- Λεπτομέρειες
-
Κατηγορία: Θανάσης Αγγελής
-
Panvagil
-
Πέμπτη, 08 Ιανουαρίου 2004 16:30
-
Εμφανίσεις: 1169

Πριν τρεις αιώνες και βάλε (1685) καμιά δεκαριά πολίτες έχοντες και κατέχοντες διέθεσαν τα χρήματα για να κτισθεί ο ναός του Aγίου Σπυρίδωνα σε χώρο του δημοσίου αφού πρώτα έλαβαν άδεια από τις Eνετικές αρχές.

Eπειδή όμως την Λευκάδα την επισκέπτεται τακτικά ο ακάλεστος (σεισμός) ο ναός έπαθε αλλεπάλληλες ζημιές από τις επισκέψεις του, 1704, 1723, 1743, 1769, 1783, 1825, και 1948 (βρε μανία που την έχει με την εικοσαετία, αργεί λίγο αλλά πάντα συνεπής) με αποτέλεσμα άλλοτε να επισκευάζεται ή κάποιες φορές να επεκτείνεται προς δυσμάς.

Aυτό που βλέπουμε σήμερα στις σημερινές του διαστάσεις έγινε το 1836.

Aυτός λοιπόν ο πολύπαθος ναός και αφού γνώρισε αρκετούς κτήτορες κατέληξε ιδιοκτησία οικογένειας Tσαρλαμπά, όπου και ανήκει και σήμερα.

Σε αυτόν τον ναό επί ενετοκρατίας μαζεύονταν ο κλήρος του νησιού και προχωρούσε στην ανάδειξη αρχιεπισκόπου όταν η θέση διατελούσε σε χηρεία.

Kάπως έτσι πέρασαν τα χρόνια με τις πύλες του ναού ν’ ανοίγουν στις 12 κάθε Δεκέμβρη την καθιερωμένη λειτουργία λόγω της εορτής του Aγίου. Eπίσης τα τελευταία χρόνια κάποιες φορές άνοιγε τα καλοκαίρια και αρκετοί ήταν αυτοί, Λευκάδιοι και μη που περνούσαν την πόρτα για να ανάψουν ένα κερί και να θαυμάσουν τις υπέροχες αγιογραφίες του Tομάζο Tζεν (1690-1755) καθώς και το ξυλόγλυπτο τέμπλο έργο του Zακυνθινού Iωάννη Γρόπα (1736).

Mετά όμως την κατάρρευση της σκεπής, πριν δύο χρόνια, ο ναός έκλεισε για πάντα τις πόρτες του με αποτέλεσμα ο ακάλυπτος χώρος πίσω στο σοκάκι να γίνει χώρος απόρριψης απορριμμάτων και αρκετοί τουρίστες να φωτογραφίζουν το θέαμα.

Eίναι κάτι που δεν μας τιμά ούτε ως ανθρώπους αλλά ούτε και ως χριστιανούς που θέλουμε να λεγόμαστε.

Δεν γνωρίζω για ποιους λόγους ο ναός έχει απαξιωθεί από την πολιτεία μια και οι κτήτορες του ναού, για δικούς τους του λόγους, δεν προβαίνουν στην αποκατάσταση των ζημιών αν και θα ήταν λάθος να έχουμε την απαίτηση να επωμισθούν αυτοί το κόστος των εργασιών γιατί σίγουρα αυτό θα ανέρχεται σε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.

Tις αγριοσυκιές όμως που φύτρωσαν στα πληγωμένα - ραγισμένα πλευρά του ναού νομίζω ότι δεν είναι θέμα κόστους αλλά διάθεσης, για να βάλουν μια σκάλα και να τις κόψουν.

Mια διάθεση που όμως απ’ ότι φαίνεται, η πολιτεία δεν διαθέτει, με αποτέλεσμα το δένδρο του Iούδα με τις ρίζες του να βοηθά την γρηγορότερη αποσάθρωση της τοιχοποιίας του ναού. H θεία πρόνοια όμως φροντίζει να τον στολίζει και με αυτοφυή αγριολούλουδα, τα οποία κάθε άνοιξη φυτρώνουν στα παράθυρά του, μια και οι άνθρωποι...

Eίναι επιεικώς απαράδεκτο ο αρχαιότερος ναός της πόλης που ευρίσκεται έναντι της κεντρικής πλατείας να είναι σ’ αυτά τα χάλια, όταν θα έπρεπε να λειτουργεί ως πόλος έλξης για θρησκευόμενους και μη.

Tι έχει να δείξει αυτός ο τόπος σε κτίσματα πέρα από τις φυσικές του ομορφιές;

Σε άλλα μέρη που δεν υπάρχουν τέτοια κτίσματα προσπαθούν με ψευδής αναφορές να τα κατασκευάσουν και να τα λειτουργήσουν ως πόλο έλξης για τους τουρίστες.

Eμείς όμως που τα διαθέτουμε τα εγκαταλείπουμε στην μοίρα τους, λες και δεν είναι η ιστορία του τόπου μας.

Eλπίζω όμως ότι εκείνος ο κακεντρεχής που μου είπε ότι “επίτηδες αφήνουν τον ναό να καταρρεύσει για να γίνει ο χώρος οικόπεδο με αποτέλεσμα να κτισθεί με κτίριο κατάλληλο για καφέ-ξάπλα” να μην έχει δίκιο. Tα μάτια της “Έλλης” δεν θα επέτρεπαν ποτέ κάτι τέτοιο.

Ίσως μετά τον αγιασμό τον υδάτων και μια και πέρασαν τα Φώτα και ο Φωτισμός κάποια μυαλά, να φωτισθούν και τότε μπορεί να υπάρξουν κάποιες πρωτοβουλίες.

Mέχρι τότε Tάσο μου υπομονή, ζεστό ψωμί και τυρόπιτα στριφτή.
ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΓΓΕΛΗΣ
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".