Εξηγούμαι:
Τα... πολυτελή σκουπίδια
• Δίπλα στην πολυτελέστατη μαρίνα πέφτουν ακόμη τα σκουπίδια και η αποχέτευσή μας. Θέλουμε να προσελκύσουμε τους «ακριβούς» τουρίστες με τα κότερα και τα γιοτ μα πώς θα εμποδίσουμε τα μάτια να βλέπουν και τις μύτες να μυρίζουν; Δεν στέκομαι σ αυτό το έχω εξαντλήσει χρόνια τώρα άλλωστε... Δεν μπορώ όμως να μην σαρκάσω με την αρθρογραφία ,τελευταίως, κάποιων παραγόντων που τόσα χρόνια και ως υπεύθυνοι σιωπούσαν...
Έχω όμως μια απορία. Τόσοι και τόσοι αρμόδιοι δεν βλέπουν χρόνια τώρα τα σκουπίδια στην ακτή του διαύλου προς τον Αβλέμονα (Σωροί); Πόσο δύσκολο είναι να βάλουν δυο εργάτες με ένα πριάρι και δέκα σακούλες να τα μαζέψουν; Δυο μεροκάματα είναι, δεν χρειάζονται μελέτη και... χρηματοδότηση!
¶ναρχη εκμετάλλευση
• Οι κάδοι των σκουπιδιών παραμένουν χρόνια άπλυτοι και σε άθλια κατάσταση, οι αλάνες, οι ρεματιές και τα οικόπεδα σε πόλεις και χωριά παραμένουν μόνιμοι σκουπιδότοποι, οι ακτές, από την Αμμόγλωσσα ως το Πόρτο Κατσίκι, παραμένουν έρμαια μιας άναρχης εκμετάλλευσης που δεν συνάδει με εικόνα πολιτισμού.
Μπλε σημαίες, πράσινα άλογα
• Καμαρώνουμε ότι διαθέτουμε τις ωραιότερες παραλίες – έτσι είναι αναμφισβήτητα - μα πόσο λογικό είναι τούτη τη φυσική ομορφιά να την καταστρέφουμε με την τσαπατσουλιά μας; Ποια παραλία μας αλήθεια παρέχει στοιχειώδης ανέσεις στον επισκέπτη της; Ποια δικαιολογεί την κατοχή μπλε σημαίας; (Όχι βέβαια ένα κιόσκι ναυαγοσώστη, χωρίς ναυαγοσώστη)! Έως πότε θα θεωρούμε τους επισκέπτες μας τρίτης κατηγορίας ως προς τις παροχές μα πρώτης κατηγορίας ως προς το κόστος διαμονής;
Μονοδρομήσεις...
• Ο ένας και μοναδικός δρόμος εισόδου στο νησί, γιατί τον άλλο τον «έφαγαν» τα μπαράκια της παραλίας με την ανοχή των αρμοδίων, (μια κολώνα της ΔΕΗ απορώ πως δεν κατάφεραν οι αρμόδιοι να τη βγάλουν μέσα από… κατάστημα στο οποίο αυθαιρέτως κλείστηκε) ως πότε θα ταλαιπωρεί πεζούς και εποχούμενους;
• Το ΚΤΕΛ παραμένει στη θέση του δυσκολεύοντας μονίμως την κυκλοφορία, τα όποια πεζοδρόμια μόνο για πεζούς δεν είναι αφού έχουν καταληφθεί ολόκληρα από τους καταστηματάρχες και το διπλοπαρκάρισμα είναι μόνιμη επωδός. Χρειάστηκα είκοσι λεπτά ένα απόγευμα για να φτάσω από τον Πόντε στο Τελωνείο, μια απόσταση πεντακοσίων μέτρων!
Το αλαλούμ της παραλίας
• Είναι λογικό το παρκάρισμα πάνω στον Πόντε ή καταμεσής του δρόμου της παραλίας σε διπλές και τριπλές σειρές ενίοτε; Αν δεν θέλουν οι αρμόδιοι αυτό το παρκάρισμα ας βάλουν κάτι να το σταματήσουν (γλάστρες, σκοινιά κλπ) Αν το θέλουν, ας χαράξουν θέσεις. Αυτή η χρόνια κατάσταση, αυτό το καλοκαιρινό – και όχι μόνο – αλαλούμ κάποτε πρέπει να σταματήσει. Ένας άρρωστος νους θα πιθανολογούσε ότι χρησιμοποιείται ως μέσον αποκτήσεως εσόδων από τα πρόστιμα. Λέτε;
•Είναι λογικό να έχει αυτό το χάλι το – ο Θεός να το κάνει - πάρκο της παραλίας; Αν μπορούσαν, θα δραπέτευαν τρέχοντας τα αγάλματα των καημένων των ποιητών…
Το εγκαταλελειμμένο πάρκινγκ
• Είναι λογικό να έχουμε το πάρκινγκ στην ανατολική παραλία σε άθλια κατάσταση ακόμα; Χωρίς γραμμογράφηση, με τεράστιες χωμάτινες λακκούβες να θαρρείς όταν τις διαβαίνεις πως είσαι σε σκάφος εν τρικυμία. Χωρίς ίχνος πράσινου. Με σκόνη να σε πνίγει. Με άναρχο παρκάρισμα που να φοβάσαι να αφήσεις το αυτοκίνητό σου μη και δεν το βρεις αργότερα σώο. Πόσο κοστίζει αλήθεια ένα σωστό συμμάζεμα; Το επιχείρημα ότι αργότερα θα περάσει ο δρόμος, δεν δικαιολογεί την εγκατάλειψη χρόνια τώρα. Άλλωστε έχουν σχέδια φαντάζομαι...
Γιορτές με τους «Ινδούς της Λευκάδας»
• Εφέτος γιορτάσαμε τα πενηντάχρονα των Γιορτών. Τόση φτώχεια όμως χρόνια είχαμε να δούμε. Το ανέκδοτο με τους «Ινδούς Λευκαδίτες» είναι το κερασάκι στην τούρτα της προχειρότητας, της τσαπατσουλιάς και της έλλειψης σεβασμού σε ένα θεσμό που, αν θέλουμε να τον κρατήσουμε, πρέπει να σκύψουμε επάνω του με σεβασμό στους πρωτοπόρους (άσχετα αν κάποιους δεν τους αναφέρουμε επιλεκτικά), στην ιστορία του και να προσπαθήσουμε όλοι μαζί να τον αναβαθμίσουμε. Το να κάνουμε Γιορτές επειδή έτσι έχουμε συνηθίσει ή έτσι πρέπει δεν λέει... Το να ονομάζουμε «ανοιχτό θέατρο» την αυλή ενός σχολείου ή του δημαρχείου, το να μην έχουμε υποδομές ύστερα από πενήντα χρόνια θεσμού, το να μην έχουμε αναπτύξει τη δημιουργική δραστηριότητα των νέων του τόπου ακόμη μα να αγοράζουμε από τα «κινέζικα» πρόχειρα και φτηνά, είναι κάτι που θέλει πολύ συζήτηση. Ο Πολιτισμός βεβαίως είναι ένα πολύ σοβαρό κεφάλαιο που δεν αντιμετωπίζεται σε τρεις γραμμές μα πρέπει να σκύψουν πάνω του με σεβασμό και μεράκι όλοι οι εμπλεκόμενοι και μη φορείς του νησιού.
Ο χώρος είναι περιορισμένος και τα θέματα πολλά. Ύδρευση, αποχέτευση, αντιμετώπιση σεισμοπλήκτων, ορεινή Λευκάδα, καταπατήσεις δημοσίων χώρων, δρόμοι, είσοδος της πόλης, σηματοδότηση, υπηρεσίες, ακρίβεια κλπ θέλουν σελίδες για να καλυφθούν. Για μερικά αυτονόητα πράγματα μιλώ που δεν έχουν δα και τόσο μεγάλο κόστος. Τόσο αυτονόητα που ειλικρινά δεν καταλαβαίνω ποιος ο λόγος της μη αντιμετώπισής τους. Βεβαίως τα σωματεία και οι επαγγελματικοί σύλλογοι σιωπούν. Βεβαίως οι τοποθετήσεις σε διάφορες θέσεις δεν γίνονται με αξιοκρατία, θα έλεγα το αντίθετο. Βεβαίως το ρουσφέτι και το βόλεμα είναι στην ημερησία διάταξη. Βεβαίως ο πήχης στις εκλογές έχει κατέβει πολύ χαμηλά και, αν κρίνω από τα ονόματα υποψηφίων που ακούγεται ότι διεκδικούν ο χρίσμα για τις επόμενες εκλογές, θα πιάσει πάτο! Αν θέλουμε όμως μεταξωτά βρακιά πρέπει να εφαρμόσουμε και την γνωστή παροιμία. Η όχι;
Σεπτέμβρης 2005
