Δηλαδή με λίγα λόγια συμβαίνει αυτό που ο λαός λέει «δεν ξέρουμε τι θέλουμε». Όλα όμως ξεκινούν από την μικρή μας ηλικία όταν οι γονείς μας με τα δικά τους μυαλά προσπαθούν να μας πείσουν τι να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε. Ο κανόνας είναι ότι πρέπει να ακούσουμε αυτούς, γιατί αυτοί θέλουν (!) αλλά και ξέρουν (;) ποιο είναι το συμφέρον μας.
Έτσι ασπαζόμενοι λόγω ηλικίας και σεβασμού αυτή την επιθυμία τους ως καλά παιδιά φτάνουμε στο αποτέλεσμα πολλοί εξ ημών στη διαδρομή να αλλάζουμε ρότα με αποτέλεσμα στην μέση του «πελάγου» και με αρκετά πλέον χρόνια στην πλάτη να μην ξέρουμε που να πάμε.
Πιθανόν να μην μας απασχολούσε το που θα πάνε κάποιοι συνάνθρωποι μας, αν αυτοί οι συγκεκριμένοι δεν αποφάσιζαν σε κάποια στιγμή που βρέθηκαν στην μέση του «πελάγου» χωρίς κάποιο προορισμό και τους ήρθε η έμπνευση να ασχοληθούν με τα κοινά.
Και κάπως έτσι φτάνουμε στο σημείο αυτός ο οποίος που ποτέ στη ζωή του δεν είχε κάποιο στόχο μήτε ένα απλό όραμα, να αναλαμβάνει το πηδάλιο για να μας ταξιδέψει στο πουθενά.
Το χειρότερο βεβαίως που συμβαίνει μ’ αυτούς τους καπεταναίους είναι πως δεν δέχονται κουβέντα θεωρώντας όλους τους άλλους βλάκες ή στην καλύτερη των περιπτώσεων πονηρούς που θέλουν να τους σαμποτάρουν για να πάρουν αυτοί το τιμόνι της εξουσίας.
Εάν δε τολμήσεις να αμφισβητήσεις την εξουσία τους την οποία απέκτησαν με δημοκρατικές (;) διαδικασίες σου απαντούν ότι ο λαός τους ανέδειξε και επειδή ο λαός ποτέ (!) δεν κάνει λάθος δεν μπορεί, παρά αυτοί και μόνο είναι οι άξιοι!
Πιθανόν να τους διαφεύγει ότι τον Μουσολίνι αλλά και τον Χίτλερ με δημοκρατικές διαδικασίες εξέλεξαν οι λαοί τους στην αρχή για να τους οδηγήσουν, χωρίς ποτέ να διανοούνται που θα τους οδηγούσαν.
Είναι αδιανόητο μια μικρή χώρα όπως η πατρίδα μας η οποία πληθυσμιακά είναι το ήμισυ της Νέας Υόρκης ή του Λονδίνου να νομοθετούν τριακόσιοι βουλευτές και να μην μπορούν να λυθούν τα προβλήματα που υπάρχουν σε μια πόλη μεσαίου μεγέθους, σύμφωνα με τα δέκα εκατομμύρια που είμαστε.
Τα ίδια όμως συμβαίνουν και με τους Ο.Τ.Α. (Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης)
Εκεί τα πράγματα είναι πιο απλά ως προς την εκλογή του ενδιαφερόμενου, απλά αν έχει μεγάλο σόι, έχει εξασφαλισμένη την επιτυχία της εκλογής του.
Το τι θα γίνει μετά φαίνεται να μην απασχολεί κανέναν αλλά ούτε καν τον ίδιο τον εκλεγμένο.
Απλά αυτός γνωρίζει ότι κάποιες μέρες πρέπει να παρευρίσκεται σε συσκέψεις στις οποίες θα σηκώνει το χέρι του όταν του το ζητούν οι του χώρου του.
Πως λοιπόν μπορούμε να πάμε μπροστά όταν αυτή είναι η κατάσταση που επικρατεί και οι όποιες λίγες εξαιρέσεις αποτελούν φωνή «βοώντος εν τη ερήμω» και μάταια αγωνίζονται καθόσον οι άλλοι οι πολλοί που εμείς εκλέξαμε ευτυχώς κοιμούνται.
Έχετε σκεφθεί να μην κοιμόνταν και να ήθελαν και αυτοί να...σσς...μην τους ξυπνήσουμε.
ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΓΓΕΛΗΣ
Από την εφημερίδα «Τα Νέα της Λευκάδας»