• ΕΝΑ ΠΡΟΤΡΑΙΤΟ ΤΗΣ ΔΙΑΣΗΜΗΣ ΛΕΥΚΑΔΙΤΙΣΣΑΣ ΜΕΤΖΟ ΣΟΠΡΑΝΟ
• ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ
Δεν θα χρειαστούν να περάσουν και πολλά ακόμη χρόνια για να καταλάβουμε ότι η Αγνή Μπάλτσα είναι η διασημότερη Λευκαδίτισσα όλων των εποχών. Μια μοναδική στο χώρο της καλλιτέχνιδα παγκοσμίου φήμης που λατρεύει τη Λευκάδα. Και τη λατρεύει όχι μόνο επειδή γεννήθηκε και έκανε τα πρώτα της μουσικά βήματα από τη Λευκάδα ή γιατί έρχεται στο νησί τα καλοκαίρια. Αλλά γιατί έχει τη Λευκάδα στην καρδιά της. Είναι ερωτευμένη μαζί της. Και αυτό φαίνεται στις συζητήσεις, στις συνεντεύξεις της, στις εξομολογήσεις της.
Η Αγνή, η δική μας Αγνή- γιατί έτσι τη νοιώθουμε εμείς οι Λευκαδίτες που είμαστε περήφανοι γι’ αυτή - είχε τη μεγάλη τύχη να ξεκινήσει από τη Λευκάδα με τα ωδεία, τους πολιτιστικούς συλλόγους με τον πρωτοπόρο “Ορφέα”, τη διανόηση. Η ίδια, σε πρόσφατη συνέντευξη της στο περιοδικό “Εψιλον” της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας (31/10/2004), άνοιξε την καρδιά της (στον Απ. Διαμαντή) και μίλησε για τη ζωή, τον έρωτα, τη Λευκάδα. Είπε χαρακτηριστικά: ''Τρία πράγματα με τρελαίνουν στη ζωή: να κάνω έρωτα, να τραγουδάω και να κολυμπάω''. Δεν θα άλλαζε με τίποτα μια βουτιά στη θάλασσα της Λευκάδας, γράφει ο δημοσιογράφος στον πρόλογο της συνέντευξης. Η ίδια στη συνέντευξη παρατηρεί “Ειναι σημαντικό που γεννήθηκα σε ένα εκπληκτικής ομορφιάς νησί όπως είναι η Λευκάδα''.
H Λευκαδίτισσα μέτζο σοπράνο ερμήνευσε τον ρόλο της Σαντούτσα στις παραστάσεις που έγιναν στις 31 Οκτωβρίου, στις 3 και στις 5 Νοεμβρίου 2004 στο Μέγαρο Μουσικής στην Αθήνα. ''Τραγουδώ πάντα σαν να είναι η τελευταία φορά. Κι έχω έναν φόβο που δεν μπορώ να αποβάλω. Αν τον απέβαλλα θα έπρεπε, ίσως, να κάτσω σπίτι μου», είπε στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης η Αγνή Μπάλτσα στη διάρκεια της παρουσίασης της όπερας «Καβαλερία Ρουστικάνα»
H Αγνή Μπάλτσα γεννήθηκε το 1944 στην πόλη της Λευκάδας. Πρωτόμαθε μουσική στο Γυμνάσιο από το Τ. Βλάχο και στον πρωτοπόρο “Ορφέα” από το Ν. Θάνο. Τραγούδησε στη χορωδία του “Ορφέα” και πάντα έπαιρνε μέρος σε συναυλίες είτε σαν μέλος της χορωδίας είτε σαν σολίστ. Τη συναντάμε σε συναυλίες τη δεκαετία του 1950 με το Νίκο Θάνο στο πλαίσιο των Γιορτών Λόγου και Τέχνης, με την ιστορική “Φιλαρμονική”, στα μουσικά πρωινά στο “Πάνθεον”, σε συναυλίες εκτός Λευκάδας κα. Μετά το Γυμνάσιο σπουδάζει φωνητική στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών με καθηγήτρια την Νουνούκα Φραγκιά-Σπηλιοπούλου. Το Σεπτέμβριο του 1964 πήρε το τρίτο βραβείο στο φεστιβάλ Ενέσκου στο Βουκουρέστι. Μια μεγάλη διάκριση αν ληφθεί υπόψη ότι τότε η 19χρονη Αγνή ήταν μαθήτρια ωδείου και συναγωνίστηκε με πρωταγωνίστριες της όπερας. Τότε ο Ευγένιος Αναστασίου έγραψε στην εφημερίδα “Μαγκαζίν”: Ρωτήσαμε τον διάσημο ¶γγλο τενόρο Ουιλιαμ Μακάλπιν να μας πει κάτι από το φεστιβάλ. Μας είπε πως άκουσε μια μέλλουσα Κάλλας, η οποία είναι μόνο 19 ετών και η οποία βραβεύτηκε στο φεστιβάλ. Και αυτή είναι η Αγνή Μπάλτσα”.
Τον Ιανουάριο του 1965 η Αγνή Μπάλτσα θριαμβεύει στο διαγωνισμό “Μαρία Κάλλας” και κερδίζει την υποτροφία για σπουδές στο εξωτερικό. Μετά από πρόσκληση του ΔΣ του Ορφέα, η Αγνή δέχεται να δώσει ένα αποχαιρετιστήριο ρεσιτάλ στο “Πανθεον” στις 31 Ιανουαρίου 1965. Τη συνόδευσε στο πιάνο η δασκάλα της κ. Φραγκιά -Σπηλιοπουλου. Η συναυλία μεταδόθηκε από το ραδιοφωνικό σταθμό του “Ορφέα” και την καλλιτεχνική επιμέλεια είχε ο αξέχαστος Γιάννης Αθηνιώτης. Από τότε (1965) η Αγνή δεν έδωσε καμία άλλη συναυλία στη Λευκάδα.
Σύμφωνα με τον Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν η Αγνή είναι η “σπουδαιότερη μετζο σοπράνο της εποχής μας” Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Μουσική Ακαδημία των Αθηνών και με την υποτροφία "Μαρία Κάλλας" στο Μόναχο. Μετά το ντεμπούτο της, το 1968, ως Cherubino στη Φρανκφούρτη ακολούθησε πολύ γρήγορα η μετάκλησή της στις μεγάλες όπερες του Βερολίνου, της Βιέννης, του Μιλάνου, του Μονάχου, της Νέας Υόρκης και του Σικάγου. Το πλούσιο ρεπερτόριό της εκτείνεται από ρόλους όπως οι: Sesto, Idamantes, Orfeo, Octavian, Komponist, Rosina, Cenerentola, Isabella (Η Ιταλίδα στο Αλγέρι) έως τους: Carmen, Eboli, Santyzza, Azucena, Dalila, Elisabetta (Μαρία Στιούαρτ) και Romeo (Oι Καπουλέτοι και οι Μοντέγοι). Επέκτεινε το ρεπερτόριό της ως προς τους ρόλους της Φεντόρα στην ομώνυμη όπερα του Τζιορντάνο, της Ηρωδιάδος στο έργο του Μασενέ, της Ντοραμπέλλα και της Δέσποινας στο “Έτσι κάνουν όλοι”, της Φιντές στον Προφήτη και της Κούντρι στον Πάρσιφαλ.
Η Αγνή Μπάλτσα ηχογράφησε ολόκληρο το ρεπερτόριό της σε δίσκους με αρχιμουσικούς όπως οι Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, ο οποίος στο πλαίσιο της δεκαπενταετούς συνεργασίας τους σφράγισε την καριέρα της, Μπέμ, Μπέρνσταϊν, Μούτι, Σινόπολι, Οζάβα, Μάαζελ, Νταίηβις και Αμπάντο. Από το 1970 συμμετείχε τακταικά στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ υπό τη διεύθυνση του Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, ερμήνευσε εκεί και τη Ντοαραμπέλλα υπό τη διεύθυνση του Ρικάρντο Μούτι, ενώ το 1993 εμφανίστηκε στο Κάστρο του Κυανοπώγωνα του Μπάρτοκ υπό τη διεύθυνση του Μπέρνχαρντ Χάιτινκ.
Πολυάριθμες τουρνέ συναυλιών την οδήγησαν στην Ευρώπη, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Νότια Αμερική και την Ιαπωνία. Μεγάλη απήχηση βρήκαν και οι συναυλίες της με τα “Τραγούδια της Πατρίδος μου” υπό τη μουσική διεύθυνση του Σταύρου Ξαρχάκου, όπως και η πρώτη της κινηματογραφική ταινία “Ντουέτο” με συμπρωταγωνιστές τους Όττο Σένκ και Κάρλχαϊντς Χακλ. Το 1980 της απονεμήθηκε ο τίτλος "Osterreichische Kammersangerin" και από το 1988 είναι επίτιμο μέλος της Κρατικής Όπερας της Βιέννης. Τιμήθηκε με πολυάριθμες διακρίσεις, όπως για παράδειγμα το Prix du Prestige Lyrique, το Deutscher Schallplattenpreis, το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλης της Βιέννης, το Χρυσό Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών, το Βραβείο Wilhelm-Furtwangler, τη Χρυσή Τιμητική Διάκριση του Κρατιδίου της Βιέννης. Από το 1993 είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών. Την καλλιτεχνική περίοδο 2003-4 ερμήνευσε για πρώτη φορά το ρόλο της Kusterin Buryja από την όπερα Jenufa του Leos Janacek στην Όπερα της Βιέννης, με τεράστια επιτυχία.
Πρόσφατα την απολαύσαμε στο Μέγαρο Μουσικής στην “Καβαλαρία Ρουστικάνα”. Και ευχόμαστε να την θαυμάσουμε το ερχόμενο καλοκαίρι και στη Λευκάδα μας στο πλαίσιο των 50χρονων των Γιορτών Λόγου και Τέχνης. Μετά από 40 χρόνια μουσικής απουσίας της από το τόπο που την γέννησε, την γαλούχησε και τόσο την αγάπησε η Αγνή οφείλει αυτή την συναυλία. Όπως και η Λευκάδα οφείλει να δώσει το όνομα της Αγνής στο νεόκτιστο θέατρο.
ΗΛΙΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ
Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".