάδιοι Σταμούλης Ροντογιάννης το 1908, Χαράλαμπος Ροντογιάννης το 1910, και Ευστάθιος Σταματέλος το 1912, όλοι από το χωριό Τσουκαλάδες. Την ίδια εποχή, ένας άλλος Λευκάδιος, ο Κωνσταντίνος Καββαδάς από το Κατωχώρι είχε ανοίξει ένα Department store στο Βανκούβερ. Στις 6 Φεβρουαρίου του 1966 έγινε η πρώτη συνάντηση Λευκαδίων για να συζητηθεί η ίδρυση του Συλλόγου στο Μόντρεαλ. Σ ' αυτή την συνάντηση έλαβαν μέρος οι εξής: Αθανάσιος Γεωργάκης, Σπύρος Αργύρης, Άγγελος Χαλικιάς, Αργύρης Ζακυνθινός, Τάσος Λάζαρης, Δημήτριος Σκλαβενίτης και Νίκος Σκλαβενίτης, που αποφάσισαν τη δημιουργία του Συλλόγου. Στις 28 Μαΐου του ίδιου χρόνου πραγματοποιήθηκε η πρώτη Γενική Συνέλευση και οι εκλογές για την ανάδειξη του πρώτου διοικητικού συμβουλίου που το αποτελούσαν οι εξής: Κώστας Χαλικιάς (πρόεδρος) Γιώργος Σταματέλος (αντιπρόεδρος) Σπύρος Αργύρης( Ταμίας) Νίκος Σκλαβενίτης (γραμματέας) και Αργύρης Ζακυνθινός, Ανέστης Κατωπόδης, Σπύρος Λάζαρης, Κώστας Μαραγγός και Δημήτριος Σκλαβενίτης, μέλη.

Στις 22 Οκτωβρίου (Σάββατο) θα γίνει στη Θεσσαλονίκη η παρουσίαση του βιβλίου μου “Χορεύουν τα Κόκκινα” (εκδόσεις Άγκυρα) από τον εκεί σύλλογο Λευκαδίων.
Στο Περιστέρι εδρεύει ο αθλητικός σύλλογος (στίβου) “Ηλίας Βεργίνης”. Ο σύλλογος δεν έχει σχέση με Λευκαδίτες παρόλο που φέρει το όνομα του Τσουκαλαδιώτη βαλκανιονίκη Ηλία Βεργίνη.